Çocukta Yapalım Kariyerde!

Şimdiki gençler evlenmiyor.
Evlense çocuk yapmak istemiyor.
Çocuk yapsa kariyeri ile özel yaşamı arasına sıkışıyor, kim bakacak diye kara kara düşünüyor. Ne çok duyar olduk bu sözleri. Benim de 13 yaşında bir kızım var. Çalışan bir anne olarak çocuk büyütmenin zorluğunu deneyim ettim. Gerçekten tam bir yol ayrımı…

Geçtiğimiz günlerde Mastercard İcra Kurulu Başkan Yardımcısı Ann Cairns'in açıklamalarını okudum. Şöyle diyordu; “Mastercard, COVID-19'dan önce dünyanın her yerindeki çalışanları için 4 aylık doğum izni uygulamasına geçmişti. Buna daha sonra 4 aylık babalık izni eklendi. Böylece hem annenin hem de babanın belirli sürede çocuğuyla evde kalması teşvik edilidi.” Buraya kadar her şey normal. Türkiye’de de sayıca az da olsa benzer uygulamalar var.

Beni etkileyen cümlesi şu; “Mastercard, gençlerin bir aile sahibi olma ve işe dönme konusunda kendilerini rahat hissetmelerini sağlamak istedi. İş gücünüze bakarken genç bir insana bakmalı ve onun ebeveyn olacağını düşünmelisiniz."

İşe alım yaparken “yeni evlenmiş, çocuk yapar" deyip aday eleyenler geldi aklıma. Çalışanları sadece işçi olarak değil, birey olarak görmeyi öğrenecek miyiz sizce? Ha bir de; kendimiz için hak gördüğümüzü, başkası için hak görmeyi de?

Eser Sahibi : Canan Duman

Kaynak: cananduman.com

"Çocuğunuzu Hangi Tip Okula Verirdiniz ? " adlı ankete katılırsanız sevinirim ? Anket Linki

Denilecek çok şey var ama parmaklarımı bıçak açmaz bu konuda

2. sınıf muamelesi görmemek için işveren olman gerekiyor işte

Bizde esim ile cocuk dusunuyoruz ama sirf bu pandemide hastaneye gitmemek icin erteliyoruz

Çocuğa kim bakacak sorunu anne- babaya 4 aylık izin verince çözülmüyor ki. Bakım açısından ilk aylar bence -sağlık sorunu yoksa- daha kolay. Asıl sorun annenin işe döneceği 6-7. aydan sonra başlıyor. Bu sorun da işverenlerle ilgili değil ülkenin genel ekonomik durumu, toplumdaki güven duygusunun kaybolması ve sosyal devletten uzaklaşan politikalarıyla ilgili.

1,5 yaşında bir oğlum var. Bakıcı tutsanız bu konuda inanılmaz bir kontrolsüzlük var, ülke ne oldukları belirsiz yabancı uyruklu çocuk bakıcısından geçilmiyor. Güvenebileceğiniz bir bakıcı bulmanın maliyeti çok yüksek.

Bu maliyeti karşılayamayanlar için devletin bebek bakımına uygun kreşleri yaygınlaştırması şart ki böyle bir uygulama ülkemizde yok. Mevcut kreşlere 2 yaşından önce çocuk kabul edilmiyor. 2 yaşına kadar ne olacak ?

Canan hanım güzel yerden konu açmış da merak ediyorum Mastercard bu konuda ne yapmış. Mesela 1 yaşından okul çağına kadar olan çocukların bakımı için ailelere nasıl destek veriyor ?

Gençler çocuk yapmamakta haklı. Çocuğun masrafları, bakım endişesi ve gelecek kaygısı çocuk yapmamak için çok geçerli nedenler.

Bunlara dair söylenecek o kadar söz var ki.. Ne evlenmeye ne çocuk yapmaya iş ve kariyerden dolayı zaman olmadığı gibi işverenim sanane benim bekarlığımdan çocuk hayalimden.. Dünyayı yeni doğan iyi yetiştirilmiş o çocuklar güzelleştirecek..Başka umudumuz yok.. Fakat her türlü mücadele ve zorluğa rağmen o çocukları dünyaya getiren ebeveynlere sabır ve kolaylık diliyorum..

Onlara iyi bir gelecek sağlamak için çalışmak zorunda anne ve baba ve iyi bir nesil yetiştirmek için çocuğuna emek harcamak zorunda anne ve baba fakat bu ikisini bir arada yürütmeye engel olan bir sistem. Çok zor ve çetin bir yol. Allah tüm iyi bir nesil yetiştirmek için çabalayan ebeveynlerin yardımcısı olsun.

"Çocuğunuzu Hangi Tip Okula Verirdiniz ? " adlı ankete katılırsanız sevinirim ? Anket Linki