Alakasız bir tanıdığınız size yanlış yaptı diyelim

Forumla çok alakasız biliyorum ama akıl akıldan üstündür diyelim. Söyle ki eşimle ayrılma aşamasındayız ben farklı şehirde yaşıyorum artık ve o da ailesinin yanında. Eşim kızımı görmeye geliyor fakat ilişkimizle ilgili ne konuşuyoruz ne de öyle bi yakınlık var aramızda. Baya arkadaş gibi olduk. Tabi ki jirbirimizi çok iyi tanıyoruz artık 15 sene oldu. Eşim yine kızını görmeye gelmişti gelirken telefon getirdi kızına o da bugün halasina mesaj atmış. Ben Deniz diye. Halası ordan almış lafı annen garip davranmaya devam ederse devlete de gideriz diye bir şey söylemiş. Daha sonra da engellemiş. Ben şimdiye kadar eşimden özellikle bir talep de bulunmadım bu jnsanlarin nasıl mahluk olduğunu bildiğimden. Ama zoraki gelip harcama yapıyor yapabilir sonuçta atla deve değil kendi çocuğu. Ayda 1 kere görebiliyor ancak onun dışında bütün ev okul giderlerini ben yapıyorum. Bu hala olacak mahlukat kızımı engellemiş. Bu nasıl bir vicdan aklım almıyor. Hani bi derdi varsa bana söylesin ama asla yüzüme karşı konuşmaz. Simdi Eşim de eve gidince kavga etmiş yarın çıkıcam diyor. Ben ayrılırken bile böyle bir rezillik yaşamadım yaşamıyorum ama bir tane çıban herkesi rahatsız ediyor. Sirf ben varım diye adam yerinden oluyor gerçekten içim hiç rahat değil. Keşke gidip o kadını parçalasam ama mümkün değil. Arayıp tartışsam Eşim de benle kavga eder ben kötü olurum. Kimseye hissettirmeden canına okumak istiyorum. Ama öyle böyle değil bu mesnetsiz boyunun ölçüsünü alması lazım. Biz duygusal insanlarız dahası eşimin sağda solda harcanmasıni istemiyorum bu saatten sonra kırk yaşında adam ne yapsın uyuşturucuya mi başlasın bu lanetler yüzünden zaten evlendim ben temizledim hayatını. Sorumlu hissediyorum bide kız çocuğum var heralde darmadağın olmasını istemem.

Allah yardımcınız olsun hocam diyecek birşey bulamadım, hakkınızda hayırlısı

Allaha havale et hocam.

Siz hâlâ seviyorsunuz eşinizi, tekrar gözden geçirin derim bu boşanma konusunu.
Görümce yılan anladığım kadarıyla, kendi hayatınızı kurup diğer kişiler dışarıda bırakırsanız aile olursunuz.

Vallahi hocam insanı aptal ediyorlar. Kötülük öyle bir şey ki insanın içine işledimi kolay kolay sökülmez. Öyle karışık duygular içindeyim ki. Insanlarin aklı ermiyor bazı hasetligi yaparken. Onları bile düşünüyorum. Yaptıkları kendilerine zarar vermesin diye. Kader herseyden üstün ya insan bazen diyor ki bana bu yanlışı yaptıklarında keşke dovseydim de bugün bu hale gelmeseydi. Yada şöyle okkalı konuşsaydım. Ben öyle neticeyi görmeden kimseye bulaşmam ama mevzu anlaşılır o zaman korksun. Çünkü bana yaşattıkları az buz değil yani. Sonucta eşim benim çocuğum değil ama çocuk gibi sakınmak zorunda birakilmisim. Ben suçlu olayım da ne olursa olsun onlara göre. İnsana nasıl bir vicdan yükü bırakıyorlar. Allaha havale ediyorum ama çaresiz olduğumdan değil gerçekten istesem darmaduman ederim. Ancak güzel Rabbim öyle güzel herkese veriyor hak ettiğini Ya Rabbi ne büyüksün diyorum inancım artıyor.

Gönül ister ki hiçbir yuva yıkılmasın. Ama iki kişi anlaşamiyor ise bunu ne kadar çok sürdürmek isteseniz de daha kötü sonuçlar dogurabilyor ne yazık ki. Zaten evlilik denen şey iki kişinin arasında kalınca sorun olmuyor. Ama eşlerden biri veya ikisi birden aile içinde olan biten şeyleri yakınları ile paylaşınca o evliilik bagı zamanla kopmaya başlıyor. İki tarafta hiçbir kişiyi veya hiçbir etkeni dahil etmemek zorunda. Ana suzin şunu söylemek isterim siz sadece eşinize odaklanın ve onun hareketlerine bakın onun yakınlarının yaptığı şeylerden dolayı suçlamayin sonuçta onlarda koruma içgüdüsü ile büyük hata yapabilirler ve yapmışlar zaten. Siz doğru olanı yapmışsınız. Zamana bırakın ve gözlemleyin eşinizden başka kimseyke muhattap olmayın derim.

Doğru diyorsun hocam şeytan durtse de zaten olayı büyüten kişi de eşim yani. Güya aklı sıra beni koruyor bende onu koruyacağım sanıyor. Gerekse beni kötüleseydi yani onlar ovse de sövse de bir benim için. Bugüne kadar annemden başka kimseye anlatmadım. Ama insanin kaldırabilecek kapasitesi var. Yani her şer de bir hayır var ben birkez daha ayrılarak en doğru kararı verdiğimi anladım bugün. Medeni insanlarız diye kendimizi kandırıyoruz insanoğlu hala kötü ve gaddar. Bir taraf illaki eziliyor. Insallah kimsenin başına gelmez... Şuan kızım bana karşı her türlü terbiyesizliği yapıyor onun gözünde imajımı talan ettiler. Zaten çocuk büyütmek zor yani sonra sıkıntıya girince acısını anneler çekiyor. Bi de olayın bu boyutu var. Böyle bakınca bile insan gözünü karartıyor zaten. Bu işin sonunda evladım zarar görecek bu haysiyetsizlere hersey müstahak diyorsun. Ama yine de sabredip metanetimi koruyacağım. Ve bu konuya tekrar yazicam ki ibretlik olsunlar.