• 11-01-2024, 16:21:07
    #10
    kerem2657 adlı üyeden alıntı: mesajı görüntüle
    Hocam ben sizin yazıyı okurken neden falcıbacının fal yorumunu okuyormusum gibi hissettim?
    yapay zeka falcıbacı da olabiliyor bu tarz durumlarda :d
  • 11-01-2024, 16:21:36
    #11
    Bence artık yuvadan uçmalı buna göre bir iş bulmalısın dostum emin ol yeni iş yeni ortam herşeyin üstesinden gelecektir. Belli bir yaştan sonra aile ile arayı açmak gerekiyor bu kadar içli dışlı olmamak gerekiyor. Yarın birgün evlendiğinde ailenle yaşadığın bu problemler eşinide ciddi şekilde etkileyecek. Bu nedenle uzaklaş, işine gücüne bak ama bu asla ailemden uzaklaşayım onları cezalandırıyım, küseyim, evden kaçayım yokluğumla kederlensinler gibi ergen düşüncelerle değil.

    Yine aileni başının tacı en değerlin yapacak tüm zor zamanlarında yanlarında olacaksın ama bunu aynı evde içlerinde yaşayarak değil.
  • 11-01-2024, 16:21:45
    #12
    Kıskardesinle aran kötü. Boşver
    Ailenle sorunlsrin var. Boşver
    Sana haksizlik yapılıyor. Boşver
    Değerin bilinmiyor. Boşver
    Hayat tam olarak budur zaten. Boşvereceksin güzel kardeşim.
    Sen takdir bekliyorsun ama
    hicbir zaman hickimse seni takdir etmeyecek.
    hicbir zaman hickimse degerini bilmeyecek
    Hicbir zaman hickimse hakkını vermeyecek
    Ta ki...
    Sen kendine deger verene kadar.
    Canını Sıkan ne olurda olsun sktr etmeyi bileceksin. Mecbursun guzel kardesim. Sana gore dünyanın merkezinde sen varsın. Yoksan da varsın!!! Onlar degil. Bu evlenince de böyledir. Kendine deger vermezsen deger goremezsin. Sen kimseyi terslemezsen daha çok terslenirsin. Unutma. Seven öpülür, öpen sevilir. Öpmezsen sevilmezsin. Bacını asla adam yerine koyma bir süre mesela. Tamamen sensiz kalsın haftalarca. Görme onu. İşitme. Ona yoksun de alenen. Bak nasıl geliyor tıpış tıpış. Ailene para verme bir sure. Kendi ibanina cek tum kazancini ve kendine alışveriş yap sadece. Insanlar var olanın degerini bilmez. Yok olunca fark ederler. Sen katkı sagladigin surece katkin fark edilmez. Ne zaman katkını kesersin. Mahrumiyet baslad. O zaman dikkat çekilir. Her koyun da kendi bacagindan asılır. O sebeple sen kendi işine bak. Ama net duvarlar ör her bir aile bireyinle arana. Cok net olmasi lazim. Ama ben kiyamam moduna girersen daha sana cok kıyan olur. Ve hak ediyosundur.
    • myclub
    • Softiex
    myclub ve Softiex bunu beğendi.
    2 kişi bunu beğendi.
  • 11-01-2024, 16:23:00
    #13
    Biraz değil bayağı bayağı yüzsüz olucan hayatta.
    Arsız olucan. O zaman kıymetin bilinir.
  • 11-01-2024, 16:24:51
    #14
    Bence üçüyle de iletişimini iyi tutmaya çalış, çabala! Aksi halde içe kapanmak sana zarar verir. İyi olmak demek karşıdakilerin hatalarına göz yummak demek değildir. Onlar hata yaptığında ki kardeşin başta olmak üzere onu doğru iletişim yöntemleri ile uyar. Kişi bazen yaptıklarının farkında veya idrakında olamayabilir. O yüzden dışarıdan bunu gören kişinin doğru iletişim kanalları ile uyarması gerekir. Bu uyarılar bazen canını sıkabilir hatta aşırı gergin bir ortamda yaratabilir. Fakat yine de bunu yapmak lazım. Çünkü daha kötü günlerin gelmemesi içindir bu yaptıkların. Neyse umarım ailen ile aranız en yakın zamanda düzelir kardeşim.
  • 11-01-2024, 16:31:17
    #15
    Güzel bir abdest. Kıbleye dön. Direk Cat6'sız Allah'a baglantı. Kıyama durduğun an Online ışığın yaratıcının önünde aktif. Güzel bir dua et. Onun hazinesi sonsuzdur. Ondan sonra rızkını dışarıda aramaya koyul. Sırtını Allah'a yaslarsan kimse seni durduramaz. Kılavuzun kuran, yolun peygamberin yolu olsun görürsün bak yolun nasıl açılıyor.. Rabbim yardımcın olsun inşallah.
  • 11-01-2024, 16:56:24
    #16
    Emrelerce adlı üyeden alıntı: mesajı görüntüle
    Öncelikle bu bir dertleşme gönderisidir. Sizin de fikirlerinizi merak ettiğim için içimi dökmek istedim.
