Zorlu hayat mucadalesi

İyi geceler arkadaşlar içimi dökmek isterim.

Öncelikle 29 yaşındayım.Kabul bile edemiyorum bu yaşı, nasıl bu yaşa geldim şaşırıyorum.7-8 senedir alkolizmle mücadele ediyorum.Hatta gündüzleri bile içmeye başladım 2022 de bunun üstesinden gelemedigim için askere gitmeye karar verdim askerliği Şırnak'ta yaptım.31 Mayıs terhis tarihinde ben tam 31 Mayısta babamı kaybettim, ayaklarından tutup gömdüm.Zaten artık çocukluk arkadaşlıkları bittiği bir dönemdi ve askerlik bittikten sonra iyice yalnız kaldım... Calışmıyordum ama kumardan para buluyordum bir şekilde, kumar alkol,kumar alkol, kumar alkol...Döngü bu.Psikoloji ne kadar sağlam kalabilir? Bu arada bence iyi.Askerlikten önce de hiç çalışmadım haylazliklar bir sekilde iyi paralarım da oluyordu hiç calışmıyordum.Askerden döndükten sonra artık baba da olmayınca annemle tek yaşamaya başladım bir şekilde çalışıyor olmam lazımdı.3 seneyi geçti bir marketin online alışveriş bölümündeyim.Gecen sene temmuz ortalarında kiralık araçla kaza yaptım, alkolluydum.Arabanin on taraf komple değişti, bana 180 bin masraf çıktı tabi para da yoktu senetle 220 bin oldu.Bu kaza iyi ki oldu bu arada, alkollü araç kullanmak asagilikca hatta en büyük iyikim bir insana carpmadim,bir çocuğa carpmadim bana büyük bir ders oldu hemde çok büyük.Biz evi muetahhite vermiştik, gecekondumuz vardı.Arsa 361 metrekareydi 5 daire aldık işte, 4 kardeşiz bir de annem herkese birer daire...Bu arsaya borcumuz oldu tabi o ay seneyi ödeyemedim arsaya ödemem gerekti (kazayı aileme soylemedim).Böyle olunca tak diye icraya verildim.Maas haczi,banka blokeleri, arsa haczi...Psikolijimden götürdükleri de cabası.En son abim kredi çekti ona borclandim halen 6 taksit daha var.Yaklasik bir ufak dikkatsiz kaza bana 300 bin üzerine maal oldu.Gecen yine arsayla alakalı para gerekti bende para yok tabi eniştem 40 bin çekti o bana 50 oldu 5 ay 10 ar bin daha borclandim.40 bin para alıyorum her ay ödemem gereken rakam daha fazla.3 tane hattım var atlata atlata ilerliyorum.İcra ve banka blokelerinden bankalar kapıdan içeri sokmuyor zaten.2 hafta yıllık izine çıktım kafa dinlemek için normalde karta 3 bin civarı bir para yükleniyor,geçen cuma yüklenecekti şans ya bana yüklenmedi tam da yıllık izin zamanı, ona güvenmistim idare eder beni birazda olsa diye.Neyse sağlık olsun diyorum.Behzat ç bin söylediği bir söz var ' Ben iyi bir adam olamadım ama kimsenin de adamı olmadım' diye.Bir aralar calismiyorken para içinde yüzerken şimdi çalışıyorum ama sürekli eksideyim.Bu kazadan önce annemin parasını da kumarda kaybetmiştim aileme anlatmıştım konuşmuştuk vicdanen en azından rahatlamıştım ona olan borcumu oduyordum bir şekilde...Kumarla ilişkimi zaten sonlandırmak uzereydim oynama güdüsü çok azalmıştın ama beyin odulu alışık olduğu alkolden istiyordu çok fena alkole yükleniyordum.Size şu durumu şöyle anlatayım icmek istemiyorsun ama yapacak bir şeyin yok.Yargılamak çok kolay,anlaması çok zor.Demegoji asla yapmiyorum ama dostlar çok zor bir dönemdeyim yıllardır hele ki son 1 senedir çırpınıyorum, son dans gibi.

Öyle sizlere iç dökmek istedim.Cevremde bunları anlatacak kimsem yok kaldı ki olsa da bu kadar derin anlatamam.En azından beni tanımayan sizlere biraz anlatayım dedim.Eyvallah.İyi geceler.

