Hayatta yaşadığımız ilk travma nedir paylaşmak ister misin?
Ben paylaşıyım.
Trabzon Atatürk İlk öğretim okuluna gidiyorum okumamda yazmam da sorun yok ama tahtaya çıkınca çok heycanlanıyorum.
Sınıf öğretmenim Hüseyin Bülbül sırf heycanlandığım ve kekeme okuduğum için 2. sınıfata beni döverek ve hakaret ederek okuttu okumam gereken yazıyı Atatürkün hayatı idi ezbere biliyordum ama ağlayarak kekeleyek okudum ve bunu hiç unutmadım.
Hayatta yaşadığımız ilk travma nedir paylaşmak ister misin?
4
●71
- 22-09-2021, 17:44:36
- 22-09-2021, 17:57:027 yaşında boyum kadar LCW maymun poşetiyle Konya'nın geleneği olan Şivlilik topluyordum. LCW poşetinin ağzına kadar çikolata şeker toplamıştım. Sabah 8'den akşam 7 ye kadar kapı kapı dolaşıp şeker toplamıştım. Akşam 7 de tam eve dönerken 2 tane sperm israfı elimden poşeti kapıp bisikletle kaçmıştı. Aradan yıllar geçti her Şivlilik de ve ne zaman aklıma gelse hakkımı helal etmiyorum onlara. İnanıyorum ki öte ki tarafta yatacak yerleri yok. Yaşları da nereden baksanız 25 vardı.
Şivlilik, Konya'da Hicri takvime göre üç ayların başlangıcı olan recep ayının ilk perşembesini cumaya bağlayan gecede ve Regaip Kandili sabahı çocuklarca yapılan kandil kutlama geleneğidir. Konya'da bu güne "ilk namaz" adı da verilir.

- 22-09-2021, 18:48:52Üyeliği durdurulduKendimi bildim bileli hayatım travmalarla dolu. Şimdi hala travmadayım.
Psikolojik olarak çok yıpratıcı olaylar yaşadım. Güçsüz ve yalnızsanız yaşadığınız her şeyi , her acıyı daha fazla hissediyorsunuz.
Benim yaşadıklarım, başkalarının yaşadığına oranla hiçbirşey sayılmaz. Ancak sinirleriniz hassassa, dediğim gibi yalnız ve güçsüzseniz daha derin yaşıyorsunuz.
Çeşitli nedenlerle yaşadığınız aileyi, mahalleyi, çevreyi değiştiremiyorsunuz. ve bu ortamda olabilecek her kötülüğü sineye çekmek durumunda kalıyorsunuz.
15 yıldır dindar ve namazların ıaksatmamaya çalışan birisiyim. Ancak son 1-2 yıl içinde dinden çıkmayı düşünecek hale geldim. Kutuya sıkıştırılmış ve bir değnekle dürtülen bir kedi gibiyim. Ne kaçacak imkan var ne de karşı koyacak.
İşin daha da kötüsü, hayatta mutlu olmak, mutlu hisetmek için bir tane bile nedenim yok.
İnsan 45 yaşına gelince mutlaka birşeylere sahip olmuş olur. İster maddi, ister manevi isterse insan olarak. benim öyle bir şeyim yok. Sadece bulunduğum yerde günü kurtarıp olağanüstü bir şey olup kutudan çıkmayı bekliyorum.
