Bu insanlar neden böyle?

24 yaşında bir Türk genciyim. Kendime dair farkındalığımın artmaya başladığı, ergenlik dönemini geride bıraktığım yıllardan itibaren; gözlem yapma, sorgulama, düşünme ve neden–sonuç ilişkisi kurma konularına daha fazla yoğunlaştım. Bunun okuduğum kitaplardan, izlediğim dizi, film ve videolardan ya da etkileşimde bulunduğum insanların düşüncelerinden mi kaynaklandığını tam olarak bilmiyorum; muhtemelen hepsinin payı vardır.
Günlerim çoğu zaman, insanların yaptığı yanlış davranışları anlamaya çalışmak ve “neden böyle yapıyorlar?” diye sorgulamakla geçiyor. Üstelik bu sorgulama istemsizce oluyor. Markete gidiyorum; adam, hemen yanında çöp kovası varken çöpü yere atıyor. Otobüs kartı dolumu ya da market kasasında sıra beklerken biri önüme geçmeye çalışıyor. (Geçiyor demiyorum; hakkını sonuna kadar arayan biriyim ve buna asla izin vermem.) Otobüs durağında beklerken yanıma oturup fosur fosur sigara içen, beni dumana boğan insanlar oluyor. Toplu taşımada, eğitimli olduğunu düşündüğümüz kişiler bile bağıra çağıra telefonda konuşuyor. Otobüs şoförü tanıdığına bilet bastırmıyor. Yemek siparişi veriyorsun; firma 40 dakika diyor ama yemek 1 saatte geliyor.
Bunlardan saymakla bitmeyecek kadar çok örnek var. Belki birçok kişi için bunlar hayatın olağan akışı gibi görünebilir ama benim için sorgulanması gereken ciddi problemler. Mesela yemeğin belirtilen süreden geç gelmesi… Birileri “Ne olacak canım, o kadar kişiye yemek götürüyorlar, geç gelsin” diyebilir. Konu bu değil. Yemek 1 saatte de gelebilir; mesele, 40 dakika denilip 1 saat sürmesi. Eğer 1 saat yazılsa, 1 saat bekleyeceğimi bilirim.
Sırada öne geçmeye çalışan “uyanıklar” da öyle. Evet, gerçekten acil bir durumu olan olabilir; buna anlayış gösterilir. Ama sırf uyanıklık olsun diye yapanlar? Neden?
Tüm bunlar benim için zaten büyük meselelerken, sabah karşıma çıkan bir haberle iyice sarsıldım (linkini aşağıya bırakıyorum). Şimdi soruyorum: Bu ülkede kime güveneceğiz? “Dinle ne alakası var, her şeyi oraya bağlıyorsunuz” diyenler olabilir. Ama sorsanız, bu ülkenin yüzde 80–90’ı Müslüman olduğunu söyler; buna rağmen bu kadar ahlaksızlık nasıl oluyor? “Bunlar gerçek dini yaşamıyor” diyenlere de şunu sormak istiyorum: Peki bu gerçek din nerede? Afganistan’da mı, Mısır’da mı, Suriye’de mi? Gerçek Müslümanlık neredeyse söyleyin, gidelim.
Bu ülkede kime, nasıl güveneceğiz? Topluma hizmet etmesi gereken meslek gruplarının birçoğunun etik ilkelere ve mesleki değerlere saygısı yok.
Şimdi soruyorum: Siz doğacak çocuğunuzu özel ya da devlet hastanesine nasıl gönül rahatlığıyla emanet edeceksiniz? Yoğun bakımda bebeğe böyle şeyler yapılmadığını nereden bileceksiniz? Ya da şu an bu yazıyı okuyup engelli bir evladı olan bir anne-baba, “Acaba benim çocuğuma da bebekken böyle bir şey mi yapıldı?” diye düşünüp asla cevap alamayacak ve bunu ömür boyu zihninde taşımayacak mı?
Her şeyi bir kenara bırakalım; savunmasız herhangi bir canlıya böyle bir şey yapılabilir mi? Bunu yapan bir insana nasıl olur da mahkemede konuşma hakkı bile tanınır? Ben bu ve benzeri suçları işleyenlerin tek cezasının idam olması gerektiğini düşünüyorum. Bu işin eğitimle düzeleceğine de inanmıyorum.
Zaten eğitim sisteminin hâli ortada. Birçok üniversite hocası torpille geliyor. Birçok öğretmen, 30 kişilik sınıfta aklı başında ve yönlendirilebilecek 2 öğrenci varken, onları kazanmak yerine 28 kişiyle birlikte o 2 kişiyi de salıyor. Hepimiz lise okuduk. Dört yıllık lise hayatımda rehber öğretmeni belki iki kez görmüşümdür. Kısacası sıkıldım ve bıktım. İnsanlara tahammülüm kalmadı ve aklı başında oturup 2 kelime edebileceğin insan sayısının azlığı beni deli ediyor. Buraya yazmamın nedeni de içimi dökmek ve sizlerin de görüşlerini merak etmem. Saygı çerçevesinde her türlü tartışmaya açığım.

