Gün Geçmiyor Ki Sıkıntılar Bitsin..

Arkadaşlar merhaba,beni bilen bilir az çok ticaret yaptığım kişiler bellidir. Bazı sıkıntılarımdan dolayı neredeyse 3 haftadır foruma dahi girmiyorum. Hatta bırakın forumu 1.5 aydır bilgisayarımı dahi açmıyorum. Bugun açıp biraz zaman geçirmek istedim. Fakat tekrar bir sıkıntı oldu içimde ve bu konuyu açmak istedim. Açıkcası bu konuyuda açıktan sonra tekrar bilgisayarımı kapatıp dışarı çıkmayı amaçlıyorum.

Şimdi arkadaşlar ben 24 yaşındayım ve ailem ile yaşıyorum. Yaklaşık olarak 4 ay önce bi ofis açtım ve 1 aylık süreçte kapattım. Ben bulunduğum bölgeden pek fazla hoşlanan biri değilim. Temmuz 1 gibi askerden geldim ve yine aynı karamsarılığıma devam ediyorum. 6 ay öncede kız arkadaşımdan ayrıldım ve 4 yıllık ilişkimiz çöp oldu gitti. Ben ailemin yanında pek fazla rahat olmadığımı ve bu şehri nekadar çok terketmek istediğimi anladım. Burası öyle çok büyük bir bölge değil. Ancak kuryecilik yaptığım için her taşın altını artık biliyorum. Ailem yanımda olduğu için çok rahat davranıyorum ve hiç bir şey düşünmeden hareket ediyorum.Ve bu konu gerçekten beni yıpratmış durumda.Son 1,5 aydır iş yerimi değiştirip başka bir yerde çalışıyorum. Ancak hiç beklemediğim bir yerde hiç beklemediğim bir ortam yaptım. Herkes üniversite öğrencisi ve ben bu konudan çok sıkılmış durumdayım.
Açıkcası aklımda bir çok proje varmobil oyun ve mobil uygulama tarzında. Fakat bunları dahi yapmak istemiyorum çünkü zamanım olmuyor. İşe başladığım günden bu yana kurduğum ortam gerçekten muhteşem. Hepsi 10 numara insanlar ve sanki yıllardır tanıyormuşcasına birbirimize güveniyoruz. Kızlı erkekli olarak geziyoruz. Hiç üniversiteye gitmedim yani bir ortam yapmadım fakat şuanda gerçekten çok güzel bir his olduğunun farkına vardım. Fakat ailemin yanında olması beni artık tedirgin etmeye başladı.24 yaşındayım ve bu yaşıma kadar hep korkuyla büyüttüler. Aslında iyi bir şeyde kötü birşeyde. Fakat kendimi geliştiremiyorum. Zorluklara gögüs geremiyorum. Benim bence buradan uzaklaşıp en azından 2 yıllık dahi olsa üniversiteye gitmem gerektiğini düşünüyorum.Ben işin diplomasında değilim artık. Amacım hep hayatı tam anlamıyla öğrenmek hemde bilgisayar konusunda biraz daha kendimi geliştirmek. İnanın şuan okuduğu bölümde çalışmayan bir çok insan var. Belki bende öyle olacağım ancak ben kendi projelerimi hayata geçirip onlar için uğraşmak istiyorum. Ve birazda olsun ailemden uzaklaşmak ve kendi ayaklarımın üzerinde durmak istiyorum. Ben çok doldum gerçekten böyle konuları burada açmak istemem ancak sizler birer abi,abla ve arkadaşımsınız.
Sizce ne yapmam gerek ? Bu yaştan sonra okunur mu ? Biraz akıl verme şansınız var mı? Akıl akıldan üstündür dostlar her zaman birilerinden bir şey öğreniriz. Ben burada kendimi geliştirebileceğimi düşünmüyorum. Artık kız evlatlarına bile denilmeyecek laflar işitiyorum ailemden. İş kurduk gıda üzerine,işlerimiz iyi gitsin seni evlendircem diyor babam. Böyle bir şey var mı ? Hiç bir zaman da kötü bir şey yapmadım hayatımda.Ne bir alkollü eve geldim ne de karakollardan alındım. Hiç bir şey yaşatmadım fakat neden bu kadar güvensizler bana karşı anlam veremedim. İstediğim her şeyi sorguluyorlar. Ablam var bir de yüksek mühendis. Fakat onunla daha çok ilgililer ve hiç bir karışan eden yok. Kendisi 31 yaşında. Evli değil,ben anlam veremedim.Ne yapacağıma ne edeceğime bir türlü karar veremiyorum. Sizlerden destek bekliyor ve yorumlarınızı önemsiyorum. Şimdiden teşekkür eder saygılarımı sunarım...

