Kardeşim ah ah. Şuanda bu mesajları okurken kendimi okuyorum sandım. Güzel kardeşim benim hatunda egoistti. -(-not şuan çıkmıyoruz sevgili değiliz hatun dediğime bakmayın-)- Dalga geçmiyordu ama egoistti bildiğin çok egosu yüksekti. Yüksek görüyordu kendini herkesden, her şeyden. Tuhaftı yani ama gönül bu ferman dinler mi? Orhan, müslüm baba dinler mi hayır, asla... Dinletemedik huyuna suyuna gittim. İlişki bitmesin diye kendimi çok çırpındırdım. En son bazı hataları oldu kendisine çeki düzen vermesini söyledim beni dinlemedi ve o aralar çok büyük mevzular olmuştu bende ağzıma gelen küfür kelehatları söyledim. Ne varsa, içimde ne birikmişse hatta 6 yaşında duyduğum küfürden tut o anki küfre kadar. O denli küfür ettim.

Ama artık yaşadıklarım yüzünden intihar mı dersin, psikolojik sorun mu dersin ne dersen artık... Çok kötü durumdaydım. Ondan sonra ayrıldık görüşmedik. 1 yıl sonra görüştük ve benimle olumluydu ama öyle yeniden başlayalımcılık yoktu sadece arkadaştık sonra bir şey oldu annesi girdi devreye daha görüşmedi benimle ben 13 yıllık arkadaşlarını soktum araya, akrabasını soktum araya birlikte olalım tekrar diye ama kabul etmedi. Ne yaptıysam etmedi. Hatta ben peşindeydim takip ediyordum duydum öğrendim benden sonra bu semt ve civarından kimseyle ilişki kurmamış. Yıllarca. En sonunda akrabasına yalvar yakar bin bir rica telefonla görüşmek istedim ve görüştüm. Bana güzelce hiç bağırmadan çağırmadan; "Mert, benim canımı çok yaktın. Ben aylarca annemle küs kaldım. Ölü gibiydik. Şuanda başka birisiyle sevgiliyim ve çok seviyorum onu. Lütfen aramıza girme, beni rahatsız etme. Ben seninle kötü dille de konuşurdum, bunu en iyi sen bilirsin ama iyilikle sempatikle yaklaşıyorum ne olursun beni anla..." Diye bir cümle kurduktan sonra sadece tek bir çift laf ettim. "Sadece mutlu ol yeter. Allah yolunu açık etsin." diyip telefon görüşmemi bitirdim ve yine konuşmuyoruz.

Elde ne var sıfır. Koca bir hiç! Aslında pişmanım küfrettiğim için. Hele ki her şeyden önce bir bayan'a. Ayıp ettim ama elden bir şey gelmez. Artık ben akışına bıraktım şimdi çok mutluyum Allah'ıma şükür karşıma on numara bir insan çıkardı. 4. ay olacak çok mutluyuz. Beni gerçekten çok iyi anlıyor bende onu anlıyorum. Arada sırada kavga etsekde ayrılsakta barışıyoruz ve daha çok bağlanıyoruz. Sanırım bunun sonu askerden sonra evlilik olacak ama kısmet, kader...

Allah yardımcın olsun ama kendini bence aşağılama. Yoluna bak bence; o kızdan sana hayır gelmez bence. Ama her insan kendini düzeltebilir bunuda unutma.

Allah yolunu açık eylesin güzel kardeşim.