40-41bin civarı araç aranmaktadır.

Bu kıyas meselesini düşünürken sana verilen hayatın sınırsız olmadığını, biriktirdiğin tasarruf ettiğin paraları harcayacak kadar sağlık uzun yaşayacağına kimsenin garanti vermediğini de hatırlamalısın.
Ortalama bir insanın hayatından 65-70 yaz ve kış geçer. Bunun ilk 15-20 sinde sorumluluğu ve tercihlerin pek olmaz. Son 15-20 sinde de enerjin kalmaz. Yani hayatında tercihlerini yaşayabildiğin 15-20 yaz ve kış var. Ve mevsiminde yemediğin bir yiyeceği bir gün istesen de yiyemeyeceksin doktor yasaklayacak. Gençliğinde binemediğin bir arabayla yaşlandığında gezecek enerjin olmayacak.

Ekonomik krizler gelir gider, salgın hastalıklar gelir gider. Her zaman iş bulunur, her zaman para kazanılır. Ama harcanan zaman geri gelmez. O yüzden araba almayı protesto ederek toplu taşıma ile geçirdiğin o yaz bir daha gelmez. Evet araç fiyatlarında suni bir şişkinlik var ama develtin vergi politikası değişmeden bu balon patlamaz.

O yüzden bir malı almayarak protesto ederek fiyatını düşürmeye çalışarak harcadığın şeyin para değil zaman olduğunu da hatırlamalısın.

ben bir ateistim anladığım kadarıyla sen inançlı birisin ve ilginçtir bahsettiğin düşünce tarzı paranın satın aldığı rahatlıklara benden daha çok önem veriyor. oysaki tam tersi olması gerekmez miydi? bakın hocam düşüncelerinize saygı duyuyorum evet ama ben %200 vergiyi kaldıracak bünyede değilim. cüzdan olarak değil yanlış anlamayın, mânen-kafa olarak onu kaldıramam. hele hele fırsatçılığın insanın gözünün içine baka baka utanmadan yapıldığı bir toplumda bu vergileri, 2x 3x fiyatları bünyem kaldırmaz. bu protesto mu? hayır değil.. çünkü 1 hafta önce 15 lira olduğu için almadığım domatesi bugün 5 liraya aldım. bakın ben ateistim dedim ya.. siz inançlısınız söyleyin.. aradaki 10 lira fark haram mı değil mi? günah mı değil mi? ben o domatesi 15e almam hocam, bırakırım çürüsün. son 4-5 yıldır bu mantıkta gidiyorum ve para harcadığım çoğu şeyden pişmanlık duymuyorum artık. mesela en son akıllı telefonumu 5 sene önce almıştım. oysaki ondan önce neredeyse 1.5 yılda bir defa tlf değiştiren biriydim. anlatmaya çalıştığım; bu şekilde davranarak hem kendimi kontrol altında tutuyorum, hem israf yapmıyorum hem de fırsatçılara ve %300 vergim ile sonraki 10 neslinin hayatını kurtaran siyasilere köle olmuyorum. en azından öyle hissetmiyorum. bu iş bende duygusal hocam.. anlatsam çok çetrefilli ve uzun sürer. sadece para boyutu yok yani. saygılar.

Bahsettiğin şeyler temek iktisadi ilkelere tezat oluşturuyor. Ticaretin kendisi bir fırsatçılıktır. Fiyatlar arz talep dengesi ile belirlenir. Fiyatlar talep çoksa açık arttırma ile talep azsa açık eksiltme ile belirlenir. Domatesin 1 hafta 15 lira olması ile bugün 5 lira olması arasındaki fark piyasaya arz edilen domates miktarıdır. İsraf da göreceli bir kavramdır. İsraf ihtiyaçtan fazlasını tüketmektir ancak neyin ihtiyaç olup olmadığı tamamen kişisel bir konudur. İktisat bilimi insan ihtiyaçları sınırsızdır der. Sen domatese 15 lira vermemişsin. Ben karpuza 20 lira verdim. Geçen ay 5 kilo karpuza 100 lira verdim. Peynir ve karpuz ile kahvaltı ettim babamla. Ağustos ayında amele yemeğidir bu ve belki de yenilebilecek en ucuz öğündür. Ama nisanda karantinada evden çıkamayan babama jest yaptım. Çünkü babam 73 yaşında ve kimse ne sana ne bana ne de babama ağustıs ayını görebileceğimiz garanti edemiyor.

