@Floki;
Hocam bu tarz durumda yapacak pek fazla bir şeyin olmuyor, ailenle aran iyiyse, kardeşin felan varsa onun için yaşamaya bak.
Ben de aynı, yazdığın durumların hepsini yaşadım.
Çoğu şey mutluluk vermiyor, ama kardeşime güzel bir gelecek bırakmak için yaşama / çalışma enerjisi buluyorum kendimde.
Tavsiye ederim kendin için mutlu olamıyorsan en yakınındaki kişi için yaşamayı / çalışmayı deneyebilirsin.
Ama şu da bir gerçek ki en çok kendin için mutlu olman lazım.
Hayattan Zevk Alamayanlar İçeri
39
●1.156
- 19-06-2020, 16:43:38Bununla birlikte Eckhart Tolle'nin kitaplarını okumayanlara tavsiye ederim.mendaxyazilim adlı üyeden alıntı: mesajı görüntüle
- 19-06-2020, 16:43:38Güzel yorumun için teşekkür ederim. Bu seratonin gerçekten işe yarayan birşey mi daha önce hiç gitmedim psikoterapiye yani gerçekten bazı ilaçları beyni tetikleyebiliyor mu? evet tutkulu olmak lazım küçük şeylerden mutlu olmak lazım ama ben onu yapmayı deneyince çok sahte duruyor kendimi kandırıyor gibi hissediyorum.
bugrahan0159753 adlı üyeden alıntı: mesajı görüntüle - 19-06-2020, 16:45:10Ailemden ayrı yaşıyorum biraz yalnızlık sendromuda etkisi olabilir.
Wtapostar adlı üyeden alıntı: mesajı görüntüle - 19-06-2020, 16:47:31Sizin yaşlarda bende bu durumdaydım. Sanırım dönemsel gereklilikler bunlar. Her insanın hayatı farklıdır ancak birçok anlamda benzer seyler yaşıyoruz.
Kötü şeylere kesinlikle yönelme. İlerşeyen yaşlarında yönelmediğin her günü şükür edeceksin.
Aile bağlarını güçlendir. İyi bir haber aldığında onu kimle paylaşmak istiyorsan onunla takıl gez. Ha mutluluğunu paylaşacagın kimse yoksa o zaman senin sorunun temeli budur. Kalabalık içinde yalnız olmak. Samimiyet kurma ihtiyacıdır.
Dünya malı mutlu etmez. Sahip olan herkes bilir. Mutluluğun sırrı mutlu etmek ve kendi mutluluğunu paylaşabileceğin insanlara sahip olmaktır. - 19-06-2020, 16:49:39Ben de biraz, aynı zamanlardan geçmiş birisiyim... Hayatta hiçbir heyecan bulamıyordum, hep aynı şeyleri yapmak çok sıkmaya başlamıştı.
Bir gün dedim ki Kastro'ya gideceğim ve 1 hafta doğada kalacağım. Kız arkadaşımla beraber, bisiklet ile yaşadığım yerden 35 km. uzaklıkta olan tabiat parkına pedalladık.
O gün şunu anladım; bisiklet o kadar yormuştu ki beni dere, tepe, yokuş çıktım ancak vardığımda gördüğüm manzara beni benden almıştı. (Sonunda ki manzarayı görmek için her zorluk bir şekilde aşılır.) Manzara için tıklayınız...
Bu arada hayatımda ilk defa bisiklet ile bu kadar uzun yol gitmiştim ve ilk kez kamp deneyimi yaşayacaktım. Sonrasında ne mi oldu?
Hayatta bir şeyden keyif aldığımı öğrendim, kamp yapmaktan. Hiç bilmediğim, hiç görmediğim yerlerde delilercesine macera yaşamam gerekiyormuş benim. Denizin mavisini koklamak, ormanın yeşilini izlemenin tadına vardım.
İlk deneyimimiz olduğu için sadece bir çadır alarak gitmiştik, o kamp maceramdan döndüğümde 2000 TL küsür para harcayarak ihtiyacımız olan kamp araç ve gereçlerini aldık.
Şimdi Ağustos'u iple çekiyorum, bir aksilik çıkmazsa 1-16 Ağustos'ta kamp yapmaya gidiyorum ve çok heyecanlıyım.
Son söz olarak arkadaşlar, üşenmeyin asla vazgeçmeyin ve hiç bir zaman denemekten korkmayın! Emin olun kendinizi keşfedeceksiniz... İyi forumlarınız olsun.
- 19-06-2020, 16:50:09Bu zamanda dostane ilişkiler zor kuruluyor tabi..
MimariuS adlı üyeden alıntı: mesajı görüntüle - 19-06-2020, 16:50:17Ben çok kez bu ilaçları kullandım. Ağır vakalarda kullanılması zaten gerekiyor. Ama beyninin doğal yollarla elde etmesi gereken hormonu yapay yollarla alıyorsun. Yapay bir mutluluk ne kadar işe yarayabilir ki beyninin içini kendin değiştirmedikten sonra, ilaç ne kadar değiştirebilir ki. Herşey yavaş yavaş olur. Yavaştan kendini mutlu et. Neden sahte olsun. Dediğim gibi kendini değiştir, zamanla bazı şeyler kendiliğinden değişir, sen farketmezsin bile.Floki adlı üyeden alıntı: mesajı görüntüle
- 19-06-2020, 16:50:27Anladım. Verebileceğim tek tavsiye antidepresan illetine bulaşmaman.Floki adlı üyeden alıntı: mesajı görüntüle
Kendi iradenle mutlu olabilirsin, ekstra bir uyarıcıya ihtiyacın yok diye düşünüyorum.
Bol şans