• 04-08-2025, 01:23:05
    #1
    Selam dostlar,

    Bu aralar kendimi iyi hissetmiyorum sanırım psikolojim bozuluyor yks öğrencisiydim bu sene ve şuan tamamen eve kitlenmiş durumdayım üzülecek, dert yapacak hiç bir şeyim yok fakat nedensizce sürekli üzüntülü, ağlamaklı bir ruh hali içindeyim düzenli olarak fitness yapıyorum ve güzel bir ilişkim var ayrıca paramıda kazanabiliyorum fakat sanki kimsem yokmuş yanlızmış gibi hissediyorum arada kafamda kuruyorum şu böyle olursa ne olur şu şunu yaparsa ne olur gibisinden sanırım östrojen hormonum yükseldi evde kala kala bu duyguyu nasıl aşabilirim önerileriniz nelerdir?
  • 04-08-2025, 01:24:55
    #2
    su akar yolunu bulur. zamanla nefes almayı daha iyi öğreneceksiniz ve bu dertleri ara sıra hatırlayacak konuma geleceksiniz.
    hayatınızda bol şans
  • 04-08-2025, 01:24:55
    #3
    günümüzde hepimizde olan bir durum. maddi olarak doysakta maneviyatımızı doyurmamız gerektiği kanısındayım.
    kimisi namaz kılar kimisi yardım yapar karşılıksız gibi.
  • 04-08-2025, 01:25:49
    #4
    Hobi edin sağlam fitness hobi değil ders çalışmak para kazanmak hobi değil severek yapacağın bir şey yap. Üreteceğin bir şeyler çıkaracağın bir şey olsun.
  • 04-08-2025, 01:34:07
    #5
    Bu duyguları yaşamayan bu evrelerden geçmeyen insan yok. Bu duyguları niye yaşıyorum bende sıkıntı mı var diye düşünmeyin yukarıda arkadaşında dediği gibi su akar yolunu bulur, akışına bırakın sevdiklerinizle vakit geçirin. Her yaşın ayrı bir stresi var ne yazık ki
  • 04-08-2025, 22:54:38
    #6
    askere gitmeden önce iş kurdum battı Kız arkadaşımdan ayrıldım bu süre zafında depresyona girdim bu olaylar devam ederken en yakın arkadaşım aniden intihar etti sürekli beraber konuşup dertleşiyorduk elimde şuan büyük bir borç ve tamamen dipte bir psikoloji var. Aile evine tekrardan geri taşınmak zorunda kaldım tabi Durum böyle olunca babayla da aramız bozuldu borç durumları yüzünden evden çıkmak istemiyorum hiç arkadaşım da yok Büyük bir bunalımın içindeyim yaşım daha çok genç bunun farkındayım ama zamanın ilerliyor olması beni daha çok bunlaltıyor bi kac defa Tedavi süreci başlattım kendi isteğimle ama onları da yarıda bıraktım Kendime verdiğim bu psikolojik zarar yüzünden olgun düşünemiyorum. Allah böyle bir durumu düşmanıma bile yaşatmasın gerçekten. (Dostlar kimseye anlatamadığım için ben de buraya yazmak istedim.)