Hayata geç kalmış hissediyorum. - Sayfa 3

Dün, 05:48:23

#19

Makalehizmetiii adlı üyeden alıntı: mesajı görüntüle

sizde hayata fazla erken atılmışssınız sanki . Tek çocuk olduğum için ve bir kardeşim öldüğü için ailem üzerime biraz fazla titredi açıkçası. Bu da biraz benim bir şeylerden geri kalmama neden oldu, çoğu şeyi yaparlen aileme bağlı kalmam gerekiyormuş gibi geliyor. Biraz da hem rahata alıştığım için hem de bu zamana kadar çalışmamış olmanın verdiği çekingenlik ve gerginlik korkutuyor, özellikle bilinmezlik.

Evet bayağı erken atıldım. Çocuk yaşta birçok hata yaptım ve o yüzden büyüdükçe birçok şeyi düzeltmek zorunda kaldım. Çocuk konusunda da aynı şekildeyiz bu arada Ama önceki yorumumda vermiş olduğum önerileri bence dikkate alın. Ayrıca hiçbir şey için de geç kalmış değilsiniz, ben bazı kişiler tanıyorum 30 - 35 yaşında hala aile evindeler ve ailenin eline bakıyorlar. Henüz çokta ileri yaşta değilsiniz 24 yaşındaymışsınız. Kendinizi biraz açtıktan sonra düzenli bir işe girip çalışmanızı öneririm nickinizden anladığım kadarıyla makale hizmeti veriyorsunuz, eğer kazancı sizi tatmin edecek seviyedeyse ve hayatınızda bir kadın varsa veya ilerleyen zamanlarda illaki girecektir hayatınıza, ilerleyen süreçlerde evlenmeyi de düşünebilirsiniz. Ama tabi öncelikle kendinizi rahat hissedin.

Dün, 10:14:52

#20

ByPowerfuL

Hayatı kaçırmıyorsun hayatı yaşamanın tam zamanındasın.
Zaten senin yaşına kadar çoğu insan bir çok şeyden mahrum kalır.
Yeni yeni özgürleştiğin yaşlardasın, lakin çok kritik.
Paran varsa hemen bir araba ehliyeti al ve bir araba al sonrasında gez gezebildiğin kadar yeni insanlar tanı, yeni yerler keşfet. Araba alamıyorsan bile uçak bileti otobüs bileti var.
24 yaşımı hatırlıyorum da Türkiye'de gezmediğim çok az il kalmıştı, 18 yaşında ehliyetimi almıştım. İlk çalışmaya başladığımda birinin yanında sanırım 9 yaşındaydım çay ocağında esnaflara çaycılık yapıyordum. Öğle vakti geldimi uykum gelir uyurdum patron uyandırır kızardı ben her gün uyurdum

unutamıyorum yausak adamın bana kızışlarını

bir gün tepsiyi devirdim diye tokatladı bende ağlayarak eve gidiyordum

baktım karşımdan kuzenlerim geliyor onları görünce daha çok ağladım hahaha

hemen çayıca gittik paramıda aldık 3 haftalık param içerideydi sen nasıl 9 yaşındaki çocuğu tokatlarsın diye adamı da dövdüler onlar o zaman 20li yaşlarındaydı

Maharet olsun diye anlatmıyorum. 9-10 yaşındaki çocuğun girdiği olaylara bak kim isterdi değil mi bu yaşta çalışmayı ama yapacak bir şey yok hayat şartları. Zaman zaman bir çok işte çalıştım hatta bazı yerleri hatırlamıyorum bile.
El bebek gül bebek yetişmeyi o kadar isterdim ki. İstediklerim için hep savaştım. Buda beni bir şekilde hayata hazırladı.

Kıssadan hisseye gelecek olursak dışarıya çık insan içine karış kendine bir meslek bul gençlik zamanlarında hayatın akışı hızlı olur bir şey hissetmezsin ama 30lu yaşlar sonrasında duvara laps diye çarpar pişmanlıklar yaşarsın.
En azından hayata karşı kendini yetiştir. İyi günü de kötü günüde bil. Nasıl davranacağını sorunları nasıl çözeceğini bulabilecek doygunluğa gelmek için hayat tecrübesi şart. Bazı anlarda halen daha çok fevri davranıyorum ama oda yok olup gidecek erdemli bir hayata doğru akmak gerek..

Dün, 14:07:39

#21

A.AY

Makalehizmetiii adlı üyeden alıntı: mesajı görüntüle

24 yaşında bir birey olarak bu zamana kadar el bebek gül bebek büyümüş bir insanım yalan yok. Ailem bu zamana kadar ne istediysem iyisiyle kötüsüyle aldı. Ama ben sanırım her şeyin önüme hazır olarak serilmesinden dolayı bir birey olarak zaman zaman kendimi eksik hissediyorum, yani nasıl desem bilemiyorum. Farklı bir şehire gideceğim mesela arkadaşımın yanına, aileme sorma gereği hissediyorum, annem izin vermezse gitmem doğru olmayacakmış gibi. Ya da mesela bir işte çalışmadım hiç, ya da hiç sevgilim olmadı ,hiç arkadaşlarımla tatile gidip doyasıya eğlenemedim, ya da farklı bir ülkeye gidemedim. Hala daha ehliyetim yok. Hiçbir şeye sahip değilim ve birçok kişi belkide benim gibi. Yani 20 li yaşlardan sonra hayat insanın üstüne çok fazla yük yüklüyor gibi, bir kadında olsam ailemin isteklerine göre yaşamam gerekiyormuş gibi. Biraz artık kendi hayatıma bakmak istiyorum ve kpssyi kazanmak tek çare gibi.

İzler misiniz?

https://youtu.be/mNcDjvDTsQI?si

Dün, 15:19:16

#22

omergundogar

Ben de aynıyım hocam

Dün, 19:35:14

#23

Makalehizmetiii

kezzapks adlı üyeden alıntı: mesajı görüntüle

Evet bayağı erken atıldım. Çocuk yaşta birçok hata yaptım ve o yüzden büyüdükçe birçok şeyi düzeltmek zorunda kaldım. Çocuk konusunda da aynı şekildeyiz bu arada Ama önceki yorumumda vermiş olduğum önerileri bence dikkate alın. Ayrıca hiçbir şey için de geç kalmış değilsiniz, ben bazı kişiler tanıyorum 30 - 35 yaşında hala aile evindeler ve ailenin eline bakıyorlar. Henüz çokta ileri yaşta değilsiniz 24 yaşındaymışsınız. Kendinizi biraz açtıktan sonra düzenli bir işe girip çalışmanızı öneririm nickinizden anladığım kadarıyla makale hizmeti veriyorsunuz, eğer kazancı sizi tatmin edecek seviyedeyse ve hayatınızda bir kadın varsa veya ilerleyen zamanlarda illaki girecektir hayatınıza, ilerleyen süreçlerde evlenmeyi de düşünebilirsiniz. Ama tabi öncelikle kendinizi rahat hissedin.

konuyu açan zaten kadın djdjjd

Dün, 22:57:51

#24

kezzapks

Makalehizmetiii adlı üyeden alıntı: mesajı görüntüle

konuyu açan zaten kadın djdjjd

Çok pardon hocam xndkdndldndmd
O zaman çokta kafanıza takmanıza gerek yok ya, kadınlar erkeklere göre biraz daha rahat bence. Birisiyle evlenirseniz belki de iş hayatına vs. atılmanıza gerek kalmaz. Tabii ki kişisel tercihlere göre değişir