• 19-03-2025, 15:04:13
    #10
    Doğan sen prenseslere layıksın bırak bu kızı
  • 19-03-2025, 15:08:15
    #11
    İfade edişi her ne kadar yanlış olsa da bazı konularda haklı gibi görünüyor, hocam. Ben de evlendiğim kişinin ailesiyle aynı evde yaşamak istemezdim. Ancak sadece bir-iki ekran görüntüsüne bakarak sana "Ayrıl" ya da "Ayrılma" dememiz doğru olmaz. Bu konuyu yüz yüze konuşmanız daha sağlıklı olacaktır.
  • 19-03-2025, 15:09:11
    #12
    hocam afedersiniz ama kendisi bu zamana kadar nasıl çalışmış ve elinde ne var kendi aldığı?
  • 19-03-2025, 15:09:12
    #13
    Hocam sadece şunu söyleyeyim, sevdiğim kız da beni sevseydi bırakın ailesini onunla mağarada bile yaşamaya razıydım.
  • 19-03-2025, 15:09:17
    #14
    Fikirlerine katılyorum mizgin'in ama uslüp önemli tab bunuda en iyi yüz yüze konuşarak çözebilirsin. Ailenize kırıcı olun demiyorum ama artık sizinde bir hayatınız olacak destek olacakları yerde onlarında köstek olacağı kanısında değilimi anlayışlı olurlarsa sizinde içiniz rahat olur yok aksi olursa ve vleneceğim kişi bu dediysen sonnuna kadar gitmelisin bence.
  • 19-03-2025, 15:09:28
    #15
    Açık konuşayım.
    Kadınlar artık ev istiyor araba istiyor ve bunun lafını yapar hale konu gelmiş ise yabu sorunları çözmeli yada bunalıma girmek zorunda kalırsınız. Bence eş olarak düşündüğümüz insana karşı bütçe anlamında net olmalıyız, ortak hesap ile evlilik yürümez. Yarın birgün bugün sana pay yok denirse ortada kalırsınız, kadında çeker gider.
    Bu işin şakası olmaz.
  • 19-03-2025, 15:11:48
    #16
    Haklılık payı var ama üslup yanlış geldi bana onuda yazışarak anlamak imkansız hisler yazışarak anlaşılamaz o sebeple sakin kafayla sohbet edin yüzyüze agresif davranmadan durumunu izah et bence eğer buna rağmen sizi anlamaz sa karar sizin.
  • 19-03-2025, 15:15:25
    #17
    Kurumsal PLUS
    Nafakaya şimdiden hazırlan hocam.
  • 19-03-2025, 15:15:55
    #18
    Eşime evlilik teklifi edeceğim günden 1 gün önce babam evi terketmişti. 2 gün sonra da isteme gidecektik ama babam yoktu.

    Eşime bu durumu anlatamadım, sıkıldım utandım. Neyse evlilik teklifi ediyorum ama içim kan ağlıyor. Babam giderken eşim için zamanında aldığımız 3-4 bilezik falan her şeyi yanında almış götürmüş. Neyse..

    Evlilik teklifi ettiğim günün akşamı eşim beni aradı, “gözlerine bakınca acı gördüm, benle alakalı değil biliyorum ama ne sıkıntın var söyle saklama benden” dedi. Ben de yaşadığım sıkıntıları ve sonucunda babamın bizi terkettiğini vs.. anlattım.

    “Babası ölen insanlar var, onlar da istemeye giderken babasız gidiyorlar” dedi ilk önce, ardından “biz seninle bilezik için mi evleniyoruz, git sahtelerinden al gel 2-3 tane kim bilecek sahte olduğunu” dedi.

    Ben eşime sahte bilezik takmadım, her şey dört dörtlük oldu, babam geldi olaylar düzeldi falan ama eşimin bu yaklaşımını ömrüm boyunca unutmam.

    Şu an evliliğimizin 4.yılı, eşim devlet memuru ben de öyle. Özellikle maddi konularda size örnek vermek istiyorum. Daha eşim kendisi gidip maaşını bankadan çekmemiştir. 100 liralik bir şey alsa “alabilir miyim?” diye sorar, kızacağımdan veya laf edeceğimden değil, kendi nezaketinden.

    Evlilik zor bir karar kardeşim, insanları tanımak çok zor. Ancak görüştüğünüz kişi kendisini size tanıtmak için gayet açık olmuş bence.