Tarifi zor duygular. Yarın tam 7 gün oluyor. Ben 45 yaşımdayım ama sanki çarşıda pazarda annesini kaybetmiş küçük bir çocuk gibi korkmuş, üzülmüş ve yalnız hissediyorum. Su an sadece "keşke" leri düşünüyorum. Keşke o hastaneye gitmeseydik, keşke özele goturseydik, keşke daha çok görseydim, keşke torunu ile (kızımla) saha çok vakit geçirtseydim, keşke.. keşke...
Ama olmuyor. Elimle mezara koydum, üstüne toprak attım. Sanıyorum büyümek böyle birşey. Ve ben büyümek istemiyorum..
Çok çabaladık ama canım annemi kaybettik maalesef
64
●2.576
- 16-12-2022, 23:13:26Hocam başınız sağolsun...msergek adlı üyeden alıntı: mesajı görüntüle
Hepimiz herşeyin farkında bilincinde olsak bile, ateş düştüğü yeri yakıyor. Bir gün hepimiz bu durumu yaşayacağımızı bile bile yaşıyoruz. Fakat ayrılık acısı çok zor, yaşamayan bilemez. Rabbim geride kalanlara sabır versin.
İnna Lillâhi ve İnnâ İleyhi Raciûn - 17-12-2022, 12:06:44Başın sağolsun Allah rahmet eylesin mekanı cennet olsun hocammsergek adlı üyeden alıntı: mesajı görüntüle
- 17-12-2022, 12:23:07Olmadı hocam bu sefer. Kaybettik maalesefhaber58 adlı üyeden alıntı: mesajı görüntüle
- 17-12-2022, 12:24:35
Üyeliği durdurulduNur içinde yatsın. Çok acı bir durum. Mevlam rahmet eylesin.msergek adlı üyeden alıntı: mesajı görüntüle
