Meğerse Kimsem Yokmuş

Son cümlen noktayı koymuş. Bunu fark eden şanslı kişilerdensin. Seninki depresyon değil. AYDINLANIŞ... KENDİNİ KEŞFETME....

Uzun süredir bende senin durumundaydım. Artık akışına bıraktım ve böyle daha iyi hissettiğimi farkettim. Kendime bazen bir gün belirliyorum o gün full tek başıma herşeyden uzak bir şekilde geçiriyorum. Sana da tavsiye ederim iyi gelecektir. Dediğim gibi çok fazla düşünme akışına bırak herşeyi.

benim çok oldu daha huzurlu oluyor insan

Okul filan dediğine göre yaşın daha küçük. Bir uğraş istiyorsan otur derslerine çalış. İlla birileriyle konuşup vakit geçirmek zorunda değilsin. Hatta çoğu anne baba böyle ortam yaratabilmek için ne fedakarlıklar yapıyor. Aman evladım sağa sola bulaşıp derslerinden geri kalmasın diye.

Şuan senin yaşındaki birisi için bu nimet. Kendine program yap, atıyorum r10 a sadece haftasonları 2-3 saat gir. Durmadan f5 yapıp gördüğün konulara yorum atarak hiçbir şeyin sahibi olamazsın. Aksine boşa zamanını harcamış olursun. Kendini ve geleceğini düşünüyorsan dediklerimi umursamamazlık etme.

Kimsenin kimseye faydası yok çünkü. Okumazsan veya iyi bir meslek sahibi olamazsan kız bile vermezler adama, öyle sap sap hayatın geçer gider.

Haklısınız hocam zaten 2 haftadır okuldak eve yürürken birde akşam bakarsam bakıyorum, onun dışında web sitesi geliştirme ile uğraşıyorum ama günde 10+ saat yoruyor.

İnsan gerçek dostunu askerdeyken tanır. Askere gitmeden önce çevrem çok genişti, yığınla arkadaşlarım vardı fakat, askerlik sürem boyunca sürekli sadece 1 kişi beni aradı. Askerden döndükten sonrada kimseyle arkadaş olmadım. Sadece o arkadaşım ile yola devam ediyorum.

Bi sure sosyallesiyorum sonra bi anda bıkkınlık geliyor odaya cekilip yalniz kalmak istiyor insan. Bu dönemler normal kimisinde kısa kimisinde uzun.
Empati olarak düşün sana faydası olmayan bi adamla konusmassin. İstemsizcede olsa çıkar için insanlarla konuşursun arkadaş olursun.

En iyi ihtimal yanlız kalmamak için veya eğlenmek takılmak için. Buda bi çıkardır. Çıkarın illa maddi olmasına gerek yoktur.

her zaman kendi halinde takılmayı daha mantıklı bulmuşumdur. ayrıca bu " sosyalleşeyim " trendinden vazgeçin. sosyalleşmek isteyince olan bir şey değil. hayatı olağan akışına bırakın. ne yapmak istiyorsanız onları yapın, keyfini çıkartın zaten gerisi bir şekilde gelecektir.

Yalnız olmak, yanlış insanlarla olmaktan iyidir; insanlar yönetemediği güçten korkar.Benden 9 yaş büyük avukat kuzenim ve yine benden büyük onun yiğenleri ile aram iyi,ne zaman yan yana gelsek kuzenim onlara sataşıp onlara iş yaptırır,ama sıra bana gelince ne bana laf atabiliyor ne de iş yaptırabiliyor çünkü kendimi o konuma getirmedim ve gerektiği yerde benden büyük olmasına rağmen ona yapmamam gereken şeyler bile yapmışım,bu yüzden sanki benim sınıf arkadaşımmış gibi benle samimiyet kuruyor,bir insanın kendi babasının oğluna bile eyvallahı olmasa ancak o zaman kıymeti bilinir,boşver sonucunda asosyal derecesine düşecek kadar yalnız ol,bir insanı yıkmanın en kolay yolu onu göremediği yönden vurmaktır Yaralı Yüz'de Tony Montana'nın ona önünden gelen onca mermiden değilde arkasından gelen tek mermiden yıkıldı, gündelik bir hayatta bir insanın sırtından vurulması ancak severek güvendiği bir insan tarafından gerçekleşir,belki de yaşadığın bu yalnızlık ileride başına gelecek bu duruma engel oluyordur ALLAH bilir, bazı şeyleri de fazla kurcalamamak gerekiyor çünkü Yaradanın senin için bildiği en iyi şeyi çiğniyorsun, zamanında yaptığım çok büyük hata vardı ama küçük çocuk aklıyla yaptım, gün geldi bu hatamı yapmamam için yaradan önüme çok engel çıkardı ama ben ısrarla yapmaya devam ettim hatta dua ediyorumdum yapabilmek için, gün geldi bu yaşıma geldim ki anladım o engelleri Yaradan benim iyiliğim için öne çıkardı ama iş işten geçmişti.İnşaAllah benim bu yazımı okuyana kadar bayilmazsın çünkü bayıldım,sayende bende biraz içimi döktüm, bazı şeylere kafanı yorma kendi üzme ve sıkma canını çünkü gün gelip arkanı döndüğün vakit o kadarda değmediğini anlıyorsun.İstediğin vakitte beni arayabilirsin dertleşelim