Kötü Geçmiş, Hayattan Yorulmak ve Motivasyon İhtiyacı

Merhaba arkadaşlar,

Forumda dün gece babasını kaybettiğinde bir arkadaşın yaşadıklarını okudum, türlü hal var dedim ve şükrettim. Herkes gibi benim de bir hikayem var ve içimi dökme arzumu yakın çevremde dinleyenim olmadğından forumda gidermeye çalışıyorum.

Bundan 12 yıl önce doğum günümden üç gün sonra babamı kaybettim çocuk yaşta. Babamın amcalarımla ortak bir un fabrikası vardı ve anneme vasiyet olarak benim hakkımı amcamlardan ayırmasını tembihlemiş, babamı kaybetmemden sonra dayılarım babamın vasiyetini yerine getirmek için mücadele ettiler hakkımı ayırdılar. Daha ilk aşamadan babamın tarafı ve annemin tarafı birbirine düşman kesildi, yetim kalmak yetmiyormuş gibi.

Benim hakkım ayrılınca amcalarım fabrikadaki hisselerini 3. bir kişiye devrettiler ve sonucunda 9 yaşında hiç tanımadığım birisiyle ortak durumunda kaldım. Aynı kişiye benim hisselerimi satma işlemini yine dayılarım gerçekleştirdi, para yerine yanımda arkamda biri olduğunu bilmek istedim ama kimse farkedemedi. Hissemi elde etmeme ve satmama dayım yardımcı olunca paramı da dayım yönetiyordu ve bu durumdan rahatsız olan dedem ölenler beni ilgilendirmiyor diyerek beni ikinci kez yetim bıraktı. Böyle sancılı yılların ertesinde bir erkek çocuğu olarak babasız bir ergenlik sürecine girdim ve dayım ile ortak bir arazi sahibiydim.(Dayımın maddi durumu iyidir, paramı zimmetine geçirmediğinden adım kadar eminim.)

16 yaşımda ticari olarak web sayfası hazırlamaya başladım bir ofiste çalışıyor aynı zamanda lise okuyordum. 18 yaşıma bastığımda üniversite öğrencisi olacaktım, Fırat Üniversitesi'ne gidip yazılım mühendisliği eğitimi alacak ve buralardan uzaklaşacaktım, yıllardır hiç yanımda olmayan amcalarım inanılmaz bir meslek baskısı yapıp iyice bunalttılar, tek varlığım annem yalnız kalmasın diye yazılım mühendisliği vedalaştığım meslek olurken, ortağım olan dayımın oğlu BAÜ Yazılım Mühendisliği'ne kayıt yaptırdı. Uzaklaşamadım evimden Namık Kemal Üniversitesi Bilgisayar Mühendisliği'ne yerleştim ve işlerimi yapmaya devam ettim. Dayım çalıştığımı ve eğitimimin iyi olmadığını öğrenince tepki gösterdi. Arkamda güvenecek bir babam olmadığından çalışmadan rahat edemediğimi anlattıysam da sesim duyulmadı.

Babam öldüğünde aldığım arazim hala dayım ile ortak şekilde duruyor, gayrimenkulum var belki ama kendimi ekonomik olarak rahat hissedeceğim bir birikimim yok. Ailemin araba ihtiyacı var 12-13 bin TL ile bir araba alalım araziden düşelim diyorum dinleyen yok, evimin tadilata ihtiyacı var duyan yok, malım ile rezil oluyorum. Öte yandan dayımın oğlu ülke ülke gezdi kendi imkanlarıyla, altında Mercedes A180 var ve benim hayallerimin eğitimini alıyor. Kendimi resmen kuzenime bir alt sınıf insan olayım diye yetiştiriliyormuş gibi hissediyorum.

