• 20-04-2021, 14:43:53
    #1
    Dönem dönem motivasyonumu kaybettiğim oluyordu. Ancak bu dönem araları çok kısalmaya başladı. Haftanın 3 günü benim için bu konuda çöp.

    Erken kalkıyorum ve instagramda gördüğünüz komikli resimlerdeki gibi "ben bugün neden uyandım" diyorum.

    Göbek almış başını gitmiş. Allah'tan totoya vurmuyor kilolar..

    Alkol zaten çok kullanan biri değilim, sigara da keyfi içiyorum.

    Hayallerim de var aslında. Yok değil ama tutunamıyorum... Bazen saçma geliyor.. Bazen diyorum ki neden uğraşıyorum? Zaten başarısız olacaksın. Sonra durup diyorum ki bu iş başkasında olsa çok da iyi yapardı. Benim o kişilerden eksiğim yok belki de fazlam var. Ama ben bir işe net fokuslanıp odaklanamıyorum.

    Yani elimde projeler var başlayamıyorum. Başlıyorum ama gönülsüz başlıyorum. Hayatım maalesef son 1 yıldır büyük sıkıntılı bir şekilde geçti(psikolojik ve fiziksel olarak). Bunların etkisini mi görüyorum bilemiyorum.

    Mesela kilo vermek için sağa sola danışıyorum. Nasıl motivasyon buluyorsunuz diyorum, aynadaki yansımanı görürsün diyorlar. Arkadaşlar ben vücuttan anlamam, vücudum beni ilgilendirmiyor. Yani görsel olarak baktığımda kaslı görsem ne olur görmesem ne olur? Bunun faydasını algılayamıyorum.

    Hiç starbucks a gitmemiş birisine buranın kahvesi çok güzel iç diyorsunuz. İçiyoruz ama 3ü1 arada ile arasındaki farkı algılayamıyorum gibi düşünün. Çünkü buradaki ince püf nokta çekirdiğin kavrulması ve taze süt seçenekleriyle kahvenin tadlandırılması + oradaki ambiansın kişiye etkilemesi gibi nedenler sıralanabiliyor. Bunları hiç görmemiş biri buradan tad almaz hatta kimine göre cahilce bile gelse "abi kahve işte" cümlesini bu yüzden kurabiliyor.

    Ben de öyleyim bu konuda cahilim. Motivasyonum eskiden inanılmaz yüksekti. Motivasyonumu yükselten şeyler gitti, yerine kaygı ve mutsuzluk geldi. Bunu yeniden nasıl kazanabilirim hiç bilemiyorum.

    Totomu kaldırıp spor salonuna bile gitmek istemiyorum. Nedenini de biliyorum aslında. Hangi haraketleri nasıl yapacağımı bilmiyorum. Birisinin bana öğretmesi lazım ama istekli öğretmesi lazım diye düşünüyorum. Çünkü ben böyle şeyleri öğrenemiyorum maalesef. Öğrenmek de istemiyor olabilirim orası da bir muamma.

    Psikolojik destek aldım. Online olduğu için biat etmedim açık konuşayim. Dediği şey spor yap kilo ver planlı yaşa. Arkadaşlar ben 6 gündür 40m2 evden dışarı çıkmadım bu mutsuzlukla. İşimi aksatmayacak kadar çalışıyorum gerisi çöp vakit.

    Sizler ne tavsiyede bulunursunuz? Bu çocuk totosunu neye kendisine bağlar da düzelir? Bazen diyorum askerden geldiğimki gibi olsaydım da aktif pozitif bir hayata devam etseydim...

    Değerli yorumlarınızı bekliyorum.
  • 20-04-2021, 14:48:28
    #2
    Kimlik doğrulama veya yönetimden onay bekliyor.
    Umudunu Kaybetme diye bi film var. Adam filmde dibin dibini görüyor, pes etmiyor çalışıyor yine dibi görüyor. Pes etmiyor bu sefer her şeyi feda edip yine çalışıyor, kazanan kim oluyor? Çalışan.

    Her şeyin başı çalışmak. Koşturmak boş durmaktan iyidir.
  • 20-04-2021, 14:54:26
    #3
    aa bu kimmiş benmişim
    benim tek sorunum para hocam
  • 20-04-2021, 14:54:42
    #4
    Genel olarak hepimiz böyleyiz hocam bizde de sürekli çalışma mevcut ve inanın hiçbirşey moral yada motivasyon sağlamıyor günü bitirmek için yaşıyormuşuz gibi
  • 20-04-2021, 15:11:21
    #5
    inno27 adlı üyeden alıntı: mesajı görüntüle
    aa bu kimmiş benmişim
    benim tek sorunum para hocam
    Hocam öncelikle doğum gününüz kutlu olsun.

    Para şimdilik problem değil ama gelecek için kaygı da mevcut.. Zaten gelecekteki kaygılarım için bir sistem yaratmaya çalışıyorum ama olmuyor çözemiyorum ilginç bir şekilde..
  • 20-04-2021, 15:20:55
    #6
    bulmuyorum hocam bulamıyorum
  • 20-04-2021, 15:35:06
    #7
    Gokotas adlı üyeden alıntı: mesajı görüntüle
    Hocam öncelikle doğum gününüz kutlu olsun.

    Para şimdilik problem değil ama gelecek için kaygı da mevcut.. Zaten gelecekteki kaygılarım için bir sistem yaratmaya çalışıyorum ama olmuyor çözemiyorum ilginç bir şekilde..
    teşekkürler hocam
    bir kaç ay öncesine kadar bende yaşıyordum bu durumu azda olsa hala yaşıyorum. hayatımı kazanmak için bir iş buldum yazılımını geliştirdim bitirdim falan her şeyi tamam derken para engeli çıktı önüme o yüzden şuan tek sorunum para hocam. Önceden gereksiz yere elimde olan para şuan beni bulmuyor
  • 20-04-2021, 15:40:11
    #8
    bendende okadar çok sanki dünyanın ülkenin tadı tuzu kalmamış gibi , bakıyorsun bi 2010 2008 yıllarına ve daha öncesine hayat sanki daha güzelmiş gibi geliyor. Tad tuz kalmadı vallahi hiçbirşeyde
  • 20-04-2021, 16:26:52
    #9
    Öncelikle pandemi var son zamanlarda bu büyük bir etken.

    Genel anlamda ise sebebi belli, ihtiyaç. Hani bir işi son güne bırakırız ya sebebi ihtiyaç duymamaktır. İnsanlığın başlarına gidelim. Amaç sadece avcılık ve toplayıcılık ile karnımızı doyurmak ve barınmak(güvenlik). Amaç sadece hayatta kalmak ama insanlığın gelişimi maalesef her şeyi karmaşıklaştırdı. Bence ortada bir sorun yok, diğerleri sorunlu. Çünkü ihtiyacı olmayan şeyler için çabalıyorlar ve bu çabayı ateşleyen şeye de motivasyon denilen uydurma bir isim takmışlar. Halbuki bir şeye ihtiyacın yoksa onu yapmaman çok normal. Şu an yaşayabiliyorsan neden fazlasını yapasın ki?
    • Gokotas
    Gokotas bunu beğendi.
    1 kişi bunu beğendi.