Siz de hayattan sıkıldınız mı?

hocam bizde et yesek bizde zeki oluruz. et yemedigimiz için IQ puanımız 1.50 puan civarı düşmüş. daha doğrusu et tüketimi düştüğü için IQ puanımız da düşüyor. çalışkanlık olarak 2 milletten de iyiyiz. haftanın 6 günü 12 saat çalışırken onlar 8-10 haftanın 5 günü çalışıyor. yani ameleligi biz çekiyoruz. eti az yememizin sebebi sen ben değiliz. etin bu fiyata olmasının sebebi bariz ortada diye düşünüyorum. bunu kimseye yıkamayız. ve emek verdik almaya başlamışız demişsiniz. eğer evet 20 yıl önce nerede isek oraya geri geldiğimiz için almaya başladı isek sonumuz hayra alemet. bi 500 yıla ekmeği rahat alabiliriz heralde. herşeyden ziyade bu kafa tipi bozuk hocam bu bir yenileyin. iktidara sitem mi edersiniz yoksa partinizi gözden geçirip yeni partiyi mi desteklemek istersiniz bilemem. ama bildiğim tek konu var lütfen neyin ne olduğu bilinen bir yerde dini alet etmeyin, Allah'ı bu konulardan uzak tutun. insanları dinden soğutmayın. lütfen lütfen lütfen

Hayattan bir beklentim var temiz sıyırıcam deli önlüğünü giyicem başka beklentim yok

Ben 17 yaşındayken çok sevdiğim bir kız arkadaşim, dostum dediğim insanlar vardı bugün 21 yaşındayım aradan geçen 4 yılda hepsi teker teker hayatımdan çıktı. Çok sıkıldım bunaldım hayattan ama bir şey öğrendim insanlara bağlanmadan yaşamak, kişinin kendisine yapabileceği en büyük iyiliklerden biri tabi bu benim için geçerli

Hayır sıkılmadım hayat gayet güzel.

Ekonomik sebepler herkesin hayatını altüst etti.Eskiden yaz geldiğini için sevinirdim gezelim tozalım yeni yerler görelim diye. Şimdi heyecan falan kalmadı içimizde 2 kişi 5 bin TL ye gittiğimiz oteller 45 bin fiyat çekiyor.Bütün zevkimizi aldılar.

Sıkılacak bir hayat var mı ortada? Temel soru bu

Merhabalar hocam. Geçen seneye kadar bende çok deli dolu kariyer ve ekonomik olarak güzel bir süreç yaşıyorken aralıktan itibaren benliğim, ilişki hayatım, kariyer hayatım ve ekonomik hayatım birden sarpa sarmaya başladı. Yaşadığım olumsuzlukları umursamaz biriydim her şeyi çok zor kafama takar sadece kendimi geliştirmeye ve kazanmaya odaklanan birisiydim. Ancak aralıktan bu yana gerek ailesel gerek kariyer olarak üst üste olaylar yaşadım en sonunda da ciddi bir ilişkiye adım atarken terkedildim ve bu da benim psikolojik olarak fitilimi ateşleyen etken oldu. Düne kadar doktora gitmeyi hiç düşünmemiştim son zamanlarda düşünmeye başladım ve en sonunda antideprasan kullanıyorum şuanda ve 3 ay olacak. Aldığım bu karar ve bugüne kadarki olan düşünceme diyorum ki keşke hiç düşünmeden başlasaydım. Çünkü bu ilaçları kullanana karşıydım şuan ise bu ilaç bana motivasyon, güç ve azda olsun umut veriyor. Bu ilacı bu yaşadığım süreci atlatana kadar kullanmayı düşünüyorum. Tavsiyem doktordan bu konuda destek alman. Ben şuan ilaç kullansamda yine isteksizlik, motivasyon, gelecek kaygısı ve anksiyete yaşıyorum. Ama ilacı kullandıktan sonra bu durum farkedilir düzeyde azaldı daha iyi durumdayım. Bence doktordan destek almalısın.