Ben destekliyorum.
Eğer gerçekten şehitler olmayacaksa, eğer gerçekten analar çocuklarını bir daha kaybetmeyecekse, eğer gerçekten çocuklar küçük yaşlarda yetim kalma duygusunu yaşamayacaksa ben destekliyorum.
Biz evimizden Twitter'da zaman tünelini kaydırarak haberlere bakıp üzüldüğümüzü belirtiyoruz, o adilere tepkimizi gösteriyoruz. Fakat nereye kadar?
İntikam intikam diye devam edersek bu defa daha çok ananın ocağı sönecek.
Açık söyleyeyim kimse de yalan demesin çünkü doğru. Biz sosyal medyadan olanlara tepki veriyoruz, orda değiliz abi. Biz savaşan değiliz, biz canı burnunda olan değiliz. Biz bu konularda npcyiz. Dışardan olana bitene tepki veririz, onlara bir faydamız olmaz. Çok insanın ölmesindense, ölümlerin devam etmesindense Artık analarımız, çocuklarımız rahat uyusunlar. Olan oldu deyip gecemeyiz tabi ama devam da ettiremeyiz. Klavyeden yazmak bize basit. 1 saat sonra sevdiklerimizle, anamız babamızla çekirdekler çitlayip televizyon izleyebiliyorsak, 2 gün sonra olanı biteni unutuyorsak, o günleri bir daha hiç hatırlamamak daha iyi. Fikrimi söylememe yardımcı olduğun için sağol Serter abi.
Benim düşüncem bu yönde, benimle aksi düşünen varsa, bu kaybetme sürecinin devam etmesine yüreği dayanan varsa, eli kolu tutuyorsa gitsin sınıra o da savaşsın.
(Kuzenimi şehit verdim. 7 sene oldu, annesi hâla yasını tutuyor, tek çocuğuydu. Şehit olduktan sonra çocuğun babası da üzüntüden 1.5 -2 aya rahmet etti)
Bunun gibi Allah bilir kaç aile olacak böyle savaş sürecinde. Barıştan yanayım ben.
