Yaşın 18miş, geçer...3,5 yıl aynı evi paylaştığım, kendi canımdan çok sevdiğim insan 3,5 yılın sonunda sebepsiz yere ayrılıp yakın arkadaşlarımdan biriyle çıkmaya başladı 1 yıl önce sanırım hala da beraberler. Başlarda üzer, sonra geçer. Bu hayatta neler unutuluyor, arkadaşlar kaybediliyor, akraba kaybediliyor, hepsinin acısı geçiyor yerini özleme bırakıyor bir süre sonra, bu da geçer. Üzülmek sadece seni yıpratır, boşver deymez üzülmeye. Zaten deyecek olan çekip gitmez.
Benden sana tavsiye, 1 gece çık arkadaşlarınla, deli gibi iç dağıt içindeki bütün öfkeyi at, ertesi sabah kalktığında kendine söz ver ve bidaha düşünme bile.
Hayat düne üzülemeyecek kadar kısa, tadını çıkarmaya bak...
duygusal olmasam da diyor ya süt içerdin gündüz gece unuttun ya bak işte öyle (: öyle güzel unutrsun ki hiç merak etme başka şeylere odaklan hele zaman geçsin ilerde pehh ne maalk mışım o kadar üzülmüşm vs diyeceksin