    Ben 26 yaşındayım. Bu zamana kadar iş seçmedim. Orada burada çalıştım. Aldığım parayı da yani hepsini toplasak yüzde doksanını aileme vermişimdir. Elimde bir tek kendi paramla aldığım ehliyetim ve birkaç kişisel eşyam var. Kız kardeşim de benden 1-2 yaş küçük. İnanın bu yaşıma kadar içimden hiç kötü bir düşünce geçirmedim. Hiç yük olmaya çalışmadım. Ailemi üzecek, laf getirecek bir hareket yapmadım. Yalnız kız kardeşimin bana olan saygısızlıklarına artık dayanamadığım için bir gün patladım. Yani el de kaldırmadım aksine o sinirimle hala aile içi huzursuzluk çıkmasın, üzülmesinler diye kelimelerimi bile seçerek kullandım. O günden sonra yüzüme bakmıyor, yemekte bile çatal kaşık ayrımı yapıyor. Çay içiyoruz gidip kendim dolduruyorum. Bunlar küçük şeyler ama beni artık düşmanı gibi gördüğünü anlayabiliyorum. Benim yerimde başkası olsa çok kötü şeyler yapabilirdi çünkü anlatılmaz şekilde kötü bir karaktere sahip kendisi. Bu arada her şeyde anneme babama bağırıp haksızken bile küsüp, seslenmeseler aylarca konusmayacak kapasiteye sahip. Saygısızlık hat safhada yani. Durduk yere çıkardığı kavgalar sebebiyle ailem de artık sinirlendi ve onlara karşı kullandığı laf şu oldu "siz bana annelik babalık mı yaptınız ki? Varınız yoğunuz oğlunuz" bu sözden sonra ailem de onunla küstü. Hem de babamın doğum günüydü o gün, akşam gidip pasta aldım buruk bir doğum günü kutladı adam. Gelmedi bile pasta yemeye, babamın elini öpüp yanlış şeyler söyledim baba özür dilerim demeye. Gene babam gitti haksızmış, o lafları yememiş gibi onun gönlünü almaya. Nasıl bir karakterde olduğunu anlamışınızdır. Her fırsatta aileme karşı benim hakkımda kötü söylemlerde bulunuyor. Beni kötülüyor kaç kere denk geldim. Gene alttan alan ben oldum. Niye, huzursuzluk çıkmasın diye. Geçen gene bir mevzu oldu ve haklı olarak biraz söylendim. Sabah kalktığımda annemle konuşmalarını duydum. Annem "kaç yaşına geldi gidip düzgün bir işte çalışmıyor. Babana acımıyor. İyi yemek olunca yüzü gülüyor (bu tamamen babamla aramızda espri. Babam güzel yemek yapar. Tıka basa yerim ve babam yemekten sonra gene yüzün güldü falan der.) Arabayı alıyor kafasına göre (arabayı keyfi olarak çok az aldım. Gezeyim piyasa yapayım ortam yapayım gibi bir hayatım yok. Bazen cok sıkılıyorum alıp çıkıyorum.) Ve bunun gibi kafasında olup söyleyemediği ne varsa söyledi. Ama ben hepsini duydum. Zaten evden çalışıp bir şeyler yapmaya çalışıyorum. Aldığım parayı da bazen direk babamın ibanına göndertiyorum. Şu an cebimde hiç param yok ve bu kafayla hikaye yazıp hala para kazanmaya çalışıyorum. Yalnızlıkta bir yandan, çıkıp görüşebileceğim bir arkadaşım yok. Parayı harcayacak yerim de yok. Bir sigaram var onu da tütün alıp evde kendim sarıyorum masraf olmasın diye. Yani annemin en kötü zamanında ayrılık aşamasında ben yanında oldum. Her şeyin de ben elinden tuttum. Benim hayatım zaten b.k gibi bir de böyle hiç beklemediğim bir darbe yiyince kendimi kaybettim. Anneme küs değilim ama bunca fedakarlıktan sonra, gençliğimi yaşayamayıp onlara adadıktan sonra bu duyduğum sözler çok zoruma gitti. İnanın daha anlatamadığım çok şey var. Konuşsak akşama kadar sürer yani. Kaç kere mülakata girdim hiçbiri olmadı. Dışarıda üç kuruşa sabahtan akşama kadar çalışacağıma evden sevdiğim işi yaparım hem gene ailemin yanında olurum dedim ama yok. Bu kadar kişisel çöküntü, gelecek kaygısı, yalnızlığın içinde tek güvencem, sırtımı yasladığım kişiden bu lafları arkamdan duymak canımı yaktı. Kardeşim de annemle aram bozuk diye çok mutlu şu an. Daha bir yakın duruyor onlara. Her şey onun yüzünden olmamış gibi. Size çocukça gelebilir ama beni anlayacağınızı düşünüyorum. Bana bir akıl verin lütfen...
    Kardeşim merhabalar.
    Öncelikle zor bir durumdasın (psikolojik olarak) bunu hissettim.Yazacaklarım sana yanlış veya ters gelebilir.Ama kızma bende kendimce yorum yapmak isterim.

