Hiçbişey yapmak gelmiyor içimden

Bana yaşıyor musun diye sorsanız böyle yaşamak mı olur derim. Ne çalışasım geliyor ne evden çıkasım geliyor. Kendimi odaya kapatıp ordan çıkmak istemiyorum. Ama o zaman da sıkıntı stres basmaya devam ediyor. Yaşım 30 a geliyor. Yaşamak acı çekmek gibi geliyor. Ne çevremdeki insanlar beni anlıyor ne hayatıma aldığım kişi. Gece gündüz çalıştım yoruldum bıktım artık nerdeyse. Beni motive eden hiçbişey yok. Spora git oyun oyna vs diyenler olacaktır ama o bile içimden gelmiyor. Sanırım beni en çok yoran şey anlaşılmamak. Kimse beni anlayamıyor. Anlatacağım kimse olmadığı için buraya yazayım dedim.

Çık yaylaya 2 hafta kimsesiz yaşa teli bile arada bir aç kafa dinle kendine gelirsin

Valla 2 senedir evden çalışıyorum. Tam bir asosyal oldum diyebilirim. Ama günlük 2 kere dışarı çıkıp yürüyüş yaparım ve yalandan insanlara laf atarım. Yalandan konuşmak için yol sorarım falan Ben bu "hiç bir şey yapmak gelmiyor içimden" tribine 40 yaşında girdim. Şuan 43 yaşındayım yaşamak için zorla ve keyifsizce çalışıyorum Sen erken tükenmişsin kardeşim. 30 lu yaşların keyfini çıkar çünkü 40 larda gerçekten herşey daha sıkıcı olmaya başlıyor. Yaşlanmaya başladığını hissediyorsun artık. Senede 1 kere Phukete gider 1 ay kalırım. Başka hiç bir faaliyetim yok benimde. Yakında 20 li yaşlardaki gençlerde de bu durum olacak gibi. Çünkü gelişen teknoloji ve kötü hayat şartlarıda buna zorluyor insanı. Psikolog desteği al iyi geliyor. Ben her hafta 1 gün giderim.

Bana yaşıyor musun diye sorsanız böyle yaşamak mı olur derim. Ne çalışasım geliyor ne evden çıkasım geliyor. Kendimi odaya kapatıp ordan çıkmak istemiyorum. Ama o zaman da sıkıntı stres basmaya devam ediyor. Yaşım 30 a geliyor. Yaşamak acı çekmek gibi geliyor. Ne çevremdeki insanlar beni anlıyor ne hayatıma aldığım kişi. Gece gündüz çalıştım yoruldum bıktım artık nerdeyse. Beni motive eden hiçbişey yok. Spora git oyun oyna vs diyenler olacaktır ama o bile içimden gelmiyor. Sanırım beni en çok yoran şey anlaşılmamak. Kimse beni anlayamıyor. Anlatacağım kimse olmadığı için buraya yazayım dedim.

Bana yaşıyor musun diye sorsanız böyle yaşamak mı olur derim. Ne çalışasım geliyor ne evden çıkasım geliyor. Kendimi odaya kapatıp ordan çıkmak istemiyorum. Ama o zaman da sıkıntı stres basmaya devam ediyor. Yaşım 30 a geliyor. Yaşamak acı çekmek gibi geliyor. Ne çevremdeki insanlar beni anlıyor ne hayatıma aldığım kişi. Gece gündüz çalıştım yoruldum bıktım artık nerdeyse. Beni motive eden hiçbişey yok. Spora git oyun oyna vs diyenler olacaktır ama o bile içimden gelmiyor. Sanırım beni en çok yoran şey anlaşılmamak. Kimse beni anlayamıyor. Anlatacağım kimse olmadığı için buraya yazayım dedim.