• 03-10-2026, 00:40:05
    #1
    Hepimiz biraz bazen yalnız hissederiz insanın çocuğu var ise evladı için Yaşar çalışır çabalar peki evladını düzene koyamadan ölen bir anne baba için çocuğun hissettiği acı ne büyüktür insanlar ailedeki ölümleri nasıl atlatıyor veya hayata tutunuyor ve ölümden korkmadan nasıl herkes hayatına ölüm yok gibi devam ediyor
  • 03-10-2026, 00:44:40
    #2
    Üyeliği durduruldu
    onu bunu bilmem de ben ailemden önce veda etmek istiyorum hayata...
  • 03-10-2026, 00:44:55
    #3
    Hulya_alatas adlı üyeden alıntı: mesajı görüntüle
    Hepimiz biraz bazen yalnız hissederiz insanın çocuğu var ise evladı için Yaşar çalışır çabalar peki evladını düzene koyamadan ölen bir anne baba için çocuğun hissettiği acı ne büyüktür insanlar ailedeki ölümleri nasıl atlatıyor veya hayata tutunuyor ve ölümden korkmadan nasıl herkes hayatına ölüm yok gibi devam ediyor
    Atlatarak değil onunla yaşamayı öğrenerek yaşıyorlar saygıdeğer forumdaşım saygılarımla.
  • 03-10-2026, 00:45:39
    #4
    Zaman öyle bir kavram ki bazen unutmaya mecbur bırakıyor. Bazen de ne yaparsan yap aklının bir köşesinde kalıyor ve ara ara aklına geliyor, öyle veya böyle ne yaparsak yapalım hayat iyi veya kötü devam ediyor.
  • 03-10-2026, 00:47:42
    #5
    önemli olanda o ya zaten cennet cehennem filan yok zaten din korkutmalari yalan cehenneme falan filan önemli olan eğer arkada bir ailen veya değer verdiğin biri varsa onlar sorun öyle birşey olmazsa ilk işim intihar etmek
  • 03-10-2026, 00:53:07
    #6
    jonuisw adlı üyeden alıntı: mesajı görüntüle
    önemli olanda o ya zaten cennet cehennem filan yok zaten din korkutmalari yalan cehenneme falan filan önemli olan eğer arkada bir ailen veya değer verdiğin biri varsa onlar sorun öyle birşey olmazsa ilk işim intihar etmek
    Birinin saçmalamasını bekliyordum sen kendini kandır yok diye enayi
  • 03-10-2026, 00:54:17
    #7
    emrevde adlı üyeden alıntı: mesajı görüntüle
    Birinin saçmalamasını bekliyordum sen kendini kandır yok diye enayi
    "enayi" hmm ok
  • 03-10-2026, 01:00:21
    #8
    jonuisw adlı üyeden alıntı: mesajı görüntüle
    "enayi" hmm ok
    aynen hocam iyi forumlar intahar etmeyin aman ha reenkarne ile tekrar gelirsiniz falan veya hiçliğe gidersiniz ne gereği var şimdi dünyada rahat rahat takılıyoruz.
  • 03-10-2026, 01:07:51
    #9
    emrevde adlı üyeden alıntı: mesajı görüntüle
    aynen hocam iyi forumlar intahar etmeyin aman ha reenkarne ile tekrar gelirsiniz falan veya hiçliğe gidersiniz ne gereği var şimdi dünyada rahat rahat takılıyoruz.
    Anlıyorum seni. Ben reenkarnasyona falan inanmıyorum. Açıkçası bir şeye inanmak için dünyaya gelmedim. Doğduğum andan itibaren bana belirli bir inancın doğru olduğu dayatılıyor olması, o inancın gerçekten doğru olduğu anlamına gelmiyor. Bu yüzden Hristiyanlık, Müslümanlık veya başka bir din fark etmeksizin, bana bir inancın doğuştan dayatılmasını doğru bulmuyorum.

    Ayrıca şu soru kafama takılıyor: Koca bir Tanrı'nın insanların ne yiyip yemeyeceğine, nasıl giyineceğine veya günlük hayatının en küçük ayrıntılarına kadar müdahale etmesi gerçekten mantıklı mı? Eğer evreni yaratan, insan aklının çok ötesinde olduğu düşünülen bir Tanrı'dan bahsediyorsak, neden insanın günlük yaşamındaki bu kadar küçük ayrıntılarla ilgilensin?

    Bana göre burada şu soru ortaya çıkıyor: İnsanların anlattığı Tanrı gerçekten aşkın ve bağımsız bir varlık mı, yoksa insanların kendi ihtiyaçları, korkuları, ahlak anlayışları ve toplumsal düzenleri doğrultusunda oluşturduğu bir Tanrı tasavvuru mu?

    Bunu kesin olarak cevapladığımı iddia etmiyorum. Sadece bana göre sorgulanması gereken nokta bu.