Yani değerli kardeşim yazdıklarına ve tercihlerine saygı duymakla birlikte sen paradan tasarruf ederken zamanını israf ediyorsun bence. Parayı her zaman kazanabilirsin. 2000 krizinde işsiz kaldım, kredi kartlarım temerrüde girdi. Ev kiramı ödeyemedim evden atıldım. Sonra yine iş buldum. Yine para kazandım. Yine yaşamaya devam ettim. Bugün o zaman kazandığım paranın 10 katını kazanabiliyorum. Ama kimse bana 2000 yılını tekrar yaşama şansı vermiyor.

Hayatta en önemli şey para değil zamandır. Bugün harcamadığın tasarruf ettiğin parayı yarın biriktirebileceğin garanti değil. Yani gelirinden tasarruf yapmaya devam ederken bugün para harcamaya ve yaşamaya da devam et. Sabah taze domatesle kahvaltı yapmayı ertelediğinde bir sonraki sabahın garanti olmadığını unutma.


Saygılar.

Bahsettiğin şeyler temek iktisadi ilkelere tezat oluşturuyor. Ticaretin kendisi bir fırsatçılıktır. Fiyatlar arz talep dengesi ile belirlenir. Fiyatlar talep çoksa açık arttırma ile talep azsa açık eksiltme ile belirlenir. Domatesin 1 hafta 15 lira olması ile bugün 5 lira olması arasındaki fark piyasaya arz edilen domates miktarıdır. İsraf da göreceli bir kavramdır. İsraf ihtiyaçtan fazlasını tüketmektir ancak neyin ihtiyaç olup olmadığı tamamen kişisel bir konudur. İktisat bilimi insan ihtiyaçları sınırsızdır der. Sen domatese 15 lira vermemişsin. Ben karpuza 20 lira verdim. Geçen ay 5 kilo karpuza 100 lira verdim. Peynir ve karpuz ile kahvaltı ettim babamla. Ağustos ayında amele yemeğidir bu ve belki de yenilebilecek en ucuz öğündür. Ama nisanda karantinada evden çıkamayan babama jest yaptım. Çünkü babam 73 yaşında ve kimse ne sana ne bana ne de babama ağustıs ayını görebileceğimiz garanti edemiyor.

Yani değerli kardeşim yazdıklarına ve tercihlerine saygı duymakla birlikte sen paradan tasarruf ederken zamanını israf ediyorsun bence. Parayı her zaman kazanabilirsin. 2000 krizinde işsiz kaldım, kredi kartlarım temerrüde girdi. Ev kiramı ödeyemedim evden atıldım. Sonra yine iş buldum. Yine para kazandım. Yine yaşamaya devam ettim. Bugün o zaman kazandığım paranın 10 katını kazanabiliyorum. Ama kimse bana 2000 yılını tekrar yaşama şansı vermiyor.

Hayatta en önemli şey para değil zamandır. Bugün harcamadığın tasarruf ettiğin parayı yarın biriktirebileceğin garanti değil. Yani gelirinden tasarruf yapmaya devam ederken bugün para harcamaya ve yaşamaya da devam et. Sabah taze domatesle kahvaltı yapmayı ertelediğinde bir sonraki sabahın garanti olmadığını unutma.


Saygılar.

Kayseri ve çevresinde;

Volkswagen Bora
Seat Toledo
Honda Civic

modellerinde değişeni olmayan varsa da önemsiz parçalarda olan, sıkıntısız sorunsuz bir araç arıyorum.