• 02-08-2019, 17:22:28
    #1
    Kısa süreli açlıktan bahsetmiyorum. Hiç paranızın olmadığı ve aç kaldığınız an oldu mu? O an neler hissettiniz, nasıl bir duygu merak ediyorum.
  • 02-08-2019, 17:23:49
    #2
    Üyeliği durduruldu
    takıldığım kahvede millet yemek yerken ben yiyemiyordum anlatacak bişey yok.
  • 02-08-2019, 17:24:24
    #3
    Şükürler olsun hiç aç kalmadım, Allah kimseyi açlıkla sınamasın.
  • 02-08-2019, 17:25:22
    #4
    Üniversite zamanında aç kalmışlığımız olmuştur. Margarin yağını eritip ekmekle banıp idare ettiğimiz günler oldu. Hele tiryaki olunca sabah 5 inde kimse yokken izmarit topladığımızı bilirim. En son kirayı ödeyemeyince okulu bırakmıştım. Neyse ki geçti o günler
    EDİT: Öğrencilere harçlığınız var mı diye sormayın. Sormadan verin!
  • 02-08-2019, 17:26:22
    #5
    webtrorg adlı üyeden alıntı: mesajı görüntüle
    Şükürler olsun hiç aç kalmadım, Allah kimseyi açlıkla sınamasın.
    Çokça edilen bir dua. Demekki gerçekten zor bir durum. O yüzden yaşayan kişilerin neler hissettiğini merak ettim.
  • 02-08-2019, 17:29:13
    #6
    Aslında parasızlık değil de hocam vakitsizlikten kaldığım oldu.
    Önemli işlerin olur ve bu fırsat sene de 1 kez önüne gelir ve bütün hayatıni etkiler. Onu kaçırmamak için sabahtan akşama aç dolaşırsın. 1 gün aç kalırım ama ömür boyu rahat ederim düşüncesiyle 1 gram çay bile yudumlamadan işine odaklanırsan.

    Zaman zaman başıma geldi.
    - Kpss sinav günü.
    -Üni. son dersten bütünlemeye kaldığım zaman ki sınav günü.
  • 02-08-2019, 17:29:43
    #7
    Kimlik doğrulama veya yönetimden onay bekliyor.
    Lise 1 deyken yani 3 yıl öncesinde bir kriz vurmuştu evimize 2 3 ay falan sürdü o süre zarfında okula bile gidip gdlirken zorlanmıştım.

    Yemeğimi evden götürürdüm zaten ben dışarıda fazla yemek yiyemeyen bir insanım o yüzden fazla etkilemedi. Ama çikolatalı ekmek yerine şöyle güzel bir nugget ekmek iyi giderdi
  • 02-08-2019, 17:30:46
    #8
    Babam 90'lı yıllarda battı, amcasının oğlu yüzünden... babamı övmek için demiyorum ama eline vur, ekmeğini al tarzında bir adamdır.

    Tüm akrabalar sırtını çevirdi, elimizde olan ev, araba, dükkan, hatta cebimizdeki pantolona kadar her şey gitti. Eşyalarımızın birçoğunu ikinci el alan yere sattık, müstakil bir eve taşındık ve sabah, akşam yemeğinde 1 somun ekmeği 4 kişi paylaşıyorduk. O günleri hiç unutmadım, unutamam. Sanayi de çırak olarak çalıştım 6 yıl, hem okul hem sanayi olmuyordu aslında ama babam hep oku dedi. Benim kafam ise okulda değil, geçim derdindeydi.

    Allah kimseyi yoklukla terbiye etmesin, yeterki düşmeyin; çelme takıp sırtınızdan vuran çok olur. Ben bunu çocukken gördüm ve anladım ki o zamanlar çok büyümüşüm...
  • 02-08-2019, 17:31:18
    #9
    Üyeliği durduruldu
    Hadi bi oyun oynayalim, kendine yemek ismarlatmak isteyen arkadaslar bana pm atabilir.