Bahsettiğim haber : Tıklayınız

Bu ülkenin insanı olarak Ülke insanları adına söylüyorum: VARLIĞINDAN HABERİMİZ YOK Olması bir şeyi değiştirmedi.

Kendi sorunlarınızı Millete yıkmayın sınır kapıları açık

Bu mesele din meselesi değil;
ortada bir kitap var ama o kitabı okumadan, anlamadan, yaşamadan kendini “Müslüman” sanan bir kalabalık var. Oysa isimle, kimlikle, sözle Müslüman olunmuyor.
Müslüman, teslim olan demektir.
Teslimiyet lafta değil, hayatta olur. Dille değil, davranışla belli olur.
Kitap “Düşünmez misiniz?” diye soruyor,
“Yetim hakkı yemeyin” diyor,
“Kadınlara iyi davranın” diyor,
“Adaletli olun” diyor.
Ama bu kitaba inandığını söyleyenlerin hayatında zulüm, haksızlık, merhametsizlik, ahlaksızlık varsa, sorun kitapta değil — kitabın okunmamasında, anlaşılmamasında ve yaşanmamasındadır.
Sorun inanç iddiasında değil,
inancın hayata yansımayışında.
Çünkü gerçek iman ağızda değil, ahlakta görünür.

Aynen hocam bizim gibiler gitsin ki sizin gibiler daha çok çoğalsın bu ülkede. Oturup nasıl düzeltebiliriz diye düşüneceğinize sorgulayana da gidin diyorsunuz. Harika

Evet asalakların ağlamasından bıktım Gidin çalışın kazanın kendinize ülke kurun "Dövlet bizi bakmıyoo"r tayfası yetti artık Bu yaşa kadar ne yaptında konuşuyorsun ?

Hocam konunun içeriği ile Dövlet bizi bakmıyoor ne alaka anlamadım, konuda öyle bir şeyden bahsetmedim bile.

Arkadaş daha çok gençsin kendini muz cumhuriyetinde heba etme. Gidebiliyorsan hemen topukla. Çünkü ne bu millet ne bu devlet ne de bu topraklar kolay kolay iflah olmaz. Ben yıllardır bekliyorum iflah olacaklar diye ama boşa bekliyormuşuz. Ya beklentiye girmeyeceksin ve olanla idare edeceksin yada dediğim gibi topuklayacaksın. Yoksa bu anlattıklarınla burada kafayı yer ruh hastası olursun emin ol.

soru şu : bu ülkenin insanları da senden nefret ediyor mu

Sanmıyorum. çok uzun zamandır toplumun oldugu yerlerde toplumu rahatsız edecek davranışlar sergilemiyorum. Hocam ben yurtta kalırken bile odada kimse olmasa dahi kulaklıgımı takardım ki odaya gelen arkadaşım beni uyarmak zorunda değil diye. Kualklıgın sesini açmazdım ki adam rahatsız olmasın belki kulaklıktan ses gidiyordur diye. Anlatabiliyor muyum bu tarz konularda ne kadar hassas olduğumu?