kafayı yemek üzereyim

Arkadaşlar ciddi anlamda kafayı yemek üzereyim, dışarıdan bakınca normal görünüyorum ama içimde kopan fırtınayı anlatmam gerçekten zor. Gün içinde insanlarla konuşuyorum, normal hayatıma devam ediyormuş gibi yapıyorum ama kafamın içinde sürekli aynı düşünceler dönüyor. Gece yatağa yattığımda bile rahatlayamıyorum, sürekli hesap yapıyorum, sürekli “nasıl çıkacağım bu durumdan” diye düşünüyorum.
Borçlar üst üste binmiş durumda, ödemeler yaklaşıyor ve açıkçası nasıl toparlayacağımı bilmiyorum. Şu an çalışmıyorum, düzenli bir gelirim yok ve bu durum her şeyi kat kat zorlaştırıyor. Elimde olan küçük imkanlarla bir şeyleri çevirmeye çalışıyorum ama nereye yetişeceğimi şaşırmış durumdayım. Her geçen gün yük biraz daha artıyor gibi hissediyorum.
İşin daha kötü tarafı icralık dosyalarım var. Artık olay sadece borç olmaktan çıktı, resmi süreçlere girdi ve bu da psikolojik olarak beni çok daha fazla ezmeye başladı. Telefon çaldığında irkiliyorum, mesaj geldiğinde geriliyorum. Sürecin ciddiyeti insanın omuzlarına çöken bir ağırlık gibi, sürekli aklımın bir köşesinde duruyor ve hiçbir an tam anlamıyla rahat bırakmıyor.
Bütün bu sürecin temelinde de yurtdışıyla yaptığım bir işten ciddi zarar etmem yatıyor. Başta her şey çok mantıklı ve güvenilir görünüyordu, umutla girdim ama işler beklediğim gibi gitmedi. Kontrolüm dışında gelişen şeyler oldu ve sonuçta büyük bir zararla çıktım. Şu an dönüp baktığımda keşke dediğim çok şey var ama maalesef olan oldu ve şu an o hataların, o risklerin bedelini çok ağır ödüyorum.
Aile tarafı da ayrı bir stres kaynağı… Sürekli beklenti, sürekli baskı, “şunu yap”, “bunu düzelt”, “neden böyle oldu” gibi sözler insanı daha da sıkıştırıyor. İyi niyetli olduklarını biliyorum ama bu süreçte insanın en çok ihtiyacı olan şey anlayışken, tam tersi bir baskı hissediyorum. Anlatmaya çalışıyorum ama çoğu zaman tam olarak anlaşılmıyormuşum gibi geliyor. Bu da insanı daha yalnız hissettiriyor.
Açık konuşayım, bazı anlar geliyor ki insanın aklından çok kötü şeyler geçiyor. Normalde asla düşünmeyeceğim şeyleri bile düşünür hale geldim. Sınırda hissediyorum kendimi. Ama yine de yanlış bir yola girmemek için tutuyorum kendimi.
Kısacası hem maddi hem manevi olarak gerçekten çok sıkışmış durumdayım. İçimde sürekli bir stres, sürekli bir baskı hali var ve bundan çıkış yolu bulmaya çalışıyorum ama şu an her şey birbirine girmiş gibi hissediyorum.

Allah'a Sığın ondan yardım iste namaz kılmıyorsun bence bu durumdaysan

Çok geçmiş olsun, öncelikle aklından geçen tüm kötü düşünceleri bırak. Yurtdışında girdiğin iş nedir tam bilmiyorum fakat insan nefes alıyorsa her zaman umut vardır. Naçizane tavsiyem kendi alanında bir iş bulmaya çalış ve iyi-kötü borçlarını kapatmaya çalış. Maalesef bir yerden gelir elde edemeden hiçbir şey kapanmıyor, bu düşünceler insanın içini karartır. Tekrar çok geçmiş olsun.

