Hayatı kaçırmıyorsun hayatı yaşamanın tam zamanındasın.
Zaten senin yaşına kadar çoğu insan bir çok şeyden mahrum kalır.
Yeni yeni özgürleştiğin yaşlardasın, lakin çok kritik.
Paran varsa hemen bir araba ehliyeti al ve bir araba al sonrasında gez gezebildiğin kadar yeni insanlar tanı, yeni yerler keşfet. Araba alamıyorsan bile uçak bileti otobüs bileti var.
24 yaşımı hatırlıyorum da Türkiye'de gezmediğim çok az il kalmıştı, 18 yaşında ehliyetimi almıştım. İlk çalışmaya başladığımda birinin yanında sanırım 9 yaşındaydım çay ocağında esnaflara çaycılık yapıyordum. Öğle vakti geldimi uykum gelir uyurdum patron uyandırır kızardı ben her gün uyurdum unutamıyorum yausak adamın bana kızışlarını bir gün tepsiyi devirdim diye tokatladı bende ağlayarak eve gidiyordum baktım karşımdan kuzenlerim geliyor onları görünce daha çok ağladım hahaha hemen çayıca gittik paramıda aldık 3 haftalık param içerideydi sen nasıl 9 yaşındaki çocuğu tokatlarsın diye adamı da dövdüler onlar o zaman 20li yaşlarındaydı
Maharet olsun diye anlatmıyorum. 9-10 yaşındaki çocuğun girdiği olaylara bak kim isterdi değil mi bu yaşta çalışmayı ama yapacak bir şey yok hayat şartları. Zaman zaman bir çok işte çalıştım hatta bazı yerleri hatırlamıyorum bile.
El bebek gül bebek yetişmeyi o kadar isterdim ki. İstediklerim için hep savaştım. Buda beni bir şekilde hayata hazırladı.

Kıssadan hisseye gelecek olursak dışarıya çık insan içine karış kendine bir meslek bul gençlik zamanlarında hayatın akışı hızlı olur bir şey hissetmezsin ama 30lu yaşlar sonrasında duvara laps diye çarpar pişmanlıklar yaşarsın.
En azından hayata karşı kendini yetiştir. İyi günü de kötü günüde bil. Nasıl davranacağını sorunları nasıl çözeceğini bulabilecek doygunluğa gelmek için hayat tecrübesi şart. Bazı anlarda halen daha çok fevri davranıyorum ama oda yok olup gidecek erdemli bir hayata doğru akmak gerek..