Emrelerce adlı üyeden alıntı: mesajı görüntüle
Öncelikle bu bir dertleşme gönderisidir. Sizin de fikirlerinizi merak ettiğim için içimi dökmek istedim.
Ben 26 yaşındayım. Bu zamana kadar iş seçmedim. Orada burada çalıştım. Aldığım parayı da yani hepsini toplasak yüzde doksanını aileme vermişimdir. Elimde bir tek kendi paramla aldığım ehliyetim ve birkaç kişisel eşyam var. Kız kardeşim de benden 1-2 yaş küçük. İnanın bu yaşıma kadar içimden hiç kötü bir düşünce geçirmedim. Hiç yük olmaya çalışmadım. Ailemi üzecek, laf getirecek bir hareket yapmadım. Yalnız kız kardeşimin bana olan saygısızlıklarına artık dayanamadığım için bir gün patladım. Yani el de kaldırmadım aksine o sinirimle hala aile içi huzursuzluk çıkmasın, üzülmesinler diye kelimelerimi bile seçerek kullandım. O günden sonra yüzüme bakmıyor, yemekte bile çatal kaşık ayrımı yapıyor. Çay içiyoruz gidip kendim dolduruyorum. Bunlar küçük şeyler ama beni artık düşmanı gibi gördüğünü anlayabiliyorum. Benim yerimde başkası olsa çok kötü şeyler yapabilirdi çünkü anlatılmaz şekilde kötü bir karaktere sahip kendisi. Bu arada her şeyde anneme babama bağırıp haksızken bile küsüp, seslenmeseler aylarca konusmayacak kapasiteye sahip. Saygısızlık hat safhada yani. Durduk yere çıkardığı kavgalar sebebiyle ailem de artık sinirlendi ve onlara karşı kullandığı laf şu oldu "siz bana annelik babalık mı yaptınız ki? Varınız yoğunuz oğlunuz" bu sözden sonra ailem de onunla küstü. Hem de babamın doğum günüydü o gün, akşam gidip pasta aldım buruk bir doğum günü kutladı adam. Gelmedi bile pasta yemeye, babamın elini öpüp yanlış şeyler söyledim baba özür dilerim demeye. Gene babam gitti haksızmış, o lafları yememiş gibi onun gönlünü almaya. Nasıl bir karakterde olduğunu anlamışınızdır. Her fırsatta aileme karşı benim hakkımda kötü söylemlerde bulunuyor. Beni kötülüyor kaç kere denk geldim. Gene alttan alan ben oldum. Niye, huzursuzluk çıkmasın diye. Geçen gene bir mevzu oldu ve haklı olarak biraz söylendim. Sabah kalktığımda annemle konuşmalarını duydum. Annem "kaç yaşına geldi gidip düzgün bir işte çalışmıyor. Babana acımıyor. İyi yemek olunca yüzü gülüyor (bu tamamen babamla aramızda espri. Babam güzel yemek yapar. Tıka basa yerim ve babam yemekten sonra gene yüzün güldü falan der.) Arabayı alıyor kafasına göre (arabayı keyfi olarak çok az aldım. Gezeyim piyasa yapayım ortam yapayım gibi bir hayatım yok. Bazen cok sıkılıyorum alıp çıkıyorum.) Ve bunun gibi kafasında olup söyleyemediği ne varsa söyledi. Ama ben hepsini duydum. Zaten evden çalışıp bir şeyler yapmaya çalışıyorum. Aldığım parayı da bazen direk babamın ibanına göndertiyorum. Şu an cebimde hiç param yok ve bu kafayla hikaye yazıp hala para kazanmaya çalışıyorum. Yalnızlıkta bir yandan, çıkıp görüşebileceğim bir arkadaşım yok. Parayı harcayacak yerim de yok. Bir sigaram var onu da tütün alıp evde kendim sarıyorum masraf olmasın diye. Yani annemin en kötü zamanında ayrılık aşamasında ben yanında oldum. Her şeyin de ben elinden tuttum. Benim hayatım zaten b.k gibi bir de böyle hiç beklemediğim bir darbe yiyince kendimi kaybettim. Anneme küs değilim ama bunca fedakarlıktan sonra, gençliğimi yaşayamayıp onlara adadıktan sonra bu duyduğum sözler çok zoruma gitti. İnanın daha anlatamadığım çok şey var. Konuşsak akşama kadar sürer yani. Kaç kere mülakata girdim hiçbiri olmadı. Dışarıda üç kuruşa sabahtan akşama kadar çalışacağıma evden sevdiğim işi yaparım hem gene ailemin yanında olurum dedim ama yok. Bu kadar kişisel çöküntü, gelecek kaygısı, yalnızlığın içinde tek güvencem, sırtımı yasladığım kişiden bu lafları arkamdan duymak canımı yaktı. Kardeşim de annemle aram bozuk diye çok mutlu şu an. Daha bir yakın duruyor onlara. Her şey onun yüzünden olmamış gibi. Size çocukça gelebilir ama beni anlayacağınızı düşünüyorum. Bana bir akıl verin lütfen...
Kardeşim merhabalar.
Öncelikle zor bir durumdasın (psikolojik olarak) bunu hissettim.Yazacaklarım sana yanlış veya ters gelebilir.Ama kızma bende kendimce yorum yapmak isterim.

