kim diyor konfor alanından çıkamadığını? eğer sen böyle düşünüyorsan bence yanlış düşünüyorsun. ailesine bakmak için her türlü işi yapan ve mücadelesine devam eden bir adam görüyorum ben. aile kurmaktan başka bir şey başaramadığımı düşünüyorum demişsin, çok anlam yüklüyorsunuz şu "başarı" denen şeye. başarının ölçütünü sahip olduklarımız belirliyorsa, dünya da sadece zenginlik bir başarı ölçütü olabilir. bence gayet başarılısın, her ne şartta olursa olsun hayatına devam edebilmişsin. konfor alanı meselesine dönersek, bence hayattaki duruşun bu senin; konfor alanıyla bi alakası yok, istanbul örneğinden yola çıkalım, konfor alanını terk etmek değil, istemediğin bir hayatı daha iyi şartlarda çalışma pahasına geriçevirmek denebilir duruma. bence kendine yüklenmen yersiz ve haksızca. duruşumuz olmasın mı şu hayatta, hep her şeye boyun mu eğelim yaşayabilmek için? 33 sene yaşamışsın, bi 33 sene daha yaşayacağının garantisi yok. istanbul seni mutsuz ediyorsa, orada çalışma ve yaşama; ama bunu tercih ettiğin içinde kendini değersizleştirip haksızlık etme. istanbul'a dönsen belki 2-3 ay sonra yine remote'ye dön yeterince iş yok diyebilirlerdi veya tamamen işten çıkartma kararı alabilirlerdi. türkiye de iş bulmak başlı başına bela bir süreç, kaldı ki iş bulmakta bir yaştan sonra yeterli değil; insan gibi muamele görmek ve zaten sağlanması gereken hakların için mücadele etmek istemiyor insan, bazen en çokta bu mücadele yoruyor insanı.