Sanırım ben "adam" değilim.

Sürekli kalbini kırmamak için alttan aldığım bir kız arkadaşım vardı. Çok egoist umursamaz özgüveni yüksek biriydi. Kaybetmemek için sürekli sürekli yine sürekli alttan aldım. iyice herşey içimde birikti. Araya tatsızlıklar girdi. Ben ona değer verdikçe o beni umursamamaya başladı. Benimle alaylar etti. Yine de kötü birşey demedim. Benim için özel biri sayılırdı. 6-7 aydır konuşuyorduk. Hiçbir zaman kötü birşey söylemedim. Ama dün yine tatsız bi olay yaşadık. Ben derdimi anlattım anlamasını bekledim ama benimde alay etti ukalaca davrandı. Kendisini uyardım bana kötü birşey söylemek zorunda bırakma diye. Öyle davranınca kan beynime sıçramıştı. Ben onunla olmayacağını bile bile hayaller kurarken hala onu önemserken o benimle alay etti. En sonunda dayanamayıp küfür ettim. Aslında fazlasıyla hak etti ama ben vicdan azabı çekiyorum küfür ettiğim için. Sonrasında mesajla bikaç şey daha yazdım sinirle ama bunları sadece sinirle söylediğimi ve bunlar için özür dilediğimi belirttim. Herşey bitti. İçim rahat değil. Evet eninde sonunda bitecekti ama küfür ettiğim için sürekli kendime kötü davranıyorum. Ben şakasına dahi olsa küfür eden biri değilim. Ağız alışkanlığım dahi yoktur. Ama dayanamadım çok sinirlenmiştim. Her ne olursa olsun bi bayana küfür etmemem gerekirdi. Hani kızlar genelde "adam olsunlar" derler ya işte ben o "adam" lar kategorisine giremiyorum sanırım.

okuyan okumayan herkese teşekkür ederim sadece içimi dökmek istedim.

Kız iyi biri olsaydı alay etmezdi. Seni anlaması lazım. Ben de olsam küfür eder iktir git derdim.

Bu Yaptığın Davranışı Takmayıp Gülüp Geçseydin Dediğin Gibi Adam Değilsin Derdim Ama Buna üzülmen ve kendini ayıplaman bile ne denli delikanlı olduğunu gösteriyor bence ..

Ben hep bu sozu kendime ilke edindim 3 kurusluk insana 5 kurus deger verme gun gelir o insan 2 kurusa seni satar. Hocam gercekten haketmiyorsa bu kadar deger vermeyin..

GT-I9103 cihazımdan Tapatalk 2 ile gönderildi

Ben açık öğretimden devam etmeye karar verdiğimde tanıdığım tanımadığım herkes eleştirmişti, en değer verdiğim kişi 2 defa kalbime bıçak sapladı sözleriyle sırf bu konuda. Hiç kimseninki umrumda değildi ama onunki çok kötü yaptı beni. Adam yerine koymamıştı resmen.

Ama ben mi kaybettim? hayır. Çünkü ona benim kadar değer verebilecek başka bir "inek" yok.

O yüzden hiç kafana takma senin verdiğin değere layık biri çıkar elbet karşına.

Bende beklemedeyim.

Hocam kendine yüklenme. Hak etmemesine rağmen ona büyük bir anlam yüklemişssin. Kaçınılmaz sonu yaşamışsın.

Kardeşim ah ah. Şuanda bu mesajları okurken kendimi okuyorum sandım. Güzel kardeşim benim hatunda egoistti. -(-not şuan çıkmıyoruz sevgili değiliz hatun dediğime bakmayın-)- Dalga geçmiyordu ama egoistti bildiğin çok egosu yüksekti. Yüksek görüyordu kendini herkesden, her şeyden. Tuhaftı yani ama gönül bu ferman dinler mi? Orhan, müslüm baba dinler mi hayır, asla... Dinletemedik huyuna suyuna gittim. İlişki bitmesin diye kendimi çok çırpındırdım. En son bazı hataları oldu kendisine çeki düzen vermesini söyledim beni dinlemedi ve o aralar çok büyük mevzular olmuştu bende ağzıma gelen küfür kelehatları söyledim. Ne varsa, içimde ne birikmişse hatta 6 yaşında duyduğum küfürden tut o anki küfre kadar. O denli küfür ettim.

Ama artık yaşadıklarım yüzünden intihar mı dersin, psikolojik sorun mu dersin ne dersen artık... Çok kötü durumdaydım. Ondan sonra ayrıldık görüşmedik. 1 yıl sonra görüştük ve benimle olumluydu ama öyle yeniden başlayalımcılık yoktu sadece arkadaştık sonra bir şey oldu annesi girdi devreye daha görüşmedi benimle ben 13 yıllık arkadaşlarını soktum araya, akrabasını soktum araya birlikte olalım tekrar diye ama kabul etmedi. Ne yaptıysam etmedi. Hatta ben peşindeydim takip ediyordum duydum öğrendim benden sonra bu semt ve civarından kimseyle ilişki kurmamış. Yıllarca. En sonunda akrabasına yalvar yakar bin bir rica telefonla görüşmek istedim ve görüştüm. Bana güzelce hiç bağırmadan çağırmadan; "Mert, benim canımı çok yaktın. Ben aylarca annemle küs kaldım. Ölü gibiydik. Şuanda başka birisiyle sevgiliyim ve çok seviyorum onu. Lütfen aramıza girme, beni rahatsız etme. Ben seninle kötü dille de konuşurdum, bunu en iyi sen bilirsin ama iyilikle sempatikle yaklaşıyorum ne olursun beni anla..." Diye bir cümle kurduktan sonra sadece tek bir çift laf ettim. "Sadece mutlu ol yeter. Allah yolunu açık etsin." diyip telefon görüşmemi bitirdim ve yine konuşmuyoruz.

Elde ne var sıfır. Koca bir hiç! Aslında pişmanım küfrettiğim için. Hele ki her şeyden önce bir bayan'a. Ayıp ettim ama elden bir şey gelmez. Artık ben akışına bıraktım şimdi çok mutluyum Allah'ıma şükür karşıma on numara bir insan çıkardı. 4. ay olacak çok mutluyuz. Beni gerçekten çok iyi anlıyor bende onu anlıyorum. Arada sırada kavga etsekde ayrılsakta barışıyoruz ve daha çok bağlanıyoruz. Sanırım bunun sonu askerden sonra evlilik olacak ama kısmet, kader...

Allah yardımcın olsun ama kendini bence aşağılama. Yoluna bak bence; o kızdan sana hayır gelmez bence. Ama her insan kendini düzeltebilir bunuda unutma.

Allah yolunu açık eylesin güzel kardeşim.

Sen adamsin da kusura bakma ama karşindaki 'adam' değilmiş.

hayır adamsın, ama bu işlerde daha tecrübesiz ve safsın.

yazacağınız bir hatun adayına, ortada birşey yokken aşık olduğunuzu belli ederseniz o iş olmaz. hoşlandığını bile belli etmeyeceksin. ona muhtaç olduğunuzu hissettirmeyeceksin. hatta ilişki başladıktan sonra bile, onun yaklaşımına göre sende yakınlık kuracaksın. cinsel ilişki yaşadıktan sonra veya etrafında sizden daha iyi aday kalmadığında, size zaten direkt bağlanıyorlar.
eğer ilk denemede olmadıysa seni beğenmemiştir. uzatmayacaksın.
bunu bilir bunu söylerim.