• 01-07-2014, 04:21:10
    #1
    Varşova treni kalkıyor..
    neye,nereye gittiği belirsiz
    ölüm kokuyor içi
    ite kakıla bindiriliyor çaresizler
    hepsinin derin yaraları tuzlu göz yaşlarıyla dağlanıyor
    faşizan almanların dogmatik inancının kurbanı oluyorlar
    gidiyorlar belirsize korku dolu gözlerle
    kimi hayatını bırakıyor geride kimi hayatım dediklerini
    diktanın vurduğu topraklara
    diktanın elçisi bir makinistle veda ediyorlar..
    nokta bıyıklı adi sırıtışlı bir makinist.

    -----------

    Göz yaşımı akıttım dizelere,
    Karanlıklara mektup oldu,
    Boşlukta sahipsiz yazılar,
    Anlam kazanıncaya dek,
    Silik adamın fısıltısı olarak kaldı,
    Yanlış kadına yazılan mısralar,
    Ay başı atıldı zihinden pis bir kan gibi,
    Yeni yapraklara bahar çiçekleri serptim,
    Ama kalemin mürekkebi bitti.

    -----------

    çocuk büyüdü git gide
    Aldatılışları, b*ktan ilişkileri
    Sebepsiz bırakışları,nedensiz aşkları gördü
    Ucu yanan oklar atıldı kalbine derinlere battı ve yaktı
    Sigaraya başladı mesela dumanın maviliğine gizlendi geceleri, alkolün tadını aldı sonra çocuk içtikçe büyüdü büyüdü kabına sığamaz oldu ve gitti geriye gülemeyen,kasvetli,çekingen,korkak bir ceset bırakarak gitti.


    O zamanlar beğeniyordum bunları, şimdi bakıyorum da iyi değilmiş
  • 19-09-2014, 12:52:41
    #2
    Ben beğendim,gayet güzel şiirler... Yazmayı bırakmayın lütfen, iyi çalışmalar...