Ne düşünüyorsunuz?

Uzun süredir birlikte olduğum sevgilimin hayatındaki çevre değişimiyle birlikte, aramızdaki bağın yerini soğukluk ve "eskisi gibi hissetmiyorum" itirafları aldı.
İnsan, sevdiği kişinin "seninle konuşmamak için uyuyor gibi yapıyorum" demesindeki dürüstlüğün ağırlığı altında ezilirken bile, geçmişin hatırına ayakta kalmaya çalışıyormuş.


Kısa bir ayrılığın ardından yeniden bir araya geldiğimizde, bıraktığımız yerden devam edeceğimizi sanmıştım; ancak kendimi daha derin bir çöplüğün içinde buldum.
X, hayatına giren yeni insanlarla olan samimiyetini "arkadaşlık" kisvesi altında normalleştirirken, benim bu belirsizlikten duyduğum huzursuzluğu "baskıcılık" olarak nitelendiriyor.
Eskiden her adımında fikrimi alan o insanın, şimdi sınırları ihlal etmesini bir özgürlük ilanı gibi sunması, aramızdaki saygı dengesini tamamen bozdu.


En ağır olanı ise mesafelerin coğrafi değil, zihni olması. Aramızda sadece otuz dakikalık bir yol varken, koca iki ayı tek bir saatimizi bile paylaşmadan geçirdik. O, arkadaşlarına, projelerine veya sıradan sosyal aktivitelerine zamanı sonsuz ayrırken; bana gelince "vakit" bir mazeret duvarına dönüşüyor. Ben her hafta sonunu, hafta içindeki tüm yorgunluğumu unutturacak bir buluşma ümidiyle karşılarken, her seferinde bir bahaneyle kapıdan çevriliyorum.


Sadece seviyorum ve üzülmesin diye sabrediyorum sizce doğrumu yapıyorum yanlış mı?

Kral elbette yanılıyor olabilirim ama gidicek kişi belli etmiş.
Tercih senin idare et,alttan al,sabır et 3 ay sonra gitsin.
Yada kendine saygısızlık etmeden daha da birkez bile arama.

Hocam açık konuşayım, sen zaten cevabı yazının içinde vermişsin. Bir insan seni görmek istese 30 dakikalık mesafeyi bahane etmez, iki ay bekletmez. “Uyuyor gibi yapıyorum” diyen biri zaten ilişkiyi kafasında bitirmiştir.
Buradaki mesele sevgi değil, senin tek taraflı çaban. Sen ilişkiyi taşımaya çalışıyorsun, o ise sadece bırakmamış.
Sevmek güzel ama insanın kendine saygısı daha önemli. Sürekli bahane üreten, seni öncelik yapmayan biri için sabretmek sadece seni yıpratır.
Kısaca: Sen uğraşıyorsun, o umursamıyor. Bu dengeyle ilişki yürümez.

Hocam bence kendine ve erkekliğini yazık etme. Kız zaten rengini belli etmiş. Zamanını da, emeğini de boşuna harcama.

Mutsusuz ama hiç umutsuz değiliz ki hocam
Bir umuttur yaşamak hocam o umut için çabalamayı deniyorum
Hocam 2 aydır böyle sabrediyorum, 2 yıldır hevesi kırılmasın diye saçımı süpürge ettim yine ederim ama benim hiç bir zaman erkeklik diye diye hevesim umursanmıyor bu kendine saygısızlık mı oluyor artık bilemiyorum

Hocam 2 aydır böyle sabrediyorum, 2 yıldır hevesi kırılmasın diye saçımı süpürge ettim yine ederim ama benim hiç bir zaman erkeklik diye diye hevesim umursanmıyor bu kendine saygısızlık mı oluyor artık bilemiyorum[/QUOTE]

Kral sen daha düşünüyor musun kendine saygısızlık mı oluyor diye