Evet hakılısın hocam.Ama hayatta tercihi olan insanlar için haklısın. Sen hiç tercihsiz kaldınmı hocam? Yapacak bir tercihinin dahi olmaması mesela. Stabil hayat için koşeme cekildim.Kendimi dahi yok saydım.Yine olmadı.Etlidende sutludende yetmedi sudan topraktan herseyden uzak durdum.Yine olmadı.Aldıgım bi oksijen vardı onuda terk etmeyi denedim yine olmadı.Sonra anladımki cabalamak boşuna.Onumuzde bir cizgi var ve biz o yolda yurumek zorundayız.Hersey istem dışı gelişiyor ve cıkıyor.Bunlara verecegimiz tepkiler alacagımız aksiyonlar sadece yonumuzu degiştirip tekrar aynı çizgiyle buluşturuyor bizi.
Tercihsiz kaldım evet ve sanırım o dönemde kendimi hiç tanıyamamıştım ama burada esrarengiz olan şey bu girdabın içine her koşulda çekiliyor olmanız.
anliyorum hocam, ben de hayat görüşümü paylaştım. o yazilanlari birak ailenin uzerine koymayi, aile ile mukayese bile etmek bile bana göre ciddi hayat sorunudur.
insan ailesi için yeri gelir paradan da, sagligindan da, karakterinden de, aklindan da ödün verir. bunu yapabilecek bir ailesi yoksa o işte bence kisinin hayatina dair büyük bir sorundur
Bende aile cevabını verdim, olması gereken cevap o olabilir lakin hayatımızda sahip olduğumuz, olmak istediğimiz ve olamadığımız değerlerin bir dengesi var ve bunların toplamı öncelik denen şeyi, değeri ortaya çıkarıyor. Bundan dolayı ki birinin anne babası onun herşeyi iken, diğeri bisikletini, diğeri arkadaşını daha değerli ve önemli bulabiliyor.
