İçim yanıyor!

kardeşim yaşın genç. benim karı koca gibi yaşadığım kız beni başkası ile yatarak aldattı. Onun için ölürüm dediğim kız için ne yaptım biliyor musun. Bir gece kafayı yedim. O kadar ... kızı görüp bi tane tokat attım çektim geldim.

Erkek her zaman ilişkiler konusunda kadınlardan üstündür. Biz erkekler duyguya aç yetişiyoruz belkide o yüzden aşk diye dalıyoruz mevzuya. Deneyimleri anlatmaya kalksam buraya sığmaz. İşin özü hayatta hala güvenilir kızlar olabileceğine inancını yitirme. ve 18 yaşında isen hovarda dönemini yaşamadan asla aşık olma. sana abi nasiatı

İnsan bir şeye bağlandığında ondan ayrılması güçtür. Ona bağlılık, ondan kopamama vs. gibi durumlar olur. Konuyu açan arkadaşında böyle bi durumu vardır. Zamanla herşeyi unutursunuz emin olun. Burda takma kafana, boşver gitsin vs. gibi mesajlar size tuhaf gelebilir. Ama ilerde baktığınızda sizde söylenenleri anlarsınız. Zaman su gibi akıp geçiyor. Geçen her günü, saati, saniyeyi tekrar getiremessiniz. Bu yüzden yaşadığımızı süreci en iyi şekilde değerlendirelim. İlk zamanlar zorluk çekersiniz ama ilerde yavaş yavaş içinizdeki sevgi - bağlılık vs. azalmaya başlar.

Ben hayatımda 1 kızı sevdim 7 yıl süren bir ilişkiydi 11 ay oldu ayrılalı fakat hala unutamadım hergün aklımda içim içimi yiyor oda hala beni seviyor biliyorum severek ayrıldık. Acını anlıyorum çekilesi bir yanı yok.

Video Gulenay - hayal gozlum - clip, music, turc - Dailymotion Videonuzu Paylaşın

Bağlanmayacaksın bir şeye, öyle körü körüne.
"O olmazsa yaşayamam." demeyeceksin.
Demeyeceksin işte. Yaşarsın çünkü.
Öyle beylik laflar etmeye gerek yok ki
. Çok sevmeyeceksin mesela.
O daha az severse kırılırsın.
Ve zaten genellikle o daha az sever seni, Senin onu sevdiğinden.
Çok sevmezsen, çok acımazsın.
Çok sahiplenmeyince, çok ait de olmazsın hem.
Hatta elini ayağını bile çok sahiplenmeyeceksin.
Senin değillermiş gibi davranacaksın.
Hem hiçbir şeyin olmazsa, kaybetmekten de korkmazsın.
Onlarsız da yaşayabilirmişsin gibi davranacaksın.
Çok eşyan olmayacak mesela evinde.
Paldır küldür yürüyebileceksin.
İlle de bir şeyleri sahipleneceksen,
Çatıların gökyüzüyle birleştiği yerleri sahipleneceksin.
Gökyüzünü sahipleneceksin, Güneşi, ayı, yıldızları...
Mesela kuzey yıldızı, senin yıldızın olacak. "O benim." diyeceksin.
Mutlaka sana ait olmasın istiyorsan birşeylerin...
Mesela gökkuşağı senin olacak.
İlle de bir şeye ait olacaksan, renklere ait olacaksın
Mesela turuncuya, yada pembeye.
Ya da cennete ait olacaksın.
Çok sahiplenmeden, Çok ait olmadan yaşayacaksın.
Hem her an avuçlarından kayıp gidecekmiş gibi, Hem de hep senin kalacakmış gibi hayat.
İlişik yaşayacaksın. Ucundan tutarak...
Baglanmayacaksın HiÇ Bir Şeye
Bu siir Herseyi Anlatıyor Galiba İnsan'a cok zor geliyo severek ayrılmak , cok sevdigin kisinin sana bunu yapması sırtına yenmis hancer gibi oluyor.
Sevginin Sevilmenin Kıymetini Bilmeyene Sevgide vermeyeceksin...
Ve karsındaki üzülmüyorsa sende üzülmeyeceksin.Çünkü Seni Sevmeyen Biri İçin Degmez. Suan bir hafta oldu mesaj yazmama ragmen hiç birine cevap vermedi.Artık Sallama Bence Ben Unuttum (Ama Oyle Demiyor İçim)

Kimse İçin degmez

Bu gece uyumadım ve o'na bu şiiri yazdım;

Görmesem seni bir daha,
Yanına yaklaşmasam, gözlerine bakmasam,
Hayatımı alıp, çekip gitsem buralardan
Mutlu olur musun?

Hissetmesem seni eskisi gibi,
Sevmiyorum desem, unuttum desem
Yalnızlığı seçsem, kalsam bir başıma
Mutlu olur musun?

Takma arkadaşım böyle tavır koyan biri içinde hiç üzülme, gerek yok.
Sen önüne bak hayat devam ediyor.
Bende geçen ağustos gibi 3-4 senelik ilişkimi bitirdim, senin yazdıklarında yaşadıklarımı gördüm. Kız milletinin ağzına fazla bakma. Seni asla unutmam, senden başkası olmaz der 1 ay sonra başkasıyla çıkar...
boşver gitsin...

Beynin seni yönetmeye başlağıdında göreceksin neler olduğunu.
Şuan seni yöneten kalbin.
Aynı duyguları bende yaşadım, gerçekten çok kötü.

dün biraz konuştuk arkadaşla. ona daha ayrıntılı anlattım burada yazmama gerek yok ama yine de biraz yazayım.

1 yıldan biraz fazla bir ilişkim ki gerçekten neredeyse herşeyi çok rahat paylaşıyorduk. artık ben onun evine gidip annesi babasıyla oturuyordum o evde olmasa bile o da aynısını yapabiliyordu. ama en sonunda ne oldu, benim geçirdiğim salak bir hastalık yüzünden beni bırakıp gitti. ha belki bu hastalığım devam edip o çok acı çekecekti.(sinir patlaması gibi bir şeydi, sinirlenince bir şeyler yapıyorum ama ne yaptığımı ben hatırlamıyorum) ufak kavgaların üzerine bu gelince bırakıp gitti.

ben resmen hayatı bıraktım. en sonunda ne oldu? hap içmeden bilmem kaç gün yoğun bakım. ve sonra ne yaptı o bana? ben normal servise geçtikten sonra sadece aradı ve "geçmiş olsun" dedi... sadece "geçmiş olsun"... ayrıca orada başka bir şey daha beni bundan daha çok yıktı. ben bu durumdayken annem babam yanımda değildi... evet babamla aramız eskiden beri iyi değildir ama... sadece getirdi ve götürdü babam. annem de arada geldi. onlardan çok selen diye bir arkadaşım benim yanımdaydı.

düşünün annem ev hanımı ve benim yanımda refakatçi olarak kalan selen... kız okuluna gitmedi, bizimkiler rahat... ama dedim madem duygu böyle, ailem böyle demek ki onlara önem vermeye değmez. bana değer verenler bana yeter. ki o hastanede arkadaşlarım beni hiç yalnız bırakmadı... ailem böyle yapmasına rağmen... o zaman anladım ama, hiç kimse ama hiç kimse için bırak intihar etmeyi, tek bir göz yaşı dökmeye bile değmez.

ha ben hala ağlıyorum o duygu için. komedi filmindeki en ufak bir ayrılık sahnesinde bile ağlıyorum, değmediğini biliyorum. çünkü o ben karşısında ağlarken(ben ondan önce en son küçükken ağladım) o benim karşımda güldü... değmez ama işte...