geçmiş olsun iyi kötü bir işe girmen gerekiyor market olur , güvenlik olur , garsonluk olur vs hayat çalışmadan ilerlemiyor malesef yapman gereken bu dediğim yerlere başvuru yapman hemen alırlar zaten eleman arıyor bunlar sürekli yoksa mucize beklemekle olmaz malesef sorumluluklarımız var ben çocukken tartıcılık bile yaptım iş iştir engeli olan arkadaşlarım bile kızılay da oyuncak vs satıp kazanmaya çalışıyor çalışmamak için bahanende yok

Hocam az veya çok maaş beklentisine girmeden bir işe girin. Total borcunuzu hesaplayın, harcalamalarinizi hesaplayın. Günlük harcamadan geriye 50 tl de kalsa onu borca yatırın di̇rekt, sigara vs içmezseniz ölmezsiniz. Geçtiğimiz sene bende sizin durumdaydım çok şükür toparladım icrami kapattım, 1 kredi ve kredi kartımı bu ay kapatıyorum, diğer kredimi önümüzdeki ay kapatıyorum. Geriye 200k civarı borç kalıyor onları da 7 ayda ödeyeceğim inşallah. Allah'tan ümidinizi kesmeyin

Ülkenin alayı böyle resmen ülkeyi bittirdiler ama bizim insanımızda suç var

25 yıldır bir partinin peşinde koşarsa olacağı bu ahbap çavuş ilişkisi vergi yargı algı operasyonlarını ülkeyi bitirdi

Selam olsun,

Öncelikle biraz sakinleşmeniz lazım.
Borçlar ya da icralar hayatın sonu değildir, bugün bunlar yaşanır yarın başka şeyler.
Ödeyebildiğinizi ödeyip eriteceksiniz, ödeyemedikleriniz icra ya da faiz olarak ilerleyecek.
Merak etmeyin batma dediğimiz süreci yaşayan tek siz değilsiniz birçoğumuz yaşadık ve evet çok can sıkıcı, bunaltıcı bir süreçtir ama adı üzerinde süreçtir.
Ne batışlar ve akabinde ne çıkışlar olacak.

Değiştirmeye gücünüzün yetmediği ya da değiştirme şansınız olmayan konuları dert edinmeyin zira dert etseniz de etmeseniz de sonuç aynı olmakta.
Siz kendinizi yıprattığınızla kalırsınız yine sonuç hasıl olur.

Hepimizin yanlış birçok kararı olmuştur, şanssızlıkları olmuştur sadece siz yapmışsınız gibi kendinize yüklenmenizin bu durumunuza faydası var mı?
Bence bir fayda sağlamıyor aksine zarar verir sağlığınıza.

İcra gelebilir, gelsin.
Borç ödenmemiş arıyorlar, arasınlar.
Ödeyecek imkanınız olsa zaten ödersiniz, kafaya takmaya lüzum yok.

Böyle gevşek gevşek yazıyorum sanmayın o süreçlerden geçmiş biri olarak açılmaz denilen ne kapılar açıldığını, bitmez denilen ne sorunların bittiğini tecrübe etmiş birisi olarak size verebileceğim yegane tavsiye bu geçici süreci kendinizi yıpratmadan, örselemeden geçirin.

Dünyanın sonu değil batmış olmak, icralık olmak vs. vs.
Bu yaşadığım stres, gerginlik ve endişe durumumu çözüyor mu? Bu bir çözüm yolu mu? diye kendinize sorun.
Eğer yanıtınız hiçbir işe yaramıyor beni kötü etmekten başka diyorsanız olabildiğince süreci olağan bir sonuç olarak karşılamaya çalışın.
Daha ne başarılar, başarısızlıklar yaşayacaksınız...

Söyleyeceğimiz hiç birşeyin sana faydası olmayacaktır, belli ki zor bir imtihandan geçiyorsun, sabır de bakalım asla pes ettim deme.

4m+ borç var bu kadar takma yarından önemli bir şey yok. evliysen ve çocuğun varsa çocuğun ve ailenini bakımını kazandıracak kadar kazan yeter