Eski Ramazanların Tadı Kalmadı..

Eskiden Ramazan başka gelirdi. Gerçekten başka gelirdi. Fırına giderdik, sırada beklerdik. Saat yaklaşsın diye gözümüz yolda olurdu. O pideyi almak bir başarı gibiydi. Eve yürürken sıcak pidenin kokusu, sofraya yetiştirme telaşı, ezanı beklerken içimizdeki heyecan… Küçücük şeylerden kocaman mutluluk çıkardı.
Şimdi her şey var ama o tat yok.
Pide var, market dolu, sipariş uygulaması var. Ama heyecan yok.
Sanki her şey siyah beyaz oldu. Eskiden renkliydi. Mahalle vardı, sohbet vardı, yüzler gülerdi. Şimdi kimsenin yüzü gülmüyor. Herkesin başı öne eğik. Geçim sıkıntısı mı, gelecek kaygısı mı, hayatın ağırlığı mı bilinmez ama insanların içindeki ışık sönmüş gibi.
Ramazan geliyor ama içimize gelmiyor artık.
Sofralar kuruluyor ama o eski sıcaklık yok.
Kalabalık var ama samimiyet az.
Belki çocukluğun verdiği saflıktı o tat.
Belki de gerçekten hayat zorlaştı.
Ama bir gerçek var: Eskiden küçük şeyler mutlu etmeye yetiyordu.
Şimdi büyük şeyler bile heyecan vermiyor.
Ramazan hala aynı Ramazan ama biz aynı değiliz sanki.

Enflasyon başka açıklaması yok
İnsanların mutsuzluğunun en büyük sebebi para

Ramazan değişmedi belki ama hayatın temposu ve içimizdeki yükler o eski heyecanı gölgeledi; aslında özlediğimiz şey biraz da çocukluğumuzun saf mutluluğu.

şimdi show peşinde herkes sade ramazanlar vardı tadı vardı

Ramazan aynı ramazan sizin çevre veya ailede ki dinamiklerin değişiklik göstermesi toplumsal olarak pek bir şey ifade etmiyor ben 32 yaşımdayım 15 yaşımda da aynıydı şuanda da aynı hisleri hissediyorum kısacası sizinkisi kişisel bir deneyim.

Yaşlandık

15 yaşında yaşadığınız hislerle 32 yaşında aynı hisleri yaşadığınızı söylüyorsunuz, bu gerçekten ilginç. Ben ise bazı şeylerin zamanla değiştiğini düşünüyorum. Eskiden yiyeceklerin tadı bile daha farklıydı. Şimdi hormonlu ürünler, yapay aromalar derken birçok şeyin doğal tadı kalmadı. Et saman gibi, hatta pidenin bile eski kokusu ve lezzeti yok gibi geliyor. Bu yüzden yaşadığımız hissiyatın sadece kişisel değil, çevresel değişimlerle de ilgili olabileceğini düşünüyorum.

ülkeyi dinden imandan soğuttular ateist ettiler oruç tutan görmedim 2 gündür

Parayla bir alakası yok. Artık yaşamanın anlamı kayboldu.
Önceden pide kuyruğunda ezan yaklaştı iftara gecikme heyecanı telaşı vardı. Şuan ise insanlar trafikte evine yetişmenin derdinde. Hayaın temposu o kadar yüksekki tat almayı unutuyoruz.

parayı bulanda bulmayan da kültürünü unuttu. Geri de gelecek gibi değil. Ama en azından kendi ailelerimiz içinde yaşatmaya çaba göstereceğiz.