    Bizim kültürümüzde (ki ben fazla katılmıyorum) belli bir yaşa ulaşan erkek cocukları okulları bittiyse calısmak zorundadır.Ve bizim aile yapımız orf adet anane ve geleneklerimizde evden calısarak para kazanma alışkanlıgıda yoktur buna anlayıs gosterecek bireylerde yoktur.Bir coguna gore evden calısma işi bugun var yarın yok bir iştir.Hayatının bir garantisi olmadıgı hissi uyandırır.

    Evdeki bayanlar gerek annemiz gerek kardeşimiz olsun (Her aile icin gecerli degil bu) aile deki erkek sabah işe gider evdeki bayanlarda ev işidir yemektir temizliktir yapar ve kendilerine zaman ayırırlar.Komşusu gelir eşi dostu gelir.Ve rahat olmak isterler kac yasında olursa olsun.Evde bir erkeğin varlıgı evladı kardeşi dahi olsa,yada hic gozukmese farklı odalarda dahi olsa bir kısıtlama bir rahatsızlık hissi uyandırır ortada hicbir sebep yokkken.Bu ilk zamanlar fazla hissedilmesede belli süre gectikce ufak tartışmalara en ufak seyde kızmalara bagırmalara,ters davranmaya ,yuzune bakmamaya donusur.

    Şahsi kaanatimce yasadıgın olayda; Ne annen ne kardeşin nede sen suclusun.
    Kız kardeşin haklı evde sen oldugun icin istedigi gibi girip cıkamıyor senden habersiz bi yere gidemiyor annesiyle bir olup babadan birşey saklanamıyor = özgürlüğü elinden alınmış gibi hissediyor.
    Annen haklı aynı kız kardesin gibi komsu gelemiyor gelse rahat olamıyorlar.Bi yere gidecek evde sen varsın eve arkadası komsusu gelecek sen evdesin.Bayanları ilgilendiren bi konu konusacaklar senin duyabilme ihtimalinin tedirginliği var.Hatta daha bircok sebep var.Yaz yaz bitmez.
    Sende haklısın dur gitme kardeş.Sen aslında kimseye batmıyorsun.Kimseye karısmıyorsun kimseyi duymuyor gormuyorsun.Ama gel gelelim her ne kadar hayatlarında en minimum seviyede olsanda BATIYORSUN işte.Ve bu durumu duzeltmek inanki senin elinde.

