Ölümü bekleyen insan ne yapmalı ?

Buraya yazıp yazmama konusunda çok kararsızdım ama sonunda yazayım dedim. Akciğer kanseriyim. Tümör
hücreleri sol akciğeri tamamen sarmış durumda ve sağda da bir kaç parça var. Ankarada gitmediğimiz doktor
almadığım kemoterapi kalmadı ve hiçbir şekilde tümörün cevap vermediği ve evime dönmem söylendi.Kısacası doktorlar
vakit tamam çare yok diyor. Eve döndüm ve vaktimi bekliyorum. İnsan bir acayip oluyor.
Durumum pek iyi değil sizce bu zamanlarımı nasıl geçireyim ?

Hocam eğer cidden anlattığınız gibiyse, samimiyetimle söylüyorum yaşıyormuş gibi hissettim ve çok kötü oldum..Acil şifalar versin hocam, Allah'tan ümit kesilmez bence ama yinede şans yok diyorlarsa gezin,eğlenin, yapmadığınız şeyleri yapın hocam..

Öncelikle geçmiş olsun ne olursa olsun yine de Allah'a dua etmek gerek.

Bizim köyde bir adam var. Herkes öleceğini bekliyordu bir kaç gün içinde gider diyorlardı adam tekrar ayağa kalktı şimdi traktör üstünde geziyor yine.

İlla ne yapmalı diyorsan bu hayatta yapmak istediğin ne vardıysa onu yap.

Son gün diye birşey yok..

Allah verdiyse öyle alır. Senin bunu yeneceğine eminim gayret vermiyorsunki umut beslemiyorsun içinde..

Senin yerinde olsam eğer maddi durumun el verirse İstanbula gel tedavi olmaya çalış muhakkak buradaki teknoloji ankaradan öndedir. Ya yatacaksın ya kalkacaksın. İnsan biraz heves hırs alır.

Geçmiş olsun dileklerimle.. En yakın zamanda iyileşirsin inşallah dualarımız seninle abim.

Kimin nasıl ve ne zaman öleceğini Allah bilir. Aslında sen değil tek, hepimiz ölümü bekliyoruz.

Her an gelebilir. Örneğin benim apsem patlar, zehir kanıma karışır sabaha çıkamam. Banyoya giderim termosifon elektrik kaçırır, kapılırım ölürüm. Yer kaygandır ayağı kayar kafamı yere çarparım beyin kanaması geçirir ölürüm.

hiçbir şey olmaz, ecel bu ya, durduk yerde kalp krizi geçirir ölürüm.

bu hepimiz için geçerli. babamı 8 yaşımdayken kaybettim. o hep yanımda olacak sanıyordum. sağlıklıydı, gözümde o büsbüyük bi insandı.

sonra trafik kazası geçirdi ve vefat etti. ölüm beklendik anda gelir mi hiç, beklemiyorduk. ben zaten ölüm ne bilmiyordum ki. sonra 2 yıl geçti. 24 yaşında gencecik ablam 3 ay içinde hem hasta oldu hem de öldü..

3 ay.. kimse tahmin edemezdi. böbrekleri bitmiş oysa..bir gün evden öksürük nöbetiyle çıktı. ertesi gün ambulans cenazesini getirdi.

ben ablamın öldüğü yaştan büyüğüm şu an. ne kadar genç ölmüş değil mi.

ölüm aldığımız nefes kadar yakın bize. verdiğimiz nefes kadar yakın..yaşanacak gün sayın neyse o.. kanser değil nezle de olsan o bi nedendir.

ölümü ben de bekliyorum. hepimiz bekliyoruz çaresiz. yaşayan her canlı ölmeye mahkum.

bu psikolojiyle yaşasak hayatın tadını alamazdık hiç..düşünmemek lazım.

Herkesin dediği gibi Can bedenden ayrılmadıkça bilemezsin.Sen normal hayatını yaşa, vaden dolduysa hastalık bahane, eğer dolmadıysa nolursa olsun yine yaşarsın. Bu hayatın doğanın kuralı herkese aynı, kimsenin bir saniye sonrası için garantisi yok.

Öncelikle geçmiş olsun. Ne demiş Montaigne;

"Ölümün bizi nerede beklediği belli değil, iyisimi biz onu her yerde bekleyelim..."

Metin olun, iyi düşünün, karamsarlığa kapanmayın. Biliyorum bunları yazmak ve yaşamak çok çok farklı şeyler. Ama yapmanız gereken tek şey umudunuzu kaybetmemek.

İyice araştırdığınızı biliyorum, ama sadece neden Ankara doktorları onu anlamış değilim. Yokmu şu memlekette bu işin en iyisi, memlekette yok ise yok mu dünyada bu işin en iyisi. Biliyorum bu işler en uzman kişinin tedavisinde çok pahalı olur, ama para denen illet candan değerli midir.

Siz ve biz araştıralım bu konuyu. Umarım bir çaresi bulunur. Bulunursada ne kadar olursa olsun illaki bir yerlerden bulunur o para.

Kısaca siz ölümü bekleyen insanın ne yapacağını düşünmek yerine, onu yenmeyi düşünmelisiniz.
Esen kalın.

Bi Adana'lı daha fazla ne söyleyebilir ki...
Sıkmayın canınızı, hayat mucizelerle dolu.Gün gelir yıllar geçer, gelir bakarsınız konuya büyük bir tebessümle okur geçersiniz
Geçmiş olsun dileklerimle

Öncelikle büyük geçmiş olsun.
Allah'a de ki(yani duanda) Allah'ım beni can cekiştirerek,canımı alma.
Ardından da ölümü bekleme,normal hayatını yaşamaya devam et,canı veren de O alanda.Tedavin mümkün ise git tedavini ol,yılma, zaten bu dediklerimi kaderinde varsa yapacaksın ve yine kaderinde varsa ölmeyip yaşayacaksın.Kimse ne zaman öleceğini ne kadar daha yaşayacağını bilemez.

Bak bir de şöyle düşün.
Şimdi, doktorlara gittim bişey demediler az ömrüm kalmış yolladılar diyorsun, eğer böyle düşünüp ölümü bekliyorum ben arkadaş dersen, kurtulmak için çaba sarfetmezsen bu da bir intihar sayılır,bile bile günah işlemiş olursun. Sonuçta hala nefes alıp yürüyebiliyorsun elin ayağın tutuyor,sonuna kadar tedavi olmak için uğraş.