Yalnızlık Allah'a mahsus değilmiş.

Uzun süredir yalnızım. Ama insanlar bu yalnızlığımdan rahatsız oluyorlar. Ne Zaman evleneceksin diyorlar. Evlenmek istemiyorum, yalnız kalmak. Yalnız başıma yaşlanmak, yalnız başıma ölmek istiyorum dediğim de sanki onlara küfür etmişim gibi geliyor.

Evli arkadaşlarım var rahatsız oluyorlar çünkü: kıskanıyorlar. Kafama göre yaşıyorum, onlar ise bir zincire bağlılar. Herkesin bu zincire bağlanmasını istiyorlar. Bana sundukları seçenekte şu;
Evli olursam düzenim olurmuş.
(Düzene ihtiyacım yok ben çünkü mutluyum bu düzensizlikten)

Evli olursam güzel yemekler yermişim.
( Ben zaten canımın istediği yemeği yapabilecek beceride bir insanım. Hatta kafama göre istediğim saatte yemek yapar sipariş veririm olmazsa)

Evli olursam soyum devam edermiş
(Trilyonlarca insan var benimde soyum devam etmesin hiç bir kayıp olma)

Evli olursam düzenli cinsel yaşantım oluşmuş
(Bunun için neden evleneyim ki zaten)

Bende onlara sorular yönetiyorum. Sen şimdi kafana göre evden çıkıp geceyi başka yerde gündüzü başka yerde geçiriyormusun!?
İstediğini yapabiliyor musun!?
Arkadaşların evine gelip rahatça kalabiliyor mu!?

Hayır demekten başka cevapları yok.

İşte bu yüzden evli arkadaşlarımla irtibatamı kestim, hem onların ilişkileri için hem kendi iç huzurum için. Sanane arkadaş kaç yaşına geldiysem geldim, sen mi benim hayatımın karar mekanizmasısın. Yalnızlığın tadını kimse bilmiyor, uzak durun insanlardan, uzak durun kalabalıktan.

Bakın bir daha hayatınıza kimseyi almazsınız.
Yalnızlık bana mahsus ve gayette mutluyum..
Ailemle bile pek görüşmüyorum.
Bana iyi gelen şeylerden birisi yalnız başına evde oturup uzaklara dalıp gitmek, şarkılar dinlemek, film izlemek, yemek yapmak, yalnız başına dolaşmak.

Çok mutluyum, bu mutluluğumu binlerce lira borca batarak bir düğün ve mutlu olmayacak bir evlilik için harcamak istemiyorum. Sevmek, aşık olmak güzel olabilir ama önemli olan iç huzur..

Çok haklı cümleler hocam imzamı atıyorum.
Fakat sadece şu parantezi koymak isterim izninizle hayırlısı çıkarsada değerlendirilebilir.

Valla hocam bunca zaman çıkmadıysa bundan sonra hiç çıkmasın kafasında olduğum için hiç bir şekilde bir arayışa girmedim

Yalnızlık övünelecek birşey değil gerçek yalnızlık çevrende hiç kimse olmamasıdır.Ailen,akraban dahil.Ben uzun yıllardır gerçekten yalnızım.Yalnızlık dünyanın en kötü şeylerinden biri övünülecek birşey değil kesinlikle...

Sürekli yalnızlıkta iyi değil hocam kendimden bilirim.
Elbette arada sırada yalnız kalmak herkesin hakkı hatta çoğu insan yalnızken daha üretken olur fakat sürekli yalnızlık bir süre sonra
ciddi bozulmalara neden oluyor.
Bir süre ardından bir sorumluluk almak sende istersin evlilik güzel ama sende haklısın şu dönemde borç harç içine girip evlenmekte saçma. Aslında değil ama günümüz insanlarına güven olmayacağı için saçma geliyor.

Kişiden kişiye göre değişir ben gayet mutluyum hocam.. açıkçası insanların olması beni huzursuz ediyor. Sevmiyorsun boş kalabalığı, sevmiyorum insan sesini, sevmiyorum insanların verdiği rahatsızlığı. Ben ilkel bir insanım. Bununla da gurur duyuyorum.

Yaşam tarzı haline getirirseniz, ve düzeninizi böyle kurarsanız sorun olmaz hocam. Emin olun sonra diyeceksiniz ki keşke boş yere yıllarca insanların kalabalığını çekmişim. Kafam ne rahat ne kadar mutluyum iç huzuru buldum diyecdksiniz. Kimseye kulak asmamayı öğreneceksiniz. İnsanlarının olduğu yerde kavga gürültü, kaos, nefret, dedikodu, iş çevirmeler bitmez.

Yalnızlık güç değil, sadece tahammülsüzlüktür.

Yazdığım gibi sen gerçek yalnız değilsin.Sen gerçek yalnız kal çok değil 3-5 sene ondan sonra ne lanet birşey olduğunu anlarsın...