Bizim kültürümüzde (ki ben fazla katılmıyorum) belli bir yaşa ulaşan erkek cocukları okulları bittiyse calısmak zorundadır.Ve bizim aile yapımız orf adet anane ve geleneklerimizde evden calısarak para kazanma alışkanlıgıda yoktur buna anlayıs gosterecek bireylerde yoktur.Bir coguna gore evden calısma işi bugun var yarın yok bir iştir.Hayatının bir garantisi olmadıgı hissi uyandırır.

Evdeki bayanlar gerek annemiz gerek kardeşimiz olsun (Her aile icin gecerli degil bu) aile deki erkek sabah işe gider evdeki bayanlarda ev işidir yemektir temizliktir yapar ve kendilerine zaman ayırırlar.Komşusu gelir eşi dostu gelir.Ve rahat olmak isterler kac yasında olursa olsun.Evde bir erkeğin varlıgı evladı kardeşi dahi olsa,yada hic gozukmese farklı odalarda dahi olsa bir kısıtlama bir rahatsızlık hissi uyandırır ortada hicbir sebep yokkken.Bu ilk zamanlar fazla hissedilmesede belli süre gectikce ufak tartışmalara en ufak seyde kızmalara bagırmalara,ters davranmaya ,yuzune bakmamaya donusur.

Şahsi kaanatimce yasadıgın olayda; Ne annen ne kardeşin nede sen suclusun.
Kız kardeşin haklı evde sen oldugun icin istedigi gibi girip cıkamıyor senden habersiz bi yere gidemiyor annesiyle bir olup babadan birşey saklanamıyor = özgürlüğü elinden alınmış gibi hissediyor.
Annen haklı aynı kız kardesin gibi komsu gelemiyor gelse rahat olamıyorlar.Bi yere gidecek evde sen varsın eve arkadası komsusu gelecek sen evdesin.Bayanları ilgilendiren bi konu konusacaklar senin duyabilme ihtimalinin tedirginliği var.Hatta daha bircok sebep var.Yaz yaz bitmez.
Sende haklısın dur gitme kardeş.Sen aslında kimseye batmıyorsun.Kimseye karısmıyorsun kimseyi duymuyor gormuyorsun.Ama gel gelelim her ne kadar hayatlarında en minimum seviyede olsanda BATIYORSUN işte.Ve bu durumu duzeltmek inanki senin elinde.

Bu durumdan kurtulmak istriyorsan herseyden once yukarıda yazdıgın makale tarzı yazıyı komple unutacaksın.Onlar hic yasanmadı konusulmadı ve sende duymadın.Cokta icine dert edecegin mevzuda yok ben sana soyliyim.Aile ici mevzular bunlar iki gun sonra sen evlendiginde bu yasadıkalrını gorup ben bunları asla yapmıcam diyorsun ya şuan emin ol hepsini yapacan hepsinide yaşayacaksın.Eksigi olmayacak ama daha fazlası olacak buna emin olabilirsin.Benimkiler simdiden kedi kopek gibiler kızım 11 oglum 13 yasında.ve hayatta yapmam dedigim herseyi yaptım.Heleki asla yapmam dediklerimi eşşek gibi yapmak zorunda kaldım.

Bak kardeşim hayat senin yaşam senin imkan varsa gir bi işe calıs mutlu olacaksan.He yok ben bi yerde calısmayla mutlu olamıyorum kendi işimi yapacam diyorsan bak 26 yasındasın kucuk degilsin yukardaki yazıyı yazabilecek kapasitede bir insanın elinden her iş gelir ben bunu bilirim. Bodrum olsun odunluk olsun isterse yerin dibinde olsun aylık ortalama kazancının ornegin 5/1 ini verebilecegin bir kiraya sahip olsun senin işini goruyor.Lazım olanlar 1 bilgisayar 1 caycı yada ketıl 1 masa 1 sandalye ha birde ses sistemi bu cok onemli en buyuk arkadasın olacak.Hersabah erkenden cık işine git aksamda olabildigince gec gir eve ozlesinler seni.Kimseye para verme yardımcı olma ailenden.Para kazan ornegin 5000 mi var cebinde 200 kardeşine ver ertesi gun yine iş yap 200 annene ver. haftada bi kez ornegin.Babana de bi ihtiyacın olursa bende oluyor bişeyler soyle bana elimden geldigince atarım ben sana de.Para cebinde /hesabında dursun.Bi ihtiyaclarımı var tabiki koş ailendir.Ama harici koşma.Kimseye yanasma kimseyle muhattap olma uyu işe git -- calış uyu seklinde bi hayat sur bi sure.Sana birşey sorulmayınca kesinlikle bi laf acma.Sus pus ol.Al eline telefonunla oyna cok oturmak istiyorsan yanlarında.Sana soru sorulunca cevap ver ve bitir.2.ci bi konu acma asla.

Hayatında nelerin değiştini özgüveninin nasıl yukseldigini seni dışlıyormuş gibi gorduklerinin gözünde nasıl en yuksek noktada oldugunu kendin gorecek ve hissedeceksin.Ve bu sana tarifsiz bir mutluluk-guven verecek.Tabi bu soyledigim bi dükkan tutma işini kimseye soylemeden yapman lazım.Cok merak ediyorlarsa kendileri ogrensinler.Kacamak cevaplarla yürü bi süre.

Unutma parayla herkes iş yapar para kazanır.Önemli olan hic paran ve umudun yokken bu hayata sıfırdan tutunup kagıda yazdıgın kocaman sıfırın altını + larla doldurabilmektir. Muhtac oldugun kudret damarlarındaki asil kanda mevcuttur demek isterdim ama daha once soylenmiş telif yemeyelim.

Sende ışık var.Sadece emeklemeye başla.Başarılar.