Kendi Hayallerinin Celladı Olanlar

Dönem dönem, melankoli mi desem, akut depresyon mu yoksa arpanın bol gelme hali mi bilmem, bir tuhaf sorgulama sürecine giriyorum. Yaşın ufaktan kemale ermesinden de kaynaklanabilir elbet bu durum. ☺️

Peki siz hiç kendi hayallerinizi boğazlayıp da derin bir çukura gömmüş gibi hissettiniz mi kendinizi? Ne olmak istediğiniz yerdesiniz ne de olmak istediğiniz kişisiniz. İnançlı bir insanım; bundan ki kastım isyan ya da sitem değil.

Daha evvel buralarda da birkaç konu açtım. Belki hayallerimi canlandırabilir, belki yarım bıraktıklarımı tamamlayabilirim diye. Olmadı... Olmuyor... Olmayacak belki de... Senelerce radyo, tiyatro ve gazete ile ilgili işlerden hem hayatımı kazandım hem de mutlu mesut yaşadım.

Sonra bize kadrolu ol dediler. Kendini sağlama al dediler. Demekle kalmayıp o tarafa doğru itelediler. 😁 Çıkıp da "cesur ol" ya da "mutlu ol" demediler. Ne yeteneğimden ne de çalışkanlığımdan şüphem var; ama hayat öyle garip yerlere savurdu ki beni şu an sadece sinekli eşek dötündeki kuyruk gibiyim.🤣 Ne tarafa lazımsam o tarafa savruluyorum.

Ankara'da ufak da olsa bir düzen kurdum. Burada da kan emicilerle tanışmadan olmazdı elbet. "9" isimli animasyon filmdeki ruhlarla çalışan tılsımlı taş gibi ruhumu emdiler, enejimi emdiler. Bir yandan da devam eden bir tedavi olayımız var. O da birazcık yoruyor. Burada yeniden hayallerime dair umutlarım yeşermeye başlamışken yine filler tepişti ve o yeşeren hayaller bir kez daha ezildi onların ayakları altında. Bir kez daha rota yeniden hesaplandı. Mücbir sebeplerle İzmir'e pılımı, pırtımı, kırık dökük hayallerimi alıp gidiyorum. Yalnız bu kez orada daha yoğun bir sürece gireceğimden hayallerimi gömmekle kalmayıp yakacağım gibi görünüyor.

Memlekette "ass" bitmez. Ben de bir "ass" paratoneri olduğum için orada da 3-5ine denk geleceğine eminim.🤣

Ben sadece hayallerimi değil, sevinçlerimi, mutluluklarımı, umutlarımı hatır hutur katlettim. Yaşadıklarımın ya da geride bırakmak zorunda olduklarımın 20de 1ini bile anlatamadım burada. Düşünün ki gerçek hayatta karşıma alıp da dert edindiğim bu durumları anlatacak bir dostla da tanışamadım daha.🤣🤣🤣

Neyse... Hasılı kelam ben kendi hayallerimin celladı oldum. Siz kaç hayalinizi gömdünüz? Yok mu böylesi bir halden sıyrılıp da kendini mutlu eden yola yeniden kavuşan?

Yaşım çok genç farkındayım ama içimde olan etrafımı değiştirmeliyim, kendime gelecek kurmalıyım, ideal orta sınıf hayat şartlarına nasıl sahip olurum ?, ya iyi güzel okuyorum ama ne olucam ben, ek gelir oluşturmam lazım genç yaşımda vs vs vs gibi süreçler içinden hiç çıkamıyorum sürekli araştırma içindeyim ama maddiyata dayanıyor her şey. Bir kurumun mülakatına girdim açıklanma süresi ortalama 30 gün, sanki akşam olmuyor, sanki hayatımın sonu, başka bir fırsatım yokmuş 8 çocuğum varmış sanki aç kalmışlar gibi bi psikoloji içindeyim Allah herkese dirlik düzen versin. Sonuçta ölümlü dünya ne kadar bazı sorulara takılı kalsak bile sonumuz belli

Naçizane tavsiyem, doğa temelli işlere yönel. Pandemi gösterdi ki tarım, hayvancılık başta olmak üzere gıda ile ilintili tüm sektörler her dönem prim yapacak. Girişimden korkma! Ben aranmadan evvel aylık 2 buçuk milyon lira yani 2500 lira civarı kazanıyordum yıllar önce. Atanınca 1 milyon 650 bin lira yani 1650 almaya başladım. Gerisini sen hesap et. Rızka Allah kefil. Evlenip ek sorumluluklar alınca cesaret gösteren tarafların ağrımaya başlıyor🤣🤣 vakit varken araştır, geliştir.

Altın tavsiyeleri not ettim teşekkürler

Başlık çoğumuzun özeti

ben parayı erken buldum , erken kaybettim . Sonra 4.5 sene içinde çok sıkıntı çekip son 1 senedir tekrar parayı buldum . şimdi tabiri caizse o geçen sıkıntılı zamanları tekrar yaşamamak için Eşşek gibi çalışıyorum . Bazen dediğiniz gibi arpa bol geliyor , gevşiyorum .Ama motivasyonumu korumak o günleri düşünmek koruyor beni

Ben daha bulamadım üstad o parayı🤣🤣