Ercüment Çözer | SAYGI

Selamlar. Bugün bitirme şansına ulaştım diziyi, izleyenlerin de görüşlerini almak istiyorum.

2 Kişinin kendine yapılan zorbalıklarla ayrı ayrı işledikleri cinayetler ile başlıyor. Sonra her dizideki gibi klasik sevgili oluyorlar ve hak, adalet uğruna cinayetlerini işlemeye başlıyorlar.

Mevzuya Ana karekter olan Ercüment Çözer karakteri katılıyor. Kendince oluşturduğu adalet sisteminde yapılan en küçük saygısızlıkları bile affetmiyor. Saygı kelimesini kendine benimsetmiş bu karekter kendine benzeyen bu 2 genci görüyor ve ilk kez hayatında birisine saygı duyuyor.

Dizideki en büyük mesaj verdikleri sosyal toplum mesajları vb olaylar değil aslında. Dizinin bir bölümünde Ercüment Çözer kişiliği tam olarak şu cümleyi kuruyor. “Ben İnsan değilim, ben kavramım” bu cümle çok basit gözükse de aslında tüm dizinin seyrini belli ediyor. Ve altında büyük bir gönderme yatıyor. )

Nazileri bu hikayenin içine entegre etmeleri ve işlemeleri daha hoş olmuş. Nazi bir babaannesi de olması ayrı diziye renk katmış.

Ara ara dizinin geçiş sahnelerinde vtr tadında ülkede olan olayların saniyelik yayınlanması da yukarıdaki karekterin “ben insan değilim, ben bir kavramım” demesi her şeyi özetliyor.

Sizler ne düşünüyorsunuz?

Daha demin ünversitedeki ilk dersinin olduğu bölüme ggeldim

Yazıda spoiler var mı hocam ona göre okuyayim?

geçen haftalarda blutv ücretsizken başlamıştım çok başarılı bir türk dizisi çok beğendim biyerde görürsem devam etmeyi planladığım bir dizi

Kabataslak tamamen benim yorumlarım hocam. Olayların başlangıçları vb tarzı hiçbir spoiler yok.

diziyi blueTV'nin ücretsiz 2 gün hediyesinde izlemiştim. Tabi tamamını izleyemedim ama izlediğim kadarıyla çok beğendim. Müsait olduğumda sırf bu diziyi izlemek için BluTV alacağım. Saygı varoluştan itibaren herkesin hak ettiği ancak kiminin az, kiminin çok hak ettiği bir kavram. Kimi makamı için saygıyı hak ettiğini düşünür, kimi parası, kimi gücü için. Ama saygı karşılıklı verilebilecek bir kavram, bu bizim ülkemizde henüz fark edilmedi. Bizim ülkemizde ise bu durum tam tersi. Sokakta saygısızlık başlıyor. Yürüdüğün kaldırımda önüne çıkan tükürük, yol kenarlarındaki çöp, önünden geçen adamın sigara dumanı bile saygısızlık. Toplum saygı konusunda kesinlikle eğitilemiyor ya da eğitilmek istenmiyor. Dizideyse bu konuyu çok güzel işlemişler. Kadın cinayetlerinden tutunda trafikteki magandalığa ya da istemsizce maruz kaldığımız saygısızlıklara kadar kimi zaman aşırıya kaçan bir cezalandırma var. Aşırıya kaçan cezalandırma ise anarşizmi sembolize ediyor. Çünkü adelet saraylarında hiç kimseyi tatmin etmeyen, parası ve makamı olanı etkilemeyen hukuk, halkı da memnun etmiyor. Dizide tam olarak bunlara değiniliyor. İzlemediyseniz mutlaka izleyin.

Bende 6. bölümdeyim ve ben ilk bölümlerde keske Ercüment Çözer’in çocukluğunu anlatsaydıkar nasıl bu hale gelmiş neden bu sekilde Saygı yı ön planda tutuyor diye düşünürken sonraki bökümlerde cocukluğuna indiklerinde çok sevindim , gercekten geçmişi cok iyi işlemişler o ambiyansı ortamı cok iyi işlemisler . Dizide birde Savcıları , devlet icerisindeki bazı yerlerin görünmeyen yüzlerinede , televizyon orogramı yapan insanların nasıl engellendiginede değinmişler , Türkiye de gündemin ne kadar hızlı değiştiğine değinmişler . Dizide var da varr yani ne desem yetersiz kalır . Türk kaliteli yapımların önünü keserler normalde devamı gelmez ancak İnsallah Saygı dizisinin 2. sezonuda çıkar merakla bekliyorum

memduh başkan olmadan hikaye hep eksik kalacak.

Behzat Ç. dizisindeki kurgu karakteriyle tek bağı, adının "Ercüment Çözer" olmasıdır. Behzat Ç. dizisindeki kirli Ercüment Çözer karakteri yanında; sürekli insanlardan şikayetçi, anksiyete krizi geçiren ergen orta yaşlı bir iş adamını anlatıyor.

Behzat Ç. dizisindeki karakteri saygısızlığı şu şekilde tanımlıyor; ben dokunulmazım, yanıma geldiğinde dut yemiş bülbül gibi olacaksın, lafımdan dışarı çıkmayacaksın ve köpek olacaksın.

Ercüment Çözer dizisindeki karakteri ise saygısızlığı şu şekilde tanımlıyor; ben dokunulmazım, topluma zararın olursa cezanı keserim.

Yani bana göre olay bireysellikten çoğunluğa dönmüş.