    Bu durumdan kurtulmak istriyorsan herseyden once yukarıda yazdıgın makale tarzı yazıyı komple unutacaksın.Onlar hic yasanmadı konusulmadı ve sende duymadın.Cokta icine dert edecegin mevzuda yok ben sana soyliyim.Aile ici mevzular bunlar iki gun sonra sen evlendiginde bu yasadıkalrını gorup ben bunları asla yapmıcam diyorsun ya şuan emin ol hepsini yapacan hepsinide yaşayacaksın.Eksigi olmayacak ama daha fazlası olacak buna emin olabilirsin.Benimkiler simdiden kedi kopek gibiler kızım 11 oglum 13 yasında.ve hayatta yapmam dedigim herseyi yaptım.Heleki asla yapmam dediklerimi eşşek gibi yapmak zorunda kaldım.

    Bak kardeşim hayat senin yaşam senin imkan varsa gir bi işe calıs mutlu olacaksan.He yok ben bi yerde calısmayla mutlu olamıyorum kendi işimi yapacam diyorsan bak 26 yasındasın kucuk degilsin yukardaki yazıyı yazabilecek kapasitede bir insanın elinden her iş gelir ben bunu bilirim. Bodrum olsun odunluk olsun isterse yerin dibinde olsun aylık ortalama kazancının ornegin 5/1 ini verebilecegin bir kiraya sahip olsun senin işini goruyor.Lazım olanlar 1 bilgisayar 1 caycı yada ketıl 1 masa 1 sandalye ha birde ses sistemi bu cok onemli en buyuk arkadasın olacak.Hersabah erkenden cık işine git aksamda olabildigince gec gir eve ozlesinler seni.Kimseye para verme yardımcı olma ailenden.Para kazan ornegin 5000 mi var cebinde 200 kardeşine ver ertesi gun yine iş yap 200 annene ver. haftada bi kez ornegin.Babana de bi ihtiyacın olursa bende oluyor bişeyler soyle bana elimden geldigince atarım ben sana de.Para cebinde /hesabında dursun.Bi ihtiyaclarımı var tabiki koş ailendir.Ama harici koşma.Kimseye yanasma kimseyle muhattap olma uyu işe git -- calış uyu seklinde bi hayat sur bi sure.Sana birşey sorulmayınca kesinlikle bi laf acma.Sus pus ol.Al eline telefonunla oyna cok oturmak istiyorsan yanlarında.Sana soru sorulunca cevap ver ve bitir.2.ci bi konu acma asla.

    Hayatında nelerin değiştini özgüveninin nasıl yukseldigini seni dışlıyormuş gibi gorduklerinin gözünde nasıl en yuksek noktada oldugunu kendin gorecek ve hissedeceksin.Ve bu sana tarifsiz bir mutluluk-guven verecek.Tabi bu soyledigim bi dükkan tutma işini kimseye soylemeden yapman lazım.Cok merak ediyorlarsa kendileri ogrensinler.Kacamak cevaplarla yürü bi süre.

    Unutma parayla herkes iş yapar para kazanır.Önemli olan hic paran ve umudun yokken bu hayata sıfırdan tutunup kagıda yazdıgın kocaman sıfırın altını + larla doldurabilmektir. Muhtac oldugun kudret damarlarındaki asil kanda mevcuttur demek isterdim ama daha once soylenmiş telif yemeyelim.

    Sende ışık var.Sadece emeklemeye başla.Başarılar.
  • 12-01-2024, 03:46:50
    #17
    Hocam uzaklasman gerek . Erkek adamin kendi yolunu cizmesi mecburi bir durum . ilk firsatta bi is bulup yoluna bakman gerek .