Geceyi sabaha bağlayan tahribatı ağır bir konu.

Hayır geceleri yalnizken müzikle birlikte anımsıyor geçmiş izleri inceliyorum internet ortamında. Kötü hissettirmiyor ama iyi de hissettirmiyor. Özlem sadece...

Hayatimdan cikarmam gereken bir insan varsa ona dair ne varsa cope atmakla baslarim.

insan yeri geldiğinde yıllarca aynı yastığa baş koyduğu insandan ayrılıp yoluna bakabiliyor. İnsanlar gelip geçicidir her zaman kendine odaklanacaksın. Biri için yeterli çabayı göstermişsen ve ona rağmen kazanamamışsan daha fazla çaba göstermek enayiliktir. Temelde insanlar her zaman nankördür. Çok duygusal davranmanın uzun vadede zararı vardır.

Özlediğimiz kişiler değil, o anların bize yaşattığı duygular. O duyguları yaşamayı özledik. Hayatın cilvesi bu ya, boşuna demiyorlar anın, her duygunun tadını çıkarın. Giden geri gelmiyor.

Ben gayet iyi anlıyorum, ama yine klasik bir yanıt olacak gibi (hani profesyonel destek almak istediğimizde de uzmanların ilk cümlesi olan) "Herşey kişide (sende/sözde) bitiyor" Ben bir miktar başardım mı bunu acaba diye kendime soruyorum, ve sanırım evet %100 olmasa da iyi bir sonuç elde ettim; kendi kendine telkin, motivasyon, yönlendirme, gerçekçilik kapsamında akılcı mantıkçı düşünmeye yönelme, pragmatik yaklaşım zorunluluğu vb. Uygulayınca, en etkili uzman desteği ya da olası ilaç müdahaleleri yanında hikaye kalır. İmkansız sanırdım, ölümden başka neredeyse herşeye bir çare var sanırım.

Anlaşıldığımı dusundugum şu u ana kadar edilen ilk yorum.

https://www.youtube.com/shorts/GiDeajRQby4