Ölümden başka herşeye çare vardır dost, İçini ferah tut.

Kafalar karışık gibi bence. Amaç aileden uzaklaşıp kendi ayakları üzerinde durabilmek mi, yoksa çok muhteşem harika ortamlar diye bahsettiğin okul ortamını aileden uzakta daha rahat yaşayabilmek mi bence buna karar vermek lazım.

Anlattığın durumların birkaçı bende var. Bence sana tavsiyem ortam işi boş. Önce oturup seve seve yapacağın kendini geliştireceğin şeylere odaklan. Sadece bunu yap. Profesyonel sektöre giriş yaptın mı şehir dışında bir yere başvur. Rahat alınırsın. Şimdi hem maddi hem de manevi özgürlüklere sahipsin. Gittiğin yerde de ortam bulursun istersen. Bak herşey yavaş yavaş düzelmye başladı.

Okumanın yaşı yoktur, 28 yaşında üniversiteye başladım bitirdim yaşıtlarım vardı ve gençlerle de baya güzel vakit geçiriyordum o dönemler. Eğer ekonomik olarak sorun yaşamayacaksan git 2-4 sene oku keyfini yaşa.

Kardeşim bende 24 yaşındayım. Anlattıklarına yakınım diyebilirim.
Üniversite olayı gerçekten okumak için gitmiyorsan deneme bile pişman olursun.(Bende geçen sene başladım şuan bitsin diye bakıyorum.)
Üniversiteye gittiğinde 6-7 yaş küçüklerle takılmak zorundasın. Kimseyi küçük gördüğümden değil yanlış anlaşılmasın.
Ama senin düşündüğün gibi bir ortam kurma ihtimalin %10 diyebilirim. Bu ihtimale güvenip gitmek istersen sen bilirsin.
Ayrıca okula gidip çalışmadan zor geçinirsin. (Kyk 550 yeter dersende başka )
Ablan okumak için okumuş biyerlere gelmiş belliki. Ailen senden onun gibi olmanı bekliyor olabilir, bu senin değil onların yanlışı.
Kendini kimseyle kıyaslama, herkes kendini başkalarından daha iyi bilir.
Demek istediğim iyi düşün taşın, neler yapabilirsin bak, projelerini detaylı düşün, sana kazandırcak mı? geleceğe yönelik bir artısı olacak mı?
Kendi işini mi kurmalısın, yoksa biyerde mi çalışmalısın. Yada tek başına bir iş mi kurmalısın.
Hepsini ölç tart kararı sen ver.
Yolun açık olsun.

Yaşın 24, hiçbir şey için geç değil. Üniversite okumamak için önünde engel yok. Üniversite öğrencisiyim ailemle yaşıyorum maalesef daha üniversite hayatını tam olarak yaşayamadım, keşke ailemden uzakta olsam kendi ayaklarımın üzerinde kalmayı öğrensem diyorum. Bence bu sene üniversite sınavına gir, güvendiğin kişilerle eve çık en güzeli...

Benim hayalim bir ortama girip oradan oraya gezmek değil. Tabii ki bunlarıda zamanı gelince yapmak isterim,istiyorum. Çünkü tam olarak öğrencilik hayatımı yaşamadım. Üzerimde çok fazla baskı olduğu için amacım sadece para kazanmak ve çalışmaktı. Ancak bu hayat benim hayatım ve kimse benim ne ile mutlu olacağımı sormuyor,bilmiyor. Bu yüzden ailem ile hep tartışma yaşıyorum. İnanın kendimi geliştiremediğim için üzülüyorum. Bunu umarım seneye yapabilirim. Umarım pişman olmam ve bir daha bu şehre geri dönmem. İnanın bıktım. Dağ bayır çıkıyorum insana huzur geliyor. Bu yaşımda şehir gürültüsünden insanlardan soğudum..

Destekleriniz için çok ama çok teşekkür ederim. Hepiniz kıymetli dostlarımsınız..