Arkadaşlar ciddi anlamda kafayı yemek üzereyim, dışarıdan bakınca normal görünüyorum ama içimde kopan fırtınayı anlatmam gerçekten zor. Gün içinde insanlarla konuşuyorum, normal hayatıma devam ediyormuş gibi yapıyorum ama kafamın içinde sürekli aynı düşünceler dönüyor. Gece yatağa yattığımda bile rahatlayamıyorum, sürekli hesap yapıyorum, sürekli “nasıl çıkacağım bu durumdan” diye düşünüyorum.
Borçlar üst üste binmiş durumda, ödemeler yaklaşıyor ve açıkçası nasıl toparlayacağımı bilmiyorum. Şu an çalışmıyorum, düzenli bir gelirim yok ve bu durum her şeyi kat kat zorlaştırıyor. Elimde olan küçük imkanlarla bir şeyleri çevirmeye çalışıyorum ama nereye yetişeceğimi şaşırmış durumdayım. Her geçen gün yük biraz daha artıyor gibi hissediyorum.
İşin daha kötü tarafı icralık dosyalarım var. Artık olay sadece borç olmaktan çıktı, resmi süreçlere girdi ve bu da psikolojik olarak beni çok daha fazla ezmeye başladı. Telefon çaldığında irkiliyorum, mesaj geldiğinde geriliyorum. Sürecin ciddiyeti insanın omuzlarına çöken bir ağırlık gibi, sürekli aklımın bir köşesinde duruyor ve hiçbir an tam anlamıyla rahat bırakmıyor.
Bütün bu sürecin temelinde de yurtdışıyla yaptığım bir işten ciddi zarar etmem yatıyor. Başta her şey çok mantıklı ve güvenilir görünüyordu, umutla girdim ama işler beklediğim gibi gitmedi. Kontrolüm dışında gelişen şeyler oldu ve sonuçta büyük bir zararla çıktım. Şu an dönüp baktığımda keşke dediğim çok şey var ama maalesef olan oldu ve şu an o hataların, o risklerin bedelini çok ağır ödüyorum.
Aile tarafı da ayrı bir stres kaynağı… Sürekli beklenti, sürekli baskı, “şunu yap”, “bunu düzelt”, “neden böyle oldu” gibi sözler insanı daha da sıkıştırıyor. İyi niyetli olduklarını biliyorum ama bu süreçte insanın en çok ihtiyacı olan şey anlayışken, tam tersi bir baskı hissediyorum. Anlatmaya çalışıyorum ama çoğu zaman tam olarak anlaşılmıyormuşum gibi geliyor. Bu da insanı daha yalnız hissettiriyor.
Açık konuşayım, bazı anlar geliyor ki insanın aklından çok kötü şeyler geçiyor. Normalde asla düşünmeyeceğim şeyleri bile düşünür hale geldim. Sınırda hissediyorum kendimi. Ama yine de yanlış bir yola girmemek için tutuyorum kendimi.
Kısacası hem maddi hem manevi olarak gerçekten çok sıkışmış durumdayım. İçimde sürekli bir stres, sürekli bir baskı hali var ve bundan çıkış yolu bulmaya çalışıyorum ama şu an her şey birbirine girmiş gibi hissediyorum.