15
●1.008
Dava, haksız icra takibi nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece dava kısmen kabul edilmiş, karar davacı tarafından temyiz edilmiştir. Davacı, kendi adına haberi olmadan GSM hattı çıkarıldığını, bu GSM hatlarının kendisine ait olmadığını davalıya bildirdiğini, davalının bu borçlar nedeniyle aleyhine icra takibi yaptığını ve takip dosyasına ödeme yapmak zorunda kaldığın belirterek uğramış olduğu maddi ve manevi zararın ödetilmesini istemiştir.
Mahkemece, davacının kendisine ait olmayan GSM hatları nedeniyle icra dosyasına ödemek zorunda kaldığı 500 TLyi geri alabileceği; ancak, davalı şirketin kendi adına sahte olarak çıkartılan GSM hatlarının sahteliğini bildiğini ispatlayamadığı, davalı şirketin GSM hatlarının davacıya ait olduğu düşüncesiyle icra takibi başlatıp, GSM hatlarının sahte kimlikle çıkartıldığı bilirkişi raporundan sonra netleştiği gerekçesiyle maddi tazminat isteminin kabulüne, manevi tazminat isteminin reddine karar verilmiştir.
Türk Borçlar Kanununun 49/1. maddesinde Kusurlu ve hukuka aykırı bir fiille başkasına zarar veren, bu zararı gidermekle yükümlüdür. denilmektedir. Dosya içeriğinden ise, davacı adına sahte imza ile GSM hatları aboneliği sözleşmesi düzenlendiği, hatların işletilmesinin davalı tarafından yapılmakta olduğu anlaşılmaktadır. Dava konusu olayın benzeri olaylar sık sık yaşanmakta olduğundan önlem alma görevi, bu hizmeti verip ticari işletmesini yapan davalıya aittir. Olaya hiçbir katkısı olmayan davacı aleyhine icra takibi yapılması onun manevi huzur ve bütünlüğüne saldırı niteliğinde olup olayda kusurlu bulunan davalı, davacının kişilik haklarına saldırıdan dolayı oluşan manevi zarardan sorumlu tutulmalıdır. Bu nedenle davacının manevi tazminat isteminin mahkemece yazılı gerekçe ile reddedilmesi doğru görülmemiş, uygun bir miktar manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.
Davacının kimlik bilgileri kullanılarak davaya konu abonelik sözleşmesinin davalı e ait GSM alt bayi tarafından düzenlendiği anlaşılmaktadır. Şu durumda diğer davalı . de bayisini iyi seçmemek ve onu yeterince eğitip denetlememekle davacının zarara uğramasından sorumludur. Dolayısıyla davalı şirket, acentesinin yapmış olduğu işlem dolayısıyla davacının oluşan zararından işlemi yapan bayi ile birlikte müteselsilen sorumludur. Davacı davasını, müteselsil sorumlulardan her ikisine birlikte yöneltebileceği gibi, dilerse bunlardan sadece bir tanesine de yöneltebilir. Şu durumda; davacının uğramış olduğu zarardan tüm davalılar sorumlu tutulmalıdır. Mahkemece davalı . bakımından davanın reddi doğru görülmemiş ve kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.
Dava, kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davalı şirket tarafından davacı hakkında yapılan icra takiplerinden üçünün itiraz üzerine durduğu, davalı şirketin itirazın iptali ya da kaldırılması yoluna gitmediği, durmayan takip yönünden 09/05/2011 tarihinden itibaren cebri icra konusunda herhangi bir işlem yapılmadığı, itirazlardan sonra davalı şirketin, alacaklı olduğu konusunda ısrarcı olmadığı, davacının takipler nedeniyle işine son verildiğini ve hangi suretle manevi zarara uğradığını ispatlayamadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.
Davacının, kimlik bilgileri kullanılarak adına açılan telefon hatları nedeniyle hakkında dört adet icra takibi yapıldığı ve sözleşmelerin altındaki imzaların davacıya ait olmadığı sabittir. Davacı, bu durumu kanıtlamak ve borçtan sorumlu tutulmamak için icra dosyalarından bir kısmına itiraz dilekçeleri vermek ve savcılığa başvuru yapma ile uğraşmak durumunda bırakılmıştır. Davacı yararına manevi tazminata hükmedilebilmesi için, davalının alacağında ısrarlı olması, itirazın iptali davaları açması ya da fiili haciz yapması şart değildir.
Davacı hakkında başlatılan icra takiplerinin haksız olması nedeniyle, davacının kişilik haklarının saldırıya uğradığının kabulü gerekir. Davalı gsm şirketi, ticari faaliyetini yerine getirmek için birlikte çalıştığı bayilerini özenli seçmeli ve denetlemelidir. Özen yükümlülüğüne aykırı davranış davalının sorumluluğunu gerektirir. Şu halde; davacı yararına uygun bir manevi tazminata karar verilmesi gerekirken, yanılgılı gerekçe ile istemin reddedilmiş olması doğru değildir. Kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir
