İş Yerinde Kavga

Selamlar 22 yaşında zayıf biriyim. Babamla şehir dışında kurumsal bir yerde inşaat işi yapıyoruz kısa süreli. Ben genel olarak sakin kimseyi kırmayan, sesi çıkmayan biriyim. Babam biraz daha sınar insanları ama iyi biridir.
2 gün önce çalışırken biz yemeğe gittik babam gelmedi ve döndüğümüzde 2 kişiyle bayağı hararetli tartışıyordu. Biri 30 diğeri 20’li yaşlarında gençler. Babam havaya küfredip kızınca ortalık daha da hararetlendi ve büyük olan hafiften babamın üzerine yürüdü hem bağırıp tartışıyor hem üzerine yürüyor. Yanında ki çocuk tuttu ben araya girdim 1 adım geri çık dedim. Sonra baktım fiziksel müdahale etmeye niyeti yok geri çıktım ben.
Elimde çekiç cebimde bıçak(iş için kullanıyorum) bekledim sadece ve içimden umarım elini kaldırmaz diyordum.

Yanında ki çocuğa babam birşey diyor çocuk tamam abi el kol yapma bana falan diyor. Kavga tecrübem de yok sevmem de ya susarım ya kavga ederim ama o adrenalinle konuşamıyorum ben. Yani düzgün konuş vs bile diyemedim.
Neyse kavga bitti babamla büyük olan el sıkıştı olay bitti.

Ama ben 2 gündür sürekli bunu düşünüyorum uyuyamıyorum bile eve dönmemize 1 hafta kaldı. Bir yandan mantıklı olanı(susmayı) yaptığımı düşünüyorum ama bir yandan da sonuçta haklı ya da haksız babam ve orada fiziksel müdahale etmem gerekiyordu diye düşünüyorum. Ben buradan gitmeden bunları fena benzetmek istiyorum tabi dayak da yiyebilirim ama önemli değil aşırı bunalıyorum son çare içimi size dökeyim dedim, sizin fikirlerinizi merak ediyorum. Teşekkürler şimdiden

Belaya bulaşacağına çalıyı dolaş hocam.

Beladan uzak dur hocam. Olay bitmiş gitmiş sonuç olarak.

Her zaman beladan uzak dur, gerek yok nefsine hakim ol, böyle olaylardan kaç insan toprağa kaç insan cezaevine girdi. Bazen iyi ki de yapmadım demeyi bilmek lazım.

Çok fazla kasmayın hocam, gerek yok. Anladığım kadarıyla içine kapanık birisisiniz bu tarz düşünceleriniz de o yüzden. Şahsen sizin yerinizde olsam muhtemelen ben saldırmıştım direkt olarak üstüne yürümesine bile gerek yok. Biraz sinirli birisiyim. Ama tabi bu söylediğimde yanlış.
Boşu boşuna başınıza bela alacaksınız. Bir anlık öfke uğruna karakol mahkeme vs. uğraşır dururdunuz örnek veriyorum olası bir olayda.
Emin olun yaşanabilecek en iyi senaryo yaşanmış.
Ek olarak sabah biraz yürüyüş koşu yapmanızı öneririm. İsterseniz biraz ağırlık antrenmanları veya kick boks gibi sporlara da yönelebilirsiniz. Bunu önermemdeki amaç içine kapanıklığı biraz atabilirsiniz.

Bir anlık öfke, bir yaşamı söndürebilir. Özellikle her günü ölüm haberleri ile dolan gündemlere sahip bir ülkedeyseniz.

en kötü barış en iyi savaştan iyidir derler,,kavga ve sonrası en son seçenek olsun,,o çizgiden sonrası felaket ,,mahkemeler hapis ler ,,görnek gitmek istemeyceğin yerler ,,şöyle söyliyeyim dünyadaki cehennem ,,o yüzden sorunsuz çözülen her tartışma başarıdır

Huzurunu kaçırmaya değmez mesele büyük bir mesele değil. El sıkışılmış bitmiş gitmiş. Geride bırakmayı bilmek lazım. Bunu düşünüp dert edecek birşey de yok ortada. Tatsız şeyler olur bazen ama biter gider. Devam etmek büyük hata olur.

Beyin şöyle çalışıyor gün içinde yaşadığın şeyleri süzgeçten geçirip önemli mi önemsiz mi diye kategorize ediyor. Mesela bir reklam panosu görmek, bir öksürük, bir anlık korku vs. Bunları gece önemsiz diyerek kategori ediyor ama sizinki gibi durumlarda beyin bu durumla ne yapacağını bilemiyor çünkü bir tehdit yaşıyor ve sonuçlandırmıyor, ne yapmalıydım ? Bir daha olsa ne yaparım vs derken sürekli aynı senaryoyu tekrar düşünüyor ve kategoride edemiyor döngüye giriyor.

O sebeple ya git o elemanlarla dövüş yada git konuş
En kötü babama anlat. Bir şekilde bir çıktı alması lazım beynin şiddet genelde çözüm değil o sebeple iyi sonuçlandırman senin yararına.