• 07-08-2021, 00:55:54
    #1
    Benim 1 çoçuğum var o nedenle doğru cevabı hissedemiyorum sizler okur yorum yazarsanız sevinirim.

    3 erkek kardeşiz 1 abim 1 de kardeşim var. Yaşlarımız 52-48-41 hepimiz evliyiz. En küçüğümüz anne ve baba tarafından maddi manevi bariz bir şekilde ayırt edilmekte. İmkanı olduğu halde çalışmamasına karşın evi, arabası, evinin geçimi, çocuğunun masrafları vs hepsi anne-baba tarafından karşılanıyor. Ama 2 senedir ben krizle boğuşuyorum çalışıyorum çabalıyorum bana oğlum bir ihtiyacın sıkıntın var mı dahi demiyorlar. Hadi bende sıkıntı var desem abime karşı da durum aynı. Hepimiz anne-babaya saygılı hürmetli insanlarız, 48 senede karşılarına geçip öf dahi demedik. Kendilerine bir laf söz getirmedik. Herşeyi emrine sundukları ehlikeyf küçük kardeşten çok daha faydalı evlatlarız kendilerine ama bariz bir şekilde evlat ayrımı yaşıyoruz. O ne derse doğru biz ne dersek yanlış, o ne yaparsa iyi güzel, bize gelince tü kaka. Maddi manevi bariz bir ayrım var onun çocuğuna ölüp biterlerken benimkinin yüzünü bile hatırlamıyorlardır.

    Bir anne babaya 48 senelik ömründe iyi evlat olmaktan başka birşey yapmayan bir insan neden kardeşinden daha değersiz olur sizce?
    • xChernobilx
    • bloggokhan
    • pharmacist35
    xChernobilx, pharmacist35 ve bunu beğendi.
    5 kişi bunu beğendi.
  • 07-08-2021, 00:58:34
    #2
    Küçük çocuklara karşı son beşik algısı ile yıllarca bu ülke de gidiyor nadirdir
  • 07-08-2021, 01:00:11
    #3
    Hocam maalesef bu tarz ayrımlar olabiliyor. Mesela birisinin doğumunu hatırlar ilk ne zaman anne baba dediğini ama diğerinin örnek sünnetini hatırlamaz. Bunlara kafayı takmamaya çalışmak en iyisi.
  • 07-08-2021, 01:01:31
    #4
    Bizde de durum ayni.
    3 erkek kardesiz ortanca birader rahmetlik babama kendini camdan at dese atacak derecede agzina bakardi.Bir gun hic unutmam babamdan borc istemistim babam abimi arayip vereyimmi diye sormus abim beni aradi şok oldum
    Bakalim benimde evlatlarim var biz nasil.bir baba olacagiz.
  • 07-08-2021, 01:02:54
    #5
    Soviet adlı üyeden alıntı: mesajı görüntüle
    Hocam maalesef bu tarz ayrımlar olabiliyor. Mesela birisinin doğumunu hatırlar ilk ne zaman anne baba dediğini ama diğerinin örnek sünnetini hatırlamaz. Bunlara kafayı takmamaya çalışmak en iyisi.
    Bana çok saçma geliyor ana baba bir çocukları ayırmak, birisi engelli yada dezavantajlı vs olur da hadi bir ölçü de kabul edilebilir ama başka türlü çok saçma geliyor bana.

    DenqeSiz adlı üyeden alıntı: mesajı görüntüle
    Küçük çocuklara karşı son beşik algısı ile yıllarca bu ülke de gidiyor nadirdir
    Kocaman adam hocam beşiği mi kalmıştır onun.
  • 07-08-2021, 01:03:27
    #6
    Hocam beni de kardeşime göre daha çok seviyorlar. Benim babamı babannem daha az seviyordu. Bu ayrımın maalesef bir sebebi yok. Doğuştan geliyor. Bu durumu değiştirecek tek şey ayrım yapan kişinin hastaneye düştüğünde yanında kim olduğunu görmesi. Zamanla durum değişiyor. Çok zor durum.
    • İPM
    bunu beğendi.
    1 kişi bunu beğendi.
  • 07-08-2021, 01:04:45
    #7
    PastaMalzeme adlı üyeden alıntı: mesajı görüntüle
    Bana çok saçma geliyor ana baba bir çocukları ayırmak, birisi engelli yada dezavantajlı vs olur da hadi bir ölçü de kabul edilebilir ama başka türlü çok saçma geliyor bana.



    Kocaman adam hocam beşiği mi kalmıştır onun.

    Ne kocamını hocam sana öyle birde onlara sor bakim

    Reklamlarda bile şeker çikolata reklamlarında bile 75 yaşına gelseniz bile hep çocuksunuz siz onların gözünde diyor

    Ülkemizin acı ailevi kaderi nadir çıkar eşit davranan son beşikler süprizdir hep ölümden döndü son anda oldu hesabı

    bu saaten sonra değişmez ölene kadar öyle gider
  • 07-08-2021, 01:07:52
    #8
    Sorumluluk ve sorumsuzlukla alakalı biraz. Aile en küçüğü sorumsuz görüyor işini haledemiyor üstesinden gelemiyor yada daha büyük zararlar aşacağını düşünerek ona yönleniyor sanırım. Sizin bazı şeylerin üstesinden gelebileceğinizi düşünerek oralı olmuyorlar sanırım.
  • 07-08-2021, 01:11:34
    #9
    Yazılı olmayan kuraldır hocam bu