Aşırı üşengeçlik?

Maalesef aynı sorun bende de var. Ancak bir projeye biriyle ortak başlarsam sırf bana güvenip o projeye giren kişiye mahcup olmamak adına projeden en mükemmel sonucu alana kadar projenin yakasını bırakmıyorum. Bu günlerde tüm projelerimi beraber yürütebileceğim birini arıyorum ancak malum bu devirde kimseye güven olmuyor.

Bu antidepresan v.b dediğiniz ilac değil, kırmızı reçeteye tabii bir ilaç google ile biraz araştırabilirsiniz.

Mesela üniversitedeyken bende şu olurdu;
+ Pazartesi vizem var bu hafta full takılayım, hafta sonu çalışırım
(cumartesi olur)
+ Ben zeki adamım yia pazar çalışsam yeter
(pazar olur)
+ Ooooo erken uyandım bugün süper, saat 14:00 gibi başlayıp geceye kadar çalışsam uyanınca da az daha bakarım yetişir, şimdi pcde takıliim
(14:00 olur)
+ Yemek yiyeyim, banyoya falan gireyim sonra başlarım ya sonuçta gün bitmedi daha
(gün biter)

Çok fazla kişide bu durum var anlaşılan. Benim öşengeçlik seviyem muhtemelen kimsenin ulaşamadığı bir seviyededir

Misal: Yazlığa gidip denize girmeye öşenen bir insanım . 1 hafta kalıp girmeden dönmüştüm 1 defa Yazlığa'da mecburi bir durum için gitmiştim.

Fakat ilgilendiğim bir proje varsa'da sonuna kadar götürüyorum yarı yolda bırakmayı sevmiyorum. İyi kötü bir ekmeğini yiyorum.
Son bir kaç aydır öşengeçliğimi azaltmaya çalışıyorum. Spora falan gidiyorum.

Biliyormusun ne yapsan güzel olur sevdiğin işi ve sevmediğin işi birlikte götür ki sevdiğin işin kıymetini bilesin ama sıkılıyorum dersen sevdiğin işten ciddi bir süre uzak dur sonra yaptığın iş sana daha tatlı gelir.

Ben hiç yaşamadım ama yaşayan birilerini tanıyorum tabi bknz: looker Ah ah ne zaman bir proje olsa hep üşengençlik agır basıyor artık projelerden uzak kaçıyorum ne yapalım yani haha böyle olması daha iyi en azından saygılar.

Kendim gibi Üşengeç arkadaşlara Oblomov kitabını okumalarını öneririm. Tabi erinmezlerse. 😀

Exploit yaz desen yazarım ama