Yokluk acıdır, çok iyi bilirim de varlığın yokluğunu çekmek apayrı bir durum. Malım ile rezil oluyorum, anneme içimi dökmeye kalkıyorum abisine laf ettirmiyor, dayıma konuşuyorum dinlemiyor, ihtiyaçlar var, yorgunluklar var kimse düşünmüyor. Son zamanlarda işlerim kötü halde, eğitim zaten hep kötüydü herkes sadece yargılıyor. Kimse acaba bu çocuk ne düşünüyor, bir sıkıntısı var mı demiyor. Her sabah halledilmesi gereken şeylere uyanıp her gece halledilmesi gereken yeni şeyler ile uyuyorum. Büyük bir motivasyon kaybım var içimi dökmeye zehrimi boşaltmaya ihtiyacım var. Nasıl motive olup kendimi toparlayabilirim bir fikri olan var mı arkadaşlar ?

Babamın oğluna güvenmem gidip arazin değeri neyse sahip çık saf olma hayatını yaşa kardeşim ama anneni hiç yalnız bırakma

Arsa ve mallarını kendi üstüne alıp anneni yanına al hocam. Allah yardımcın olsun.

Motivasyon için spor yapabilirsin.

Arsa ortak tapuda şuan %50 %50 olarak ortağız. Ben hakkımı satıp bir dükkan vs. alıp kiralamak istiyorum ama daha 5-6 sene satılmaz diyor dayım, 5-6 seneye benim çocuğum olur ama bunu kimse düşünmüyor hocam, evlenme iş kurma işlerini hangi parayla gerçekleştireceğimi dahi hesap etmiyorlar nasıl sattırabilirim

Senin iyiliğini düşünseler bile sonuç olarak kendi kararlarını verecek yaşa gelmişsin ve hakkın olana sahip çıkmanı engellemek istemeleri normal bir davranış değil bence. Bugün Allah göstermesin dayın ölse yine benzer durumlarla karşılaşırsın, yani kimle olursa olsun bulunan ortaklıklarını bitirmen bence daha mantıklı olur. Otoriter bir dille bahane üretmeden, hakkını almak istediğini söylemelisin. Bir avukatla durumu görüşseniz olur mu acaba.

Alakasız kaçabilir ama boş zamanlarınızda kafanızı dağıtmak için film izleyebilirsiniz. Belki bir film hayatınızı değiştirebilir.

https://www.r10.net/off-topic/1020645...onerileri.html

İnşallah en kısa sürede sorunlarınızın üstesinden gelirsiniz.

Avukat durumu olursa eğer aile içi bi çözülme ile daha büyük stresler olur diye düşünüyorum. Çünkü direkt dayın yok diye bir tavır geliyor bana.

Ulan İstanbul dizisine başladım film benim de aklıma geldi.

Motivasyonumu yükseltip biraz işime odaklanmazsam daha kötü olacağım.

Dayının seni dinlemediğini yani anlamadığını söylemiştin? Dayın seni kaile alıp o arsayı satmaz benim anladığım. Yanlış anlama ama örneğin dayın kendine göre öngörülerde bulunuyor büyük ihtimal. Bundan dolayı beklemeyi göze alacaksın ve hiç düşünmeyeceksin. Birde şöyle bir durum var dayın 6 sene sonra yine satmama taraftarı olursa. Bilmiyorum sonuçta sen karar vereceksin ama daha dün bir arkadaş dayısı ile olan ilişkilerine dem vurdu, kendisininde babası vefat etti ve hor görülüyor inşallah böyle bir durum yoktur sizin ilişkilerinizde. Bir karar ver öncelikle sonra git konuş seni kaile alıyor mu bak duruma, yok sadece kendi planlarını hayata geçirmeyi düşünüyorsa dediğim gibi yap. O seni zaten saymıyorsa sen onu dayın diyerek saysan ne olacak. Bunları şimdi düşünmen gerek çünkü iş uzayacak, süre uzayacak bu sefer işin boyutları değişecek, beklemekten sıkılacaksın ve aklına türlü şeyler takılacak sabretmekten usanacaksın.

Suan tam olarak ne tur islerle ugrasiyorsunuz? Hangi ildesiniz?