• 12-06-2026, 23:23:35
    #1
    Teşekkürler.
  • 12-06-2026, 23:26:07
    #2
    Kibirden Allah'a sığınırım her türlü nefsimin emrinden Allah'a sığınırım.Rabbim kim okuyorsa günahlarını bağışlasın hayırlı kapılar açsın.
  • 12-06-2026, 23:27:44
    #3
    Toprak olup gidecek olan insan, servet karşısında kibre ve ikiyüzlülüğe bürünerek aslında kendi acizliğini sergiliyor.
  • 12-06-2026, 23:29:00
    #4
    Teşekkürler.
  • 12-06-2026, 23:34:15
    #5
    Kıtlık bilinci: kaynakların, sevginin veya fırsatların her zaman sınırlı olduğuna ve bir gün tükeneceğine dair derin bir yetersizlik hissidir.

    Bolluk bilinci : kaynakların, sevginin ve fırsatların sınırsız olduğuna dair içsel bir kabul halidir.
  • 12-06-2026, 23:35:09
    #6
    Haz adlı üyeden alıntı: mesajı görüntüle
    Rabbimizin kullarıyız; sahip olduğumuz her şey O'nun lütfu, mahrum kaldığımız her şey O'nun hikmetidir. 🖐
    Katılıyorum hocam birçok abimiz kardeşimiz biliyordur ama ben şu hitit duasını çok seviyorum.Dua önemlidir yanlış yapamamak gerekir ama nedense şu bana mantıklı geliyor : Allah'ım, bana değiştirebileceğim şeyleri değiştirmek için cesaret, değiştiremeyeceğim şeyleri kabullenmek için sabır, ikisi arasındaki farkı bilmek için akıl ver.
  • 12-06-2026, 23:46:28
    #7
    Kibir ruhsal fakirliğin yansımasıdır. Aç adama 1.5 adana ısmarlarsın. 1.5 ay anlatır. Tok adam akşamına ne yedigini unutur.
  • 12-06-2026, 23:48:12
    #8
    Teşekkürler
  • 12-06-2026, 23:55:52
    #9
    Sınıf farkı inanç, toplum ya da canlı fark etmeksizin her yerde vardır. İnsanlar için bu durum zengin-fakir savaşıdır, hayvanlarda ise hayatta kalma dürtüsü. İnsanın o ilkel genleri, sınıfsal hayatı her zaman ön plana çıkarıyor.
    Aslında insan, işler yolundayken medeniyetçilik oynayan bir canlı. Ama kaynaklar tükendiğinde o hayvani kodlarımız hemen uyanır. Joker'in o meşhur repliğindeki gibi: 'İşler sarpa sardığında, o çok medenî insanlar birbirlerini yiyecekler.' Açlık ve hayatta kalma korkusu kapıya dayandığında ne ahlak kalır ne hukuk. İnsan, özündeki o vahşi hiyerarşiden ve biyolojik gerçekliğinden asla kaçamaz.