yakışıklılara kıl oluyorum. bu adamlar ne acayiptir değil mi? ben de yürüyorum, o da yürüyor. ağzı var yemek yiyor, eli var, aynı benim gibi. düşününce totalde aynıyız. ama o yakışıklı. birşey yapmasına gerek yok, dursa yeter. ağzını açsa herkes onu dinler, saçmalama kredisi sonsuzdur. saçları sıfıra vurduralım mesela, benim kafa armut gibi gözükürken, onunki sanat eseri gibidir. ben silik biriyim tamam kabul. sesim zaten pek çıkmaz. hani bazen çok uzun süre sustuktan sonra biri bir şey sorunca cevap verirken, ses tonumuzu ayarlayamayız ve sesimiz osuruk gibi çıkar ya, işte ben o ses tonunda konuşurum. anlattıklarım çok matah şeyler değildir, kurduğum cümlelerde doğru düzgün özne bile yoktur. edebiyatım sıfırın altındadır. hem hiç dikkat çekici bir suratım da yoktur benim. 'sokaktan adam geçti bir tane' deriz ya bazen, özelliksiz adam, başında herhangi bir sıfatı olmayan adam, işte ben oyum. dümdüz adam. emin olun çoğu insan gibi, hayatım boyunca jöleden çok şey beklemişimdir. oluk oluk saçlara yedirmişimdir. ama bak yakışıklı böyle değildir, o zaten saçı taranmış olarak doğar. genellikle yakışıklılar fotolarda yandan poz verirler, daha karizmatik ve seksi görünmek için ve hafifçe gülümserler. bense azılı bir katil gibi önden poz veririm ve gülmem, gülemem. sonra ben ortalıkta hep etkileyici bir üslupla sunulmuş, içinde komik şapşallıklar barındıran hikayeler anlatmışımdır. saçma şeyler, insanları gülümsetmeyen. evde oturup kalemle mandalina liflerini tırnaklarımdan sökerken, hayallere dalmışımdır. ağzıma çubuk krakeri enlemesine sokup da bakalım ne kadar tutarım böyle diye düşünmüşümdür. beni seven yoktur sanırım. yürüyün gelin içelim, sohbet edelim desem herkes kaçar benden. hep saçma sapan nicklerin, karakterlerin arkasına saklanıp yaşamaya çalışmışımdır. beter olmuşumdur sonunda baksana be dost, o yüzden nickim budur. ve sen 12cm karelik telefonunun ekranından ya da pcnin uzun süre silmediğin için tozlanmış olan camından, biraz yorgun gözlerle bu yazıyı okuyorsun. benim saygımı en çok sen hak ediyorsun. emin ol yazı bitince gülümseyeceksin, çünkü beni anlıyorsun, çünkü ben şu an gülümsüyorum. ve sonra yarın olacak ve yine 'beteri' bekleyeceksin bunu da biliyorum, tıpkı benim gibi. saçma bir bağlılık bu. ama, bir o kadar da gerçek.
