Bu durumdan nasıl kurtulabilirim?

Merhaba, 33 yaşındayım. Yaklaşık 4 sene unity game developer olarak çeşitli şirketlerde çalıştım. Daha sonra eşimin hamileliği dolayısıyla memlekete dönmek zorunda kaldık. Bu aşamada remote olarak çalışmaya devam ettim. Daha sonra şirket istanbula gelmemi istedi fakat remote devam etmek istediğimi söyledim. Ondan dolayı işten ayrıldım. İşten ayrılınca yaklaşık 6 aylık bir iş arama sürecim oldu. Remote ilanlarının azlığından ve sektördeki daralmadan dolayı. 6 ay süresince kuzenimin eşinin fırınında ekmek ustalığı yaptım. Daha sonra remote bir iş buldum oradan devam ettim. Yaklaşık 1 sene sonra şirket küçülmesinden dolayı işten ayrıldım.

Asıl sıkıntı bu en son işimden ayrıldıktan sonra oldu. McDonald'da çalışmaya başladım ve yaklaşık 1 senede 2.müdür oldum. Daha sonra buradan ayrılıp Aygaz bayisinde bayi müdürü olarak işe başladım ve hala burada devam ediyorum. Buraya kadar ki kısım kısaca hayat hikayem diyebiliriz.

Asıl problemimi paylaşmak istiyorum. Youtube girmek istedim araştırdım ettim yaptım hiç bir sonuç hoşuma gitmedi. Daha sonra ise kendi oyunumu yapayım dedim türlü türlü kendim bahane ürettim yok 3D model yok bilmem ne diye. Bundan önce kpss çalışayım dedim başladım devamı gelmedi. Daha sonra ingilizce öğreneyim yds gireyim dedim yine planlar yapıp başlayıp bıraktım. Yani kısacası başlayıp devamını getirememe ve sürekli her şeyi yapayım durumu var. Bu durum benim çok canımı sıkıyor. Mühendis maaşıma göre şuan bir hayli düşük maaş alıyorum. Ayrıca rahmetlik babamın anneme yatan maaşını da alıyorum. Bundan ve eşim çocuğumuza baktığı için maddi olarak sıkıntıda olduğumun da farkındayım. Ama bir türlü konfor alanımdan çıkamıyorum ve bir adım atamıyorum. Mesela kpss çalışıp atanmam gerekiyor ama 1 sene boyunca totomu sıkamıyorum. Yaşım dolayısıyla da bu zamana kadar iyi bir aile kurmaktan başka bir şey başarabildiğimi düşünmüyorum.

Paylaşıp rahatlayıp aynı zamanda sizin de fikrinizi ve yardımınızı almak istedim.
Okuduğunuz için teşekkürler

sevdiğin işi yapacaksın zevk alarak yapacaksın yoksa dümen dönmez işte bizim insanımız bu tarz pasif olunca hali ile flowdan kolayca yapılan bir videoya bile 100 tl ödüyor hareket enerji önemli z kuşağındada var o pasiflik asansör kullanımı yavaş yürüme rahatlık arama vs vs pes etmemek lazım

hocam 4 sene unity tecrüben varken kpss ile sıfırdan başlamak bence mantıklı değil. tek sorunun her şeye aynı anda saldırman, bir tane seçip 6 ay başka hiçbir şeye bakma. remote ilanlar azsa küçük bir oyunu bitirip portfolyoya koymak en hızlı dönüş olur valla.

kim diyor konfor alanından çıkamadığını? eğer sen böyle düşünüyorsan bence yanlış düşünüyorsun. ailesine bakmak için her türlü işi yapan ve mücadelesine devam eden bir adam görüyorum ben. aile kurmaktan başka bir şey başaramadığımı düşünüyorum demişsin, çok anlam yüklüyorsunuz şu "başarı" denen şeye. başarının ölçütünü sahip olduklarımız belirliyorsa, dünya da sadece zenginlik bir başarı ölçütü olabilir. bence gayet başarılısın, her ne şartta olursa olsun hayatına devam edebilmişsin. konfor alanı meselesine dönersek, bence hayattaki duruşun bu senin; konfor alanıyla bi alakası yok, istanbul örneğinden yola çıkalım, konfor alanını terk etmek değil, istemediğin bir hayatı daha iyi şartlarda çalışma pahasına geriçevirmek denebilir duruma. bence kendine yüklenmen yersiz ve haksızca. duruşumuz olmasın mı şu hayatta, hep her şeye boyun mu eğelim yaşayabilmek için? 33 sene yaşamışsın, bi 33 sene daha yaşayacağının garantisi yok. istanbul seni mutsuz ediyorsa, orada çalışma ve yaşama; ama bunu tercih ettiğin içinde kendini değersizleştirip haksızlık etme. istanbul'a dönsen belki 2-3 ay sonra yine remote'ye dön yeterince iş yok diyebilirlerdi veya tamamen işten çıkartma kararı alabilirlerdi. türkiye de iş bulmak başlı başına bela bir süreç, kaldı ki iş bulmakta bir yaştan sonra yeterli değil; insan gibi muamele görmek ve zaten sağlanması gereken hakların için mücadele etmek istemiyor insan, bazen en çokta bu mücadele yoruyor insanı.

Maalesef hocam oyun geliştirmeyi zevkle yapıyordum. 4 sene boyunca mesai yapmadığım bir hafta yoktu çalışırken. Fakat özel sektör olması çok canımı sıkmaya başladı. Sürekli bir işten çıkartırlar mı korkusu. Hele çocuk olduktan sonra
Hocam açıkçası özel sektörde iş garantisi olmadığı için kpss düşünmüştüm. Üstte de yazdığım gibi çocuk olduktan sonra daha az risk daha fazla garanti olayına yöneldim.

Teşekkür ederim hocam. Açıkcası istanbul'dan gelmeyi ben istemedim. Doğduğum ilçeyi yaşam imkanlarından dolayı hiç sevmiyorum. Gece açık yer yok. Sağlık hizmetleri kısıtlı, alternatif yok. İş imkanları desen sezonluk yer olduğu için yok denecek kadar az. Şuan eminim istanbulda olsaydım bir şekilde daha farklı olabilirdi. He belki dediğin gibi istanbulda işten çıkartılabilirdim. Şuan ki durumdan daha kötü durumda olabilirdim. Ama işte bir şeyi yapmak istiyorum başlıyorum fakat hiç bir şekilde o işten memnun kalamıyorum.
En basit örneği, bir mobil oyun yapıyorum fikiri yazıyorum, oyunu yapmaya başlıyorum fakat geldiğim sonuç beni tatmin etmiyor. Halbuki mekaniği bitirip hazır model koyup oyunu bitirebilirim. Ama her şey mükemmel olsun istiyorum. Bundan dolayı zaten her şey yarım kalıyor maalesef. Bununda bilincindeyim fakat hareket gelmiyor bir türlü.

valla en çok kazandıran oyunların başında candy crush gibi basit oyunlar geliyor. son yıllarda aniden patlayan oyunlarda böyle basit oyunlar. mükemmeliyetçi tavrını bırakmadan, yaptığın işi bitirebileceğin ölçeklerde tutmanı tavsiye ederim. devasa bir mmorpg yapmaktansa basit bir rpg yap, tcg yap veya klasik arcade temposunda bir şey yap.