Kendi işinin patronu olmak vs. Kariyer yapmak

Evet soru belli, 27 yaşındayım bu sorgu altına girdim. Daha önce çalıştığım yerlerde hiyerarşiden nefret ettim daima. En son 2 yıl e ticaret ile uğraştım. Şu an ise hala bir kolum e ticarette, ancak işler pek yolunda değil. Zaman zaman çok stres altında oluyorum bu yüzden. Henüz çok geç değil iken bir kaç lisans ve dil eğitimi ile aylıkçı bir işe girmek mantıklı mıdır? Lisans eğitimim sermaye piyasası - Bankacılık Tecrübeli arkadaşlar + ve - lerini bilenler görüşleriniz nedir?

Her zaman kendi işin

Ticaret yapmak her zaman bana daha yakın gelmiştir eğer doğru yerlerde doğru şekilde ayarlama yaparsanız ticaret daha mantıklıdır

(Bunu ırk anlamında söylemiyorum ve genelleme yapmıyorum.)
Türk milleti zekidir, çalışkandır ama risk almaya cesaret edemez, Allah'tan başka her şeyden korkar. Hep garanti peşindedir. Bu yüzden bir işe yatırım yapamaz, girişim ruhu eksiktir, sigortaya bel bağlar, "ya nasip" demekten uzaktır, ne işine inanır ne hayaline. Bu yüzden birçok insan farklı ve kazançlı işler peşinde koşarken o ağzı açık izler. Elin maskına övgüler düzerken hala akşam izleyeceği diziyi düşünmektedir.
Siz bu güruhtan değilseniz kendi işinizin/hayalinizin peşinde koşmanız en doğrusu olacaktır.

Kendi işimi yapmaya ortaokulun sonunda karar vermiştim. 2000 yılında babam iflas etmişti yeni bir düzen kurmak için başka şehire gitti. Bizim de elimizde avucumuzda bir şey kalmayınca kendi harçlığımı çıkarabilmek için internet kafede çalışmaya başlamıştım. Zaten günümün çoğunu orada geçiriyordum küllükleri boşalt, çay koy, tost yap, bozulan cihazları düzelt, ana bilgisayardan masa aç para al ver normalde de yardımcı olmak için yaptığım bir işti. Karşılığında da ara sıra istediğim bilgisayara oturur vakit geçirirdim. Kafe sahibi ile haftalık 20tl karşılığı anlaştım. Başladım çalışmaya sabah gidiyorum gün boyu oradayım. Baktım arkadaşlar geldi oyun oynayacaklar ben de oynamak istedim, kafe sahibine söyledim parasını vereceğim oyun oynayacağım. Tamam dedi, boş masa olunca oyna. Kendimi sıraya koydum, bekleyen müşteriler vardı. Sıra bana geldi hop bir müşteri geliyor ona yer ver, tam boş masa oluyor hop bir müşteri daha ona yer ver. Sonra baktım ki bu düzen bana göre değil. Çıktım işten eski usul devam. Çünkü bir yerde çalıştığın zaman oranın kölesi oluyorsun. Bu yüzden dışarıdan iş bile almıyorum. Doğrudan son kullanıcıya veya bayilere hizmet şeklinde çalışıyorum. Eğer bir işe girip çalışırsan hayatının önemli kısmını da şirket sahiplerinin kontrolüne bırakmış olursun. Oysa hayat bu değil. Bence kendi işini yapmayı denemelisin. Baktın olmuyor eski düzenine dönebilirsin ama şunu unutma kendi işini yapıyorsan her gece kafanı yastığa rahat koyamazsın özellikle işler kötü olduğu zaman.

Benzer bir başlık açmıştım daha önce. Alınan cevaplar da pek farklı olmayacağı kanaatindeyim.

Kişisel görüşüm, eğer hazırsan harekete geçip kendi işini yapmak. Özellikle zirvedeki olgularla, dijital dünya, e-ticaret, yazılım, ve asla ölmeyecek tasarım gibi...
Kariyer olayına da değinecek olursam; bence kariyer kelimesi sermaye kanadınca bilgi takası edilen ve etinden sütünden faydalanılan orta düzey çalışan için kullanılan etkin bir içi boş silah. "Bu işte yükselirsin, terfi edersin, müdür olacaksın, yetkilisin, şirket telefonu veririz, araç, şöför" vb gider.. Hepsi yalan!
Bu kisve altında hırsa büründürüp daha da sömürebiliyor, insanı insana kırdırabiliyorlar. Ve daha da kötüsü bir beyaz kağıtla tüm olayı bir gün bitirebiliyorlar...

Özetle, ya minimum enerji ve güçle pek de kasmadan bir sigortalı çalışan olmak, ya da harekete geçip riski alıp kazanmaya odaklanmak. Seçim senin

Kendi işinin patronu olmanı tavsiye ederim.
Hangi işyerine girersen gir özel sektör veya kamu hepsinde hiyerarşi sistemi vardır.