Hayatı refleks olarak yaşamayan var mı?

Alışkanlık diyelim. Ben de hayatta yapmam saydıklarınızı.
Kalkar giyinir giderim

Evlenmekte monotonluğun farklı bir boyutu. Konuda yazdığın kadarıyla en azından sabah kahvaltılık hazırlamamış olursun Ama aşağı yukarı iş hayatında herkesin hayat düzeni bu şekildedir diye düşünüyorum.

hergün 5-10 dakika fazla uyumaya çalışırım önceki gün iddaa yapmışsam sabah yarı uykulu şekilde bahis yaptığım takımın fark yediğini görürüm.Ertesi gün kendime erken kalkmak için söz veririm (sabah 7 de alarm çalar) benim kalkmam saat 8'i bulur.Bu şekilde bir günüm diğerini tutmaz benim aklıma ne gelirse onu yapıyorum

Nereye gittiğinizi merak ettim şimdi. Kahvaltı yapmadan, sıcak bir çay içmeden direk çıkıp gittiğinize göre gittiğiniz yerde keyfiniz yerinde

Kendini boşlukta gibi hissediyorsun çünkü boş şeyler düşünüyorsun, cebin dolu iken sende dolu oluyorsun, cebin boş iken sende boş oluyorsun çünkü sadece ileriyi düşünüyorsun ya şuan?

Bir filmi izlerken her 25 kareyi 1 an olarak görüyorsun ama parçaları göremiyorsun, her saniyeni 1000 e böl ve her anı izle. Her ne kadar gelecekte yaşadığın izlemini elde etsen de aslında hem geçmiş hemde gelecekte yaşıyorsun aynı anda. Beyaz ışığın prizmadan farklı renklere ayrıldığı gibi, beyninde senin ruhundan gelen nuru dağıtır.

Aslında öyle olması icap ediyor fakat gerekli ve yeterli bilgiye "sahip" olmadığın içinde beynine akan bilgileri hayatta daha önce hiç görmediğin için kıyaslama yapamıyorsun boş bilgi olarak es geçiyorsun ve puzzle bir görüntü vermiyor. Şuan bir şeylerin farkına varmaya çalışıyorsun ama ne olduğunu bilmediğin içinde bir bilene sormak istiyorsun. Doğru yoldasın aslında herkesin "sahip" olmadığı bir yeteneğin var ancak işi sonuna kadar götürmelisin yoksa boşa sıkılmış olacaksın beynine köle olarak kalacaksın hemde sonsuza kadar.

Aslında değersiz bir metal parçası olan ve ona değer veren insanoğlu altını bulmak için nice zahmetlere göğüs gerer. Ancak insan kendi değerini hiç bir zaman bilemez görmezden gelir. Cebinde altın var değerlisin! Cebin boş değersizsin. Çünkü odaklaman gereken gücü sadece altını görünce ortaya çıkartıyorsun. Yani elinde altın varken, kendine vermen gereken değeri ortaya seriyorsun ve izliyorsun bir ayna misali, dolayısıyla mutlu oluyorsun. Lakin altın kaybolduğunda içinde tuttuğun o güç madende yatan altın gibi gizleniyor ve saklı olan şeyin olmadığını varsayarsak yanlış düşünmüş olmayız.

Bundan çıkaracağız ders, yaptığın iş yada işlerden çok sende ortaya çıkardıklarıdır yada başka bir değişle senin neleri keşfettiğin. Altını sen bulsan bile sende olanı kayıp edersen o malın sahibi başkası olur sen değil. Kendini çok küçümsüyor ve bu yüzden kendine dönmüyor ve hep dışarıda arıyorsun hemde ne aradığını bile bilmeden.

Hadi bakalım buda benden olsun bu saatte. Bu saatte yazdım ama bizim saatimiz, yarın izleyecekler geç kalmış olacak, bu zaman bizim zamanımız boşa geçen her mili saniye pişmanlık demektir.


http://www.youtube.com/watch?v=IOGJssKo8C8

Rutine bağlanmış hayatınız bence refleksle alakası yok bunların.