Kimin nasıl ve ne zaman öleceğini Allah bilir. Aslında sen değil tek, hepimiz ölümü bekliyoruz.

Her an gelebilir. Örneğin benim apsem patlar, zehir kanıma karışır sabaha çıkamam. Banyoya giderim termosifon elektrik kaçırır, kapılırım ölürüm. Yer kaygandır ayağı kayar kafamı yere çarparım beyin kanaması geçirir ölürüm.

hiçbir şey olmaz, ecel bu ya, durduk yerde kalp krizi geçirir ölürüm.

bu hepimiz için geçerli. babamı 8 yaşımdayken kaybettim. o hep yanımda olacak sanıyordum. sağlıklıydı, gözümde o büsbüyük bi insandı.

sonra trafik kazası geçirdi ve vefat etti. ölüm beklendik anda gelir mi hiç, beklemiyorduk. ben zaten ölüm ne bilmiyordum ki. sonra 2 yıl geçti. 24 yaşında gencecik ablam 3 ay içinde hem hasta oldu hem de öldü..

3 ay.. kimse tahmin edemezdi. böbrekleri bitmiş oysa..bir gün evden öksürük nöbetiyle çıktı. ertesi gün ambulans cenazesini getirdi.

ben ablamın öldüğü yaştan büyüğüm şu an. ne kadar genç ölmüş değil mi.

ölüm aldığımız nefes kadar yakın bize. verdiğimiz nefes kadar yakın..yaşanacak gün sayın neyse o.. kanser değil nezle de olsan o bi nedendir.

ölümü ben de bekliyorum. hepimiz bekliyoruz çaresiz. yaşayan her canlı ölmeye mahkum.

bu psikolojiyle yaşasak hayatın tadını alamazdık hiç..düşünmemek lazım.