Artık çoğu şeyi kaldıramıyor / dayanamıyorum

Merhaba,
Öncelikle konu biraz uzun olursa okuyanlardan şimdiden özür dilerim, biraz derdimi dökmek rahatlamak istiyorum.

Yanlış hatırlamıyorsam 2015'den beri %80 derece de engellilik derecem mevcut ve son 4 seneden beri de bu yüzden doğru dürüst çalışamıyorum. İş başvurusu yapıyorum rahatsızlığımı dile getiriyorum engelli kadrosunda çalışayım diyorum kabul ediyorlar giriyorum ama iki elim iki kolum olduğu için vücudum da her hangi bir yerimin eksik olmayışından dolayı kimse beni engelli olarak görmüyor yükledikçe yüklüyorlar işleri sonra hastanelik olunca "biz böyle çalışamayız" diyerek işten çıkartıyorlar.

Ben, var oluşumuzun gerçekleştirmemiz gereken hayati bir eylemi doğru düzgün gerçekleştiremiyorum "nefes" alamiyorum akcigerlerimden dolayi ve ortalama 1,5 - 2 yildir da nakil olmayi bekliyorum ama artık kaldıramıyorum, çok yorulduğumu hissediyorum. Akciğer nakli kolay bir ameliyat olmadığı için doktorlarım beni sürekli psikoloğa ve psikiyatriye yönlendirip duruyorlar, bu yaşadıklarımı psikoloğa da anlatıyorum dertlesiyorum iyi geliyor ama bir süre sonra yine aynı oluyorum.

30 yaşındayım evlenip yuva kurup bir tane kız çocuğum olsun istiyorum ama ne bir birikim var bunu yapmak için ne de evlendiğim kadınla bir omür geçinebilecek bir hayatım. Belki ameliyattan çıkamayacağım bile bilemiyorum o yüzden dolayı da kız arkadaş yapmak istemiyorum, ameliyattan çıkamazsam üzülüp hayatini mahvetmesin diye. Devletten aldığım 2.300₺ engelli maaşımla İstanbul da oradan oraya sürükleniyorum, bir kaç gün kız kardeşim de, bir kaç gün abimde, teyzem de. Bu kişiler her ne kadar birinci dereceden akraba/aile olsa da hiç kimsenin kendi evin kadar rahat olamıyorsunuz, kendime 1+0 ev bakayim diyorum o evler bile en az 3-4k'dan başlıyor sonra dönüp engelli maaşıma bakıyorum herşey o an orada bitiyor. Ne yapacağım bilmiyorum bu hayat böyle gitmez böyle olunca kafamdan hiç iyi şeyler geçmiyor.

Akşam akşam canınızı sıktıysam özür dilerim sanırım biraz uzun oldu, allaha emanet olun görüşmek üzere. 👋

Çok iyi anlıyorum hocam sizi hasta olduğumuz için red yemek koyuyor insana, devletten bir parada almıyorum.

Hocam sizinle aramızda bir ticaret geçecekti nasip olmadı. Çok da içime oturdu o gün. Bugün de makale işi için bana yazan en az 15 kişi oldu ama ben çoktan 1 kişiye vermiştim o işi. O işi 15 kişiye vermediğim için o kadar üzüldüm ki. Çünkü kim bilir ne kadar ihtiyaçları vardı o paraya. Çok param olsa hepsine verirdim o işi. Ama benim de bütçem çok kısıtlı. Yani işi veremediğim her kişiye üzülmek bende alışkanlık oldu. Size karşı bi hatam olduysa affedin ölümlü dünyadayız hakkınızı helal edin hocam

Bu arada şu notu da düşmek istiyorum. Kurumsal üyeligim parayla alınmadı o maaşla değil kurumsal üyelik almak üyelik bile alamam. Coşkun abiye durumumu anlattım ve kurumsal üyelik hediye etti, tekrar teşekkür ederim

Üzülme Allah büyüktür Allah yardımcın olsun her zorlukla beraber kolaylık vardır sabretmek şükretmek gerek hepimiz için geçerli

aga kafana takma bu günlerde geçer her zaman Allah büyük diyoz en güvenilir o diyoz ama elimiz boş dönüyoz insan birşeyde diyemiyor o yüzden kimseden birşey bekleme yapabilrisen sen yaparsın başka kimse senin için yapmazz gerekirse her yere yaz yardım iste keşke elimden brişey gelse

Hocam Antalya'da 2 haftaya medya ajansı kurup oturtmuş olacağım. Part-time grafik tasarım işleri için birlikte çalışmak isterim. Başka işlerde buluruz işinizin kalitesine göre. Sıkmayın canınızı her şeyin bir çözümü var bir şekilde. Özelden yazın.

Estağfurullah olur mu öyle şey, demek ki işi verdiğiniz arkadaşın kısmetiymiş. İçinizi ferah tutun.

Ben konuyu dertlesmek içimi dökmek için açtım azda olsa rahatlamak için hocam yine de uygun görürseniz tabi ki çalışmak isterim.