@savarona52; Allah yardımcınız olsun. İnşallah en kısa sürede rahata erersiniz.

Allah kolaylık versin

Allah feraha kavuştursun ne diyeyim.

Allah yardımcın olsun ne yazsam zor

Allah yardımcın olsun kardesim sana bi tavsiye vermek isterim sohbetlere git dini sohbetlere namaz kılmıyorsan cumaya git sonra sabah namazını kıl farzlkardan basla emin ol ferahlarsın

https://yesilayrehabilitasyonmerkezi...matem-cematem/ Kardeşim Amatem yatmalısın yaşın daha genç kurtul bu illetten ev ocak söndürür başaracağım dersen şartlanırsan o ortamlardan kurtulmak istersen olur dostum ben sigara bıraktığımda sigara ortamına girmedim sende kurtulmak için yapabilirsin geçmiş olsun

Allah yardımcın olsun kardeşim.. Umarım hayatını bir şekilde yoluna koyarsın..

Kardeşim, yazdıklarının tamamını okudum. Açıkçası sana “Allah yardımcın olsun” deyip geçmek istemedim. Çünkü belli ki zaten yıllardır kendi içinde ciddi bir savaş veriyorsun.
29 yaşındasın ve “hayatım bitti” denilecek bir yerde değilsin. Tam tersine, bence hayatını yeniden kurabileceğin yaştasın. Geçmişte yaptığın hataları değiştiremezsin ama bundan sonrasını değiştirebilirsin.
Şunu özellikle söylemek istiyorum: Alkollü araç kullanırken kaza yapmış olmanı elbette savunacak değilim. Ama o kazadan sonra “iyi ki kimseye bir şey olmadı ve bana büyük ders oldu” diyebilmen bile hâlâ içinde doğruyu yanlıştan ayıran bir taraf olduğunu gösteriyor. Kumar konusunda da aynı şekilde, hatanı kabul etmişsin ve uzaklaşmaya başlamışsın.
Borçlar, hacizler, banka blokeleri, aileye olan borçlar... Bunların hepsi insanın üzerine çöker. Ama bunların hiçbiri sonsuza kadar sürmek zorunda değil. Şu an 40 bin kazanıp daha fazlasını ödüyor olabilirsin. Belki bugün nefes almak bile zor geliyor. Ama borç dediğin şey planla, zamanla ve sabırla azalır. Yeter ki yeni bir borç, yeni bir kumar veya alkol döngüsüyle eskisinin üzerine yenisini ekleme.
Bir de şu “son dans” dediğin kısım var ya... Bence bunu gerçekten son dans olarak görme. Bu hayatının yeniden başladığı dönem olsun.
29 yaşındasın. Önünde hâlâ yıllar var. Bugün sıfırda olsan bile sıfırdan başlamak, eksiye doğru gitmekten çok daha farklı bir şeydir. Sen artık neyi istemediğini de biliyorsun, neyin seni bu noktaya getirdiğini de biliyorsun.
Kendine küçük hedefler koy. Önce bir ay. Sonra üç ay. Sonra altı ay. Kumar yok, alkolden uzaklaşmak için destek var, gereksiz borç yok. Maaş geldiğinde önce hayatını ayakta tutacak şeyler, sonra borçlar. Her şeyi bir anda çözmeye çalışma.
Ve kardeşim, yardım istemekten de utanma. Özellikle alkol konusunda “ben kendi başıma hallederim” diye kendini zorlamak zorunda değilsin. Profesyonel destek almak güçsüzlük değil, tam tersine kendini kurtarmak için attığın ciddi bir adımdır.
Babanı kaybetmişsin, yalnız kalmışsın, yıllarca bağımlılıkla mücadele etmişsin, borçların altında ezilmişsin ve hâlâ çalışıp hayatını toparlamaya uğraşıyorsun. Bu bile aslında hâlâ mücadele ettiğini gösteriyor.
Umarım bir gün bu konuyu açıp “Ulan ne günlerdi be, hepsini atlattım” diye yazarsın buraya.
Gerçekten samimi söylüyorum: Daha bitmedi kardeşim. Hem de hiç bitmedi.
Kendine sahip çık. Önce kendini kurtar, gerisi